Διαβάζοντας τους Ιχνηλάτες

Με τον παρακάτω τίτλο ο κύριος Χειβιδόπουλος κάνει μια αποτίμηση των μελετών και των έργων που γίνονται ή προγραμματίζονται στην Αργολίδα. Απομονώνω τα ολίγα που σχετίζονται με την Ερμιονίδα, γιατί τα πολλά, δηλαδή σχεδόν όλα, αφορούν τον ευρύτερο Αργολικό κάμπο, την όντως Αργολίδα, γιατί η Ερμιονίδα μαζί με τα νησιά της είναι αρκετά μακριά, είναι περιφέρεια της περιφέρειας της Περιφέρειας.

 Ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας κ. Αναστάσιος Χειβιδόπουλος στο περιφερειακό συμβούλιο για την Αργολίδα

............Στα πλαίσια των μελετών του Ανατολικού Οδικού Άξονα της Πελοποννήσου πρόκειται να μελετήσουμε την βελτίωση και νέα χάραξη του δρόμου Ισθμός – Επίδαυρος – Κρανίδι – Πορτοχέλι ενώ στις μελέτες που θα δοθούν από το Τεχνικό μας Πρόγραμμα θα μελετήσουμε την σύνδεση του Άργους και της Δυτικής Αργολίδας με την Ε.Ο. Κορίνθου – Καλαμάτας (από τα Εκκλησιαστικά)  προκειμένου να ολοκληρωθεί πλήρως το οδικό δίκτυο ραχοκοκαλιά της ΠΕ Αργολίδας........

.........Παράλληλα αναλάβαμε την ευθύνη επίβλεψης του έργου Δίκτυα Αναβάλλου που εκτελεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το οποίο με την ουσιαστική συμβολή των υπηρεσιών μας (που βοηθούν στη διόρθωση της προβληματικής μελέτης) πλέον βρίσκεται σε καλό δρόμο εκτέλεσης των εργασιών. Ταυτόχρονα περιμένουμε την έναρξη των εργασιών του έργου Βελτίωση Φράγματος Αναβάλλου το οποίο επίσης θα επιβλέψουμε.............

..........Προχωρήσαμε σε συνεργασία με τους Δήμους Άργους και Ναυπλίου στην υποβολή πρότασης για την κατασκευή Μονάδας Επεξεργασίας Πόσιμου Νερού στον Ανάβαλο (ΕΠΠΕΡΑΑ) με στόχο την προστασία κατ’ αρχή των πηγών της Λέρνης αλλά και την ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων ύδρευσης του Αργολικού Πεδίου αλλά και της Κυνουρίας.

Προχωρήσαμε επίσης σε συμφωνία για την ολοκλήρωση της Μελέτης για το Φράγμα της  Τζερτζελιάς με στόχο να το εντάξουμε στο ΕΣΠΑ ή στη νέα προγραμματική περίοδο επιλύοντας οριστικά το πρόβλημα ύδρευσης της Ερμιονίδας και των Ιρίων............

Παρατηρήσεις:

1.    Πρόκειται να μελετηθεί  η βελτίωση και νέα χάραξη του δρόμου Ισθμός – Επίδαυρος – Κρανίδι – Πορτοχέλι. Φυσικά στο μέλλον το απώτερο, αλλά έτσι που γράφεται είναι σαν να σχεδιάζεται μία πορεία δρόμου που θα φέρει τον Αθηναίο πιο γρήγορα και κατευθείαν στο Κρανίδι – Πορτοχέλι. Παρακάμπτοντας όμως τα ενδιάμεσα χωριά, τα οδηγείς σε οικονομικό μαρασμό. Υπάρχει πορεία που παρακάμπτοντας Κολιάκι, Τραχειά, Δίδυμα, Φούρνους, έφτασες γρήγορα στο Κρανίδι. Είναι όμως πορεία δρόμου, αντιαναπτυξιακού, όπως το κομμάτι που παρέκαμψε τα Δίδυμα. Να αντιδράσουν από τώρα τα χωριά που πιθανόν να θιγούν από μια τέτοια πιθανή χάραξη.

2.    Ο Ανάβαλος βρίσκεται στη διόρθωση προβληματικής μελέτης, άρα θα αργήσει πολύ να φανεί το νερό του στην Ερμιονίδα, αν φανεί ποτέ.

3.    Θα υποβληθεί πρόταση για κατασκευή Μονάδας επεξεργασίας Πόσιμου Νερού στον Ανάβαλο, και ενίσχυσης του φράγματός του. Αυτό σημαίνει ότι το νερό του Ανάβαλου δεν είναι πόσιμο, δηλαδή δεν πληροί τις προδιαγραφές του πόσιμου. Ή μπορεί με μικρή άντληση να τις πληροί, αλλά με μεγαλύτερη να εισέρχεται θαλασσινό νερό και να χαλάει η ποιότητα. Τώρα: πώς συμβαίνει ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας να προχωρεί στην κατασκευή μιας τέτοιας μονάδας για πόσιμο νερό Αναβάλου και η δική μας Δημοτική αρχή να υπόσχεται ότι το νερό του Ανάβαλου θα καλύψει τις ανάγκες ύδρευσης πρώτα των οικισμών μας και μετά το πότισμα των κτημάτων μας;  Οι του Αργολικού Κάμπου για να το πιουν φτιάχνουν ειδική μονάδα. Εμείς θα το πίνουμε έτσι;

4.    Το μόνο που αφορά άμεσα την Ερμιονίδα είναι το Φράγμα της Τζερτζελιάς, του οποίου θα προχωρήσει η ολοκλήρωση της μελέτης. Φυσικά θα πρόκειται για σοβαρή μελέτη η οποία μετρώντας τη λεκάνη απορροής που θα γεμίζει το φράγμα, το ύψος των ετησίων βροχοπτώσεων σε αυτή την λεκάνη, το υπέδαφος, κ.λ.π. αποφαίνεται ότι το φράγμα αυτό θα επιλύσει οριστικά το πρόβλημα ύδρευσης της Ερμιονίδας και των Ιρίων, φυσικά και το μελλοντικό πρόβλημα, όχι μόνον το σημερινό. Φυσικά και το πρόβλημα Ύδρας και Σπετσών, γιατί από που θα πάρουν τα νησιά νερό;

Πέρα λοιπόν από την ασάφεια και την επιγραμματικότητα των ως άνω, διαφαίνεται ότι η Περιφέρεια σχεδιάζει για το μακρινό μέλλον της περιοχής μας ένα συνολικό σχέδιο ύδρευσης και άδρευσης με τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1.    Με ένα μεγάλο φράγμα στη Τζερτζελιά θα υπάρξει επάρκεια Πόσιμου νερού για την Ερμιονίδα και τα νησιά της.

2.    Με ένα μεγάλο αγωγό θα έλθει το νερό του Ανάβαλου και θα υπάρξει επάρκεια ποτιστικού νερού για τα κτήματα της Ερμιονίδας και των νησιών της.

3.    Αν υπάρχει μελλοντικώς μεγαλύτερη ανάγκη πόσιμου, φτιάχνετε και σεις μια Μονάδα και μετατρέπετε μέρος του νερού του Ανάβαλου που παίρνεται σε Πόσιμο.

Δηλαδή η Περιφέρεια μας υπόσχεται έναν υδάτινο παράδεισο (του θεού Ανάβαλου και της θεάς Τζερτζέλιας) στο μέλλον, όμως 30 χρόνια έναν παρόμοιο οικονομο-κοινωνικό παράδεισο υποσχόταν στον κόσμο η πολιτική και κρατική κάστα της χώρας μας και επί των ημερών μας..... τον απολαμβάνουμε.

Περιέργως η Περιφέρεια δεν ασχολείται καθόλου με το παρόν. Και το παρόν επιτάσσει την άμεση εφαρμογή της Οδηγίας 60 της ΕΚ με χρονικό όριο το 2015 (έχω γράψει εκτενώς για αυτήν παλαιότερα), την άμεση προστασία του υδροφόρου ορίζοντα της Ερμιονίδας με έλεγχο όλων των γεωτρήσεων με σκοπό την αυστηρά ελεγχόμενη άντληση των υπογείων υδάτων και την δημιουργία αποταμιευτήρων όπου είναι δυνατόν.

 Όταν ο κόσμος δει να υλοποιείται ένα τέτοιο έργο θα πειστεί ότι υπάρχει η ικανότητα και τα μέσα για να γίνουμε στη συνέχεια υδάτινος παράδεισος. Αλλιώς ο υδάτινος παράδεισός μας θα είναι μυθιστόρημα που θα το διαβάζουν και οι επόμενες γενιές στις αποτιμήσεις του δήμου μας και της περιφέρειας ως λαϊκό ανάγνωσμα με τίτλο «Η φυσικότητα του θα».

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Η Γιώτα μίλησε: Περί συγνώμης!

Στην συνεδρίαση του Δ.Σ.  στα Δίδυμα, στις 19.12.2011 με μοναδικό θέμα τα σκουπίδια του Δήμου, η κατά δήλωσή της τοπική αντιδήμαρχος Διδύμου Γιώτα Σαμπάνη Μπάρδη, απευθυνόμενη στον Σφυρί, θεωρώντας τον αποκλειστικά υπεύθυνο για την κατάσταση στην θέση Σταυρός, είπε!

Σωστά!

Αλλά με την ίδια λογική περιμένω και εγώ την δική της συγνώμη, και μάλιστα γονατιστά. Τόσο της ίδιας, αλλά και του αρχηγού της, για τη απομόνωση του Διδύμου.

Και περιμένω να είναι και πιο μεγάλη, και διαρκείας!

Μια και το δικό τους έγκλημα σε βάρος  του χωριού , είναι διαρκείας και όχι παροδικό όπως, ελπίζω και ελπίζουμε,  ότι θα είναι τα σκουπίδια.

Δ. ΚαΜίζης και Νερό. Η ‘πολιτική’!

Εχω αρχίσει την ανάρτηση μιας  σειράς σχολίων με τα οποία θέτω τα ΒΑΣΙΚΑ προβλήματα του Τόπου μας και θέτω το ερώτημα αν η πολιτική της σημερινής Δημοτικής Αρχής, όπως αυτή έχει εκφρασθεί με λόγια και έργα μέχρι σήμερα,  αλλά και στο παρελθόν, είναι η δέουσα, είναι απλά καλή ή είναι καταστροφική για τον Τόπο μας.

 Αφήνω, για την ώρα, το θέμα της Απομόνωσης των Διδύμων.

Και συνεχίζω με το θέμα ΝΕΡΟ.

Δείτε το video που ακολουθεί:

Αυτά έλεγε ο Δ. ΚαΜίζης, στις 4 Ιουλίου 2011.

Σκεφθείτε:

1.     Το καραβάκι παίρνει Νερό από γεώτρηση της απέναντι ακτής και ΟΧΙ από τον Ανάβαλο. Σύντομα θα μας πουν, ‘μας τελείωσε’ γιατί δεν θα έχουν άλλο να μας δώσουν. Αν τώρα  βασιστούμε σε αυτήν την πολιτική του ΚαΜίζη,  την μεταφορά Νερού δηλαδή με το καραβάκι, θα κορακιάσουμε κάποια στιγμή ή όχι; Από την στιγμή που δεν υπάρχει άλλη πολιτική;

2.     Για το θέμα του Νερού και πάλι, αν ακολουθούσαμε όσα πιστεύει ως ‘παραμυθάκια’ θα ερχόταν ο Ανάβαλος στον Τόπο μας ή όχι; Η εμμονή του στην Απομόνωση των Διδύμων και η αντίδρασή του στην κατασκευή του παραλιακού δρόμου καθυστέρησε για τουλάχιστον μια δεκαετία την έλευση του Νερού του Ανάβαλου στον Τόπο μας;

3.     Πάμε πίσω κάπου στα 2000. Τότε υπήρχε η επιλογή μεταξύ: 
Της λεγόμενης Παράκαμψης Διδύμων και του Παραλιακού Δρόμου. 
Με την Παράκαμψη κερδίζαμε τρία λεπτά στην διαδρομή και καταδικάζαμε ένα κεφαλοχώρι. 
Με τον παραλιακό βελτιώναμε την επικοινωνία με το Ναύπλιον και την Τρίπολη, φέρναμε και το Νερό του Ανάβαλου στον Τόπο μας και αναπτύσαμε όλη την βορειδυτική ακτή του Δήμου μας, Σαλάντι και Βουρλιές. Ας σκεφθεί ο καθένας τι απεφάσισε και υλοποίησε ο ΜΕΓΑΣ ΚαΜίζης και τι θα αποφάσιζε αυτός αν ήταν στην θέση του ή τι θα ψήφιζε αν τον ρωτούσαν.

Για μένα:

Ευτυχώς τον ‘παραμέρισαν’ οι κ.κ. Μανιάτης και Ανδριανός.

Μάλλον επειδή τον κατάλαβαν!

Αργά όμως, η καταστροφή που προκάλεσε είναι ανεπανόρθωτη!

Σκεφθείτε τα όσα έχω γράψει τελευταία για την παράκαμψη, είναι όλα στην ετικέτα παράκαμψη,  και τα όσα έγραψε ο Βασίλης ο Γκάτσος στο τελευταίο σχόλιό του.

Και απαντήστε στο ερώτημα:

Είναι ή όχι επικίνδυνη για τον Τόπο μας η πολιτική που πρεσβεύει και ασκεί για το Νερό;

Απομόνωση Διδύμων

Αρχιτέκτονας & Σχεδιαστής

Ο Δημ. ΚαΜίζης

Δικό του έργο.

Με συνεργασία βέβαια από την Νομαρχία.

Αυτό δείχνουν μια σειρά στοιχείων που ανήρτησα σε προηγούμενα σχόλια, σε συνδυασμό βέβαια με την εύγλωττη, για μένα, σιωπή του.

Παρά την ‘βοήθεια’ που του προσέφερα!

Δείχνουν λάθος τα αναρτηθέντα στοιχεία;

Υπάρχει λάθος εκτίμηση;

Υπάρχουν και άλλα;

Εδώ είμαστε, αν και όποτε αποφασίσει να μιλήσει!

Αφήνω το θέμα, για την ώρα, με αυτό το συμπέρασμα.

Και ως ένα στοιχείο της υστεροφημίας του.

Ολη η ‘βιβλιογραφία’ στην ετικέτα παράκαμψη.

Εγινε η Παράκαμψη! Και τώρα;

Τέλειωσαν όλα; Για μένα ΟΧΙ.

Ο δρόμος βέβαια που ανοίχτηκε, δεν κλείνει!

Μπορεί όμως να αχρηστευθεί!

Καθιστώντας την παλιά διαδρομή το ίδιο σύντομη και ασφαλή, με μικρές παρεμβάσεις και μικρό κόστος, αλλά, κυρίως, ιδιαίτερα ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ.

Στοιχεία για μια τέτοια προσπάθεια είναι η Τουλίπα, η Τοπική Κουζίνα με πρώτη ύλη την Διδυμιώτικη Πατάτα και το Διδυμιώτικο Λάδι, το μόνο από ελιές στον ασβεστόλιθο,  για τα οποία μίλησε ο Νίκος ο Σαράντος, οι Σπηλιές, και κάποια από τα τοπικά προϊόντα.

Αλλά σε αυτά θα επανέλθω.

Πρώτα να ξεκαθαρίσουμε με τα άλλα.

Οι δρόμοι γίνονται για να ενώνουν

Τα φαραωνικά έργα είναι για τους Φαραώ.

Την αναγκαιότητα των σηράγγων  Αρτεμησίου την αντιλαμβάνεται και μικρό παιδί. Αυτήν των σηράγγων Διδύμων; Τόσο χιόνι και ομίχλη πέφτει εκεί; Αστειότητες.

Πρόκειται για φαραωνικά έργα, δηλαδή μεγαλοπρεπή έργα πολύ μεγάλου κόστους άχρηστα και επιζήμια σε όλους, πλην των Φαραώ. Βοηθάνε την προβολή των εμπνευστών, πολιτικο-κομματικές επιδιώξεις, συμφέροντα του κατασκευαστικού κλάδου και πέραν τούτων ουδέν. Εκατομμύρια € πεταμένα σε μια περιοχή που άλλες είναι οι ανάγκες της και άλλες οι προτεραιότητες. Φαραωνικά «σοσιαλιστικά έργα» ασχέτως αν αυτά είναι προϊόντα κομματικών εγκεφάλων Πασοκικού ή Νέοδημοκρατικού σοσιαλισμού.

 Και οι δρόμοι γίνονται όχι για να φτάσουμε κάπου γρήγορα, αλλά για να ενώσουν, οικονομικά, πολιτιστικά, κοινωνικά κ.λ.π. πόλεις και χωριά. Άμα σκοπός του δρόμου Κρανίδι – Ναύπλιο ήταν η συντομότερη σύνδεση, ο δρόμος από τις αρχές δεκαετίας 1950 θα είχε άλλη χάραξη. Όμως πολύ σοφά ο δρόμος χαράχτηκε, ώστε να συνδέσει μεταξύ τους και με το Ναύπλιον τουλάχιστον τα κύρια χωριά που υπάρχουν στην περιοχή. Ήταν ένας δρόμος  - αναπτυξιακό έργο. Ελήφθη υπ’ όψιν και το κόστος αλλά και ο χρόνος ταξιδιού. Αν δεν κάνω λάθος, ήταν τότε υπουργός δημοσίων έργων ο Κων/νος Καραμανλής και αν κάποιος μανδαρίνος του πρότεινε φαραωνικά έργα θα γινότανε χαμός.

Οι σήραγγες και ο δρόμος που έκοψε στα δύο το Μεγαλοβούνι και απομόνωσε ένα μεγαλοχώρι είναι αντιαναπτυξιακό έργο. Η μόνη του λογική είναι: Πώς ένας με ΙΧ θα φτάσει κατά 3 πρώτα λεπτά πιο γρήγορα στο Κρανίδι, Πορτοχέλι, Κοιλάδα, Ερμιόνη. Άρα και ο εμπνευστής ή οι εμπνευστές της παράκαμψης, που κάπου πρέπει να έχουν καταγραφεί και ως εισηγητές του έργου, πρέπει γραπτώς να έχουν εισηγηθεί τις σήραγγες και την παράκαμψη για κάποιον πολύ σημαντικό λόγο, και γραπτώς να έχουν αιτιολογήσει, γιατί πρέπει να μην αναβαθμιστεί το υπάρχον τμήμα του δρόμου. Μέχρι που να εντοπιστούν τα γραπτά τους, η μόνη λογική εξήγηση είναι: να φτάνουν τα ΙΧ τρία λεπτά πιο γρήγορα στους τουριστικούς προορισμούς της Ερμιονίδας.

Σημειωτέον με την ίδια λογική έγινε η προσπάθεια να περάσει ο δημόσιος δρόμος μέσα από το Καταφύκι καταστρέφοντας το ωραιότερο φαράγγι του τόπου μας. Ναι, με την ίδια λογική, για να φτάνουν λέει οι προς Ερμιόνη και Θερμησία 7 λεπτά πιο γρήγορα. Όμως αυτό ήταν η πρόφαση, ενώ στο βάθος του μυαλού ήταν η ‘αξιοποίηση’ των κτημάτων που θα διέσχιζε ο δρόμος ένθεν και ένθεν του Καταφυκιού. Οι σήραγγες και η παράκαμψη είναι έργα τόσο εκτός λογικής, ώστε και η συντόμευση κατά 3 λεπτά ούτε ως πρόφαση δεν μπορεί να θεωρηθεί, πρόφαση που υποκρύπτει έστω κάποια οικονομικά συμφέροντα.

Όταν ακολουθούσαμε τον παλιό δρόμο, με το που βλέπαμε τα Δίδυμα, αρχίζαμε μεταξύ μας και με τα παιδιά μας:

-         Εδώ βγαίνουν παραδόξως τουλίπες! Και να, να ψάχνουμε να τις διακρίνουμε στα χωράφια, να οι εικασίες για το πώς βγαίνουν μόνο σ’ αυτόν τον κάμπο, να βγούμε να μαζέψουμε μερικές.

-         Τι είναι αυτή η τρύπα στο βουνό! Και να οι ιστορίες για τις δολίνες και τις καταβόθρες, για τη μεγάλη που δεν φαίνεται με τα εκκλησάκια, να η απαίτηση να πάμε να την επισκεφτούμε. Να οι ιστορίες για τις απάνθρωπες και αναίτιες εκτελέσεις της Κατοχής, Ελλήνων από Έλληνες και όχι Γερμανούς.

-         Γιατί τα λένε Δίδυμα; Και να οι ιστορίες για τους Διόσκουρους, για τα αρχαία Δίδυμα, για το αρχαίο πηγάδι, για τους θρύλους, για τη Μονή του αυγού.

-         Και οι απορίες, γιατί δεν πουλάνε τίποτα στους διερχόμενους, γιατί δεν έχουν μαγαζιά στο δρόμο όπως στην Τραχειά και το Κολιάκι. Αναπάντητες.

-         Και μετά συζήτηση για τα αρβανίτικα, για τις στάνες και τα κοπάδια, για τα βένια, για τις διδυμιώτικες πατάτες και για τους παππούδες μας που μας λέγανε ότι κάποτε στα Δίδυμα βγαίνανε τα νοστιμότερα ροδάκινα. Ναι, σωστά διαβάζετε, ροδάκινα.

Με τον νέο δρόμο, τέρμα όλα. Περνάμε και δεν μιλάμε για τίποτε άλλο, αλλά εκφράζουμε την απορία μας για την σκοπιμότητα παράκαμψης των Διδύμων. Σε λίγα χρόνια θα είναι ένας άγνωστος για τον ταξιδιώτη τόπος, όπως είναι το Ράντο, παραπλεύρως από τον δρόμο μας. Δεν έχει νόημα να καίμε και δημοτικό ρεύμα για να φωτίζουμε τη δολίνα. Ήταν πραγματικά πετυχημένος και υποβλητικός φωτισμός, αλλά .....

Μακάρι τα Δίδυμα να ξαναβρούν τον παλιό τους παραγωγικό και μεταποιητικό δρόμο, να απλώσουν την πραμάτεια τους στον παλιό δρόμο και να ζητήσουν το κλείσιμο της ανόητης παράκαμψης η οποία μπορεί να έχει και χρησιμότητα: Μπορεί να γίνει ποιμενοστάσια και τυροκομία.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Υπάρχει!

Είχα αρχίσει να ανησυχώ!

Μήπως του συμβαίνει τίποτα, ιδιαίτερος φόρτος, κανένα μεγάλο πρόβλημα,  κλπ.

Αδικα!

Μόλις του έδωσε τον άσσο ο Δαμαλίτης, έσπευσε να απαντήσει!

Τα συμπεράσματα δικά σας. Εγώ όμως θα συνεχίσω!

Στην εικόνα που ακολουθεί έχω σημειώσει, με κόκκινο χρώμα, την χάραξη της πρότασης ΚαΜίζη, όταν η σήραγγα θα έβγαινε από το Κέλμπεση στα Δίδυμα. Κατά προσέγγιση βέβαια, ακριβέστερη απόδοση εδώ, στα σχέδια του Πέτρου του Σαράντου.

Με κίτρινο χρώμα έχω σημειώσει την αντιπρόταση που του έκαναν τα παιδιά που κινήθηκαν τότε κατά της παράκαμψης, κυρίως ο Πέτρος ο Σαράντος και ο Γιάννης ο Σερέτης. Και πάλι κατά προσέγγιση.

Η επιλογή ΚαΜίζη, αυτή με κόκκινο χρώμα, για να υλοποιηθεί, χρειάζεται:

1.     Μία γέφυρα, δεν ξέρω πόσων μέτρων, πολλών πάντως, και,

2.     Διάνοιξη νέου δρόμου, στο Βουνό, αρκετών χιλιομέτρων.

Η αντιπρόταση των παιδιών, αυτή με κίτρινο χρώμα, έλεγε ότι μόλις η σήραγγα έβγαινε από το Κέλμπεση, θα έστριβε δεξιά και θα ακολουθούσε, κατά πολύ, τον υπάρχοντα δρόμο.

Ετοιμο δρόμο! Όχι καινούριο!

Η πρόταση αυτή των παιδιών:

• Δεν απομόνωνε τα Δίδυμα.
• Αξιοποιούσε μεγάλο μέρος του υπάρχοντος δρόμου.
• Το ό,τι νέο, ευθυγραμμίσεις, βελτιώσεις ασφάλειας κλπ, θα γίνονταν σε χωράφια.
• Δεν ήθελε γέφυρα.
•  Μπορούσε να αναδείξει τις Σπηλιές.
• Είχε σημαντικά χαμηλότερο κόστος.

Ο ΚαΜίζης όμως ήταν ανένδοτος.

Λες και το είχε όρκο να απομονώσει τα Δίδυμα.

Μίσος, Γινάτι!

Γιατί αυτό που έγινε δεν στέκει με καμία λογική. Απολύτως Καμία.

Ούτε με αυτήν της βελτίωσης της επικοινωνίας με την Αθήνα!

Ελα μεγάλε!

Θα μας πεις ποια είναι η χάραξη της πρότασής σου όταν η σήραγγα βγαίνει από το Κέλμπεση;

Συμπίπτει με την παράκαμψη που κατασκευάστηκε;

Παρακάμπτει το χωριό;

Τι φοβάσαι;

Αφού ‘ … Οι δικές μου προτάσεις και ο σχεδιασμός του Δήμου Κρανιδίου ήταν άλλος και εντελώς διαφορέτικος… ‘ !

Μήπως όμως, εκείνο το τελείως διαφορετικό που προωθούσες, τελείως τυχαία, συνέπιπτε με αυτό που προώθησε και κατασκεύασε τελικά η Νομαρχία;

Και ότι θα αποδειχθείς ψευδόμενος;

Αυτό φοβάσαι και δεν μιλάς;

ΟΛΑ τα στοιχεία που έχω παραθέσει, λένε αυτό.

Η σειρά σου να τα διαψεύσεις. Με στοιχεία!

Διδυμιώτες μάλλον χάσατε

Αλλά και δεν το παλέψατε, ούτε καν διαβουλευτήκατε

Δεν χρειάζεται να είσαι κάτοικος Διδύμων για να καταλάβεις ότι η παράκαμψη των Διδύμων είναι άκρως επιζήμια για το χωριό με ή χωρίς τα σκουπίδια και τον δεματοποιητή. Είναι τώρα που οι Διδυμιώτες ζουν στον νιρβάνα τους χωρίς να ασκούν μεταποιητική ή εμπορική δραστηριότητα.

Όταν αλλάξουν οι καιροί και μιμηθούν την Τραχειά και το Κολιάκι, πού θα αναπτύξουν τις εμπορικές τους δραστηριότητες; Πάνω στο βουνό στην παράκαμψη; Γιατί δεν πρόκειται να αλλάξουν το ρεύμα των αυτοκινήτων προς το χωριό τους. Ας πρόσεχαν.

Τα Δίδυμα δεν είναι χωριό προορισμού όπως είναι το Πορτοχέλι. Είναι χωριό που διέρχονται τα αυτοκίνητα και δίδοντάς τους έναν ευκολότερο δρόμο, πάει έχασες την πελατεία παντοτινά. Παλιά όλοι προς Πόρο ψώνιζαν Κολιάκι, Τραχειά. Τώρα με τον νέο δρόμο σε 5 λεπτά είσαι Κολιάκι, ψωνίζεις, και επιστρέφεις στη πορεία σου σε 4 λεπτά. Όμως κανένας δεν το κάνει.

Αλλά  σε όποιον και αν ανήκει η σύλληψη και ο σχεδιασμός της παράκαμψης, πόσο δε μάλλον και των σηράγγων, σημασία έχει ότι είναι ένα αντιπαραγωγικό έργο των 3 000 000 €, ίσως και πάρα πάνω.

Θα μπορούσε να γίνει με 500 000 € μια σημαντική βελτίωση του παλιού δρόμου.

Στη συνέχεια σε συνεννόηση με τους κατοίκους να αγόραζε γη ο Δήμος δεξιά – αριστερά του δρόμου και να έφτιαχνε ωραιότατα κτήρια που να τα νοίκιαζε για ‘εμπόριο του δρόμου’ , όπως Κολιάκι , Τραχειά. Θα ακολουθούσαν με δικά τους οι Διδυμιώτες και με μεταποίηση των προϊόντων τους, σαν βλέπανε τη πιάτσα αυτή να πιάνει. Έτσι έφτιαξε και ο Καραμανλής (ο θείος για να μη παρεξηγούμαστε) τα δημόσια ΞΕΝΙΑ για να φέρει τον τουρισμό στην χώρα.. με το ζόρι και να ακολουθήσουν μετά οι ιδιώτες. Δεν τα έφτιαξε για να κάνει δημόσιο τουρισμό.

Μη ξεχνάμε πώς άρχισε η Τραχειά. Ένα δύο μαγαζάκια είχε που σταμάταγε το ΚΤΕΛ και κατέβαιναν οι επιβάτες και αγόραζαν ψωμί (μια δυο φέτες) με δυο κομμάτια τυρί για να φάνε στο ταξίδι. Πού λεφτά τότε. Έ, από αυτή τη συνήθεια ακούστηκε το τραχειότικο τυρί και ψωμί.

Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Μια Ιστορική Φωτογραφία

Από τα εγκαίνια του δρόμου Κρανίδι – Ναύπλιον
Κάπου στα 1951 ή ’52, Πάσχα.

 Στην Κιάφα.

Από τους εικονιζόμενους αναγνωρίζω τον τότε Πρόεδρο της Κοινότητας Διδύμων, Γεώργιο Αντ. Αντωνόπουλο, τον μπάρμπα Γιώργη τον Καρασούλο για τους Διδυμιώτες.

Η κυρία με τα άσπρα είναι η κόρη του Ασημίνα, πρώτη αντιδήμαρχος στην πρώτη θητεία του ΚαΜίζη στον Καποδιστριακό Δήμο Κρανιδίου.

Εικονίζονται επίσης ο τότε Μητροπολίτης Αργολίδας, ο τότε Υπουργός Ρέντης (πλάτη) και ο τότε συμβολαιογράφος Κρανιδίου Ιωάννης Μπόλμπος.

Ακολούθησε κέρασμα στο παλιό καφενείο του Σπύρου του Παριώτη και γεύμα στο Κρανίδι.

Θερμή παράκληση προς όποιον έχει κάποιο καλλίτερο αντίγραφο ή αναγνωρίζει κάποια επί πλέον από τα άλλα πρόσωπα ας επικοινωνήσει μαζί μου ή ας τα δημοσιοποιήσει όπως νομίζει.

Για τους νεώτερους να αναφέρω ότι τότε η επαρχία μας απέκτησε οδική πρόσβαση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Μέχρι τότε η επικοινωνία με τον ‘έξω κόσμο’ γινόταν μόνο από την θάλασσα.

Από την Ερμιόνη προς Πειραιά και Αθήνα και από την Κοιλάδα προς Ναύπλιον.

Οι Διδυμιώτες τότε, για να πάνε στην Αθήνα, έφευγαν από τα Δίδυμα κάπου στις 1-2 την νύχτα, με τα ζώα ή πεζοί, και μέσα από το Καταφύκι, έφθαναν στην Ερμιόνη.

Βέβαια, να διασχίσεις το Καταφύκι νύχτα εκείνα τα χρόνια, ήταν μια δοκιμασία!

Από την μια το τοπίο και από την άλλη οι θρύλοι, π.χ. αυτός με τον φουστανελά!

Για τους Διδυμιώτες, η επικοινωνία με το Ναύπλιον ήταν πιο εύκολη, η Κοιλάδα ήταν πιο κοντά.

Έπαιρναν τις λεγόμενες βενζίνες, ήταν οι πρώτες βενζινοκίνητες βάρκες που είχαν αντικαταστήσει αυτές με τα πανιά και τα κουπιά.

Από κάποιον Κοιλαδιώτη θα ήταν χρήσιμο να είχαμε κάποιο άρθρο σχετικά με αυτό το θέμα. Ποιοι έκαναν αυτά τα δρομολόγια, κάτω από ποιές συνθήκες, πως πληρωνόταν το εισιτήριο, ….

Ακόμη μικρός στο Σαλάντι θυμάμαι ότι τα ‘προϊόντα’, ασβέστι, κάρβουνα, χαρούπια, κοπριά, … έφευγαν με δύο καϊκια.

Του Τσάκωνα και του Κούντε, δεν γνωρίζω περισσότερα.

Δεν μπορεί, σε κάποιο παιδί ή εγγόνι θα υπάρχει η πληροφορία ίσως και καμιά φωτογραφία. Περιμένουμε.

Και να θυμίσω ακόμη προς τους Κοιλαδιώτες ένα ακόμη ‘χρέος’.

Κρίμα είναι ρε παιδιά όλη αυτή η ορολογία, τα παραγγέλματα, να χαθούν.

Για την ιστορία να αναφέρω λίγα, για την ώρα, για τον Δημ. Κοτσοβό.

Με αυτές τις συνθήκες δημιούργησε ατμοκίνητο πετρόμυλο στα Δίδυμα.

Ο εξοπλισμός, κυρίως ο λέβητας έφθασαν στον Λαμπαγιανά και από εκεί, πάνω σε κάρο ιδιοκατασκευή, σπρώχνοντας και τραβώντας με τα χέρια, έφθασε στα Δίδυμα. Ο δρόμος Δίδυμα Κρανίδι, δεν υπήρχε!

Και έφτιαξε την Φάμπρικα.

Ηταν εκεί που είναι σήμερα το σπίτι του Θανάση Γ. Λαλούση, κάτω από το καφενείο. Μικρός την θυμάμαι, δεν λειτουργούσε, χαζεύαμε μέσα από τα ανοίγματα τα μηχανήματα.

Ο ίδιος εκείνα τα χρόνια είχε δημιουργήσει κονσερβοποία.

Απόλυτα Κάθετη. Όλα δικά του. Από τα φρούτα που παρήγαγε στο περιβόλι του μέχρι τα κουτιά που ήταν ιδιοκατασκευή!

Αλλά σε αυτά θα επανέλθω.

Μέχρι τότε ας μπει στον κόπο κάποιος από τους απογόνους να γράψει κάτι.

Κρίμα είναι.

Ακολούθησε ο μπαρμπα Γιώργης ο Καρασούλος που δημιούργησε και αυτός μηχανοκίνητο πετρόμυλο. Την ιστορία αυτή συνεχίζει σήμερα με επιτυχία ο γιος του Σταύρος με το εγγόνι του, τον Γιώργο του Αντώνη. Ο μύλος αυτός φτιάχτηκε όταν πλέον είχε ανοίξει ο δρόμος Δίδυμα Κρανίδι και το χωριό είχε οδική επικοινωνία με Κρανίδι, Κοιλάδα και Ερμιόνη.

Η Βιομηχανία του χωριού τότε περιελάμβανε τρεις ανεμόμυλους, του Κατσούκου, του Σκυλή και του Κονομάκη, δύο μηχανοκίνητους πετρόμυλους, ένα κονσερβοποιείο, μερικά σιδηρουργεία και αρκετά ελαιοτριβεία.

Δεν είναι λίγα για ένα απομονωμένο χωριό όπου ήταν πρόβλημα μέγα όχι μόνον η μεταφορά του εξοπλισμού, αλλά και η προμήθεια της πρώτης ύλης και η ‘εξαγωγή’ των προϊόντων.

Τα ελαιοτριβεία, άλλη ιστορία.

Ο γέρος ο Τζανέτος από την Τραχειά, ο μπαρμπα Γιώργης, αυτός που άνοιξε τον δρόμο για όλη αυτή την βιομηχανία που βλέπουμε σε Τραχειά και Κολιάκι πουλώντας στους ταξιδιώτες μια φέτα ζυμωτό ψωμί και λίγο κεφαλοτύρι, έφτιαξε κάποτε ελαιοτριβείο. Στην Τραχειά.

Για να μεταφέρει τις πέτρες από την Επίδαυρο βόηθησε όλο το χωριό!

Βλέπεις δεν σκέφθηκαν να ανοίξουν σήραγγα!

Τα ίδια γίνονταν και στα Δίδυμα.

Αυτά ως πρώτη γεύση, ελπίζω να επανέλθω αναλυτικά.

Θα κλείσω με μια ‘πρόκληση’.

Στα Δίδυμα αυτοκινητιστές ήταν τρεις οικογένειες.

Του Πάνου του Λαλούση, ζουν στα Δίδυμα σήμερα δύο από τα παιδιά του, ο Θανάσης και ο Αργύρης. Την παράδοση την συνέχισε ο Θανάσης και συνεχίζει σήμερα ο εγγονός του Πάνος με Ταξί στο Κρανίδι.

Για ένα διάστημα φορτηγό είχε και ο αδελφός του ο μπαρμπα Γιώργης. Ιστορία που δεν την συνέχισε κανένα από τα παιδιά του.

Ο μπαρμπα Μήτσος ο Κοτσοβός που συνέχισε ο γιός του Γιώργος μέχρι που βγήκε στην σύνταξη.

Και η οικογένεια του μπαρμπα Κώστα του Οικονομόπουλου, του Τζέκου. Εδώ συνεχίζει ο εγγονός Κώστας, του Μήτσου.

Δεν είναι δύσκολο κάποιος, Κοτσοβέα κυρίως εσένα εννοώ, να γράψει κάτι για αυτές τις εποχές!

Λίγη ‘βοήθεια’ ακόμη Δ. ΚαΜίζη;

Τις τελευταίες ημέρες με μια σειρά αναρτήσεων, και συγκεκριμένα:

Η Γιώτα πήρε τον λόγο!

Προαναρτήσεις

Η αίτηση του Γιάννη Γ. Σερέτη.

Η απάντηση του Δ. ΚαΜίζη στην αίτηση του Γιάννη Σερέτη.

Σήραγγα και Παράκαμψη Διδύμων στην αεροφωτογραφία

Το ερώτημα μέχρι εδώ.

Να ‘βοηθήσω’ λίγο Δ. ΚαΜίζη;

έχω αναρτήσει κάποια στοιχεία τα οποία ‘δείχνουν’ ως αρχιτέκτονα της παράκαμψης Διδύμων τον Δήμαρχο Δ. ΚαΜίζη!

Και τον έχω καλέσει, φορτικά, να μας δώσει διευκρινίσεις.

Μέχρι τώρα δεν το έχει κάνει.

Εγώ όμως θα επιμείνω!

Γιατί πιστεύω ότι πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα.

Πιο συγκεκριμένα από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι κατά την πρώτη τετραετία του ΚαΜίζη στον Καποδιστριακό Δήμο Κρανιδίου, Νομάρχης Αργολίδας ο Αναστ. Σαλεσιώτης, υπήρχαν διαφορετικές απόψεις σε αυτά τα θέματα.

Η μεν Νομαρχία προωθούσε την κατασκευή του παραλιακού δρόμου με ταυτόχρονη μεταφορά του Νερού του Ανάβαλου στον Τόπο μας, ο δε Δήμος Κρανιδίου προωθούσε την βελτίωση του βόρειου οδικού άξονα με τις σήραγγες στο Μεγαλοβούνι και το Κολιάκι.

Για το Νερό η επιλογή αυτή του τότε Καποδιστριακού Δήμου προέβλεπε ως λύση το καραβάκι. Λύση που παραβλέπει το γεγονός ότι το Νερό αυτό είναι από γεώτρηση της απέναντι ακτής, όχι από τον Ανάβαλο, και δεν απαντά στο εύλογο ερώτημα τι θα κάνουμε αν κάποια στιγμή μας πουν για το Νερό ‘είχαμε και μας τελείωσε’!

Στην δεύτερη τετραετία του ΚαΜίζη στον Καποδιστριακό Δήμο Κρανιδίου, Νομάρχης Αργολίδας ήταν ο Β. Σωτηρόπουλος.

Ηταν τότε που το ΠΑΣΟΚ ψήφιζε στις μεν Δημοτικές ΚαΜίζη στις δε Νομαρχιακές Σωτηρόπουλο!

Σε αυτήν λοιπόν την τετραετία υπήρξε κάποια ‘συνεννόηση’. Η μεν Νομαρχία εγκατέλειψε το αρχικό της σχέδιο, δηλαδή

  και ενώ είχε ήδη αναθέσει την μελέτη

 

........................................................

Και άρχισε πλέον στον τίτλο του έργου να μπαίνει, μέσα σε παρένθεση, το Παράκαμψη Διδύμων! Ένα από αυτά τα έγγραφα του αρχείου μου είναι το ακόλουθο

Δεν γνωρίζω πότε ξεκίνησε αυτή η ιστορία.

Κυρίως όμως δεν γνωρίζω αν ξεκίνησε πριν ή μετά την χρηματοδότηση από την Ε.Ε.

Με απλά λόγια είχε εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση για την πρώτη χάραξη και μετά έγινε η αλλαγή της χάραξης, ή πρώτα έγινε η αλλαγή στην χάραξη και μετά εξασφαλίστηκε η χρηματοδότηση!

Η διαφορά είναι ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ!

Γιατί το παρακάτω, αφήνει περιθώρια για πολλές ‘κακές’ σκέψεις!

Το ερώτημα ‘Τι εννοεί ο κ. Χειβιδόπουλος’ είναι μόνιμα αναρτημένο, εδώ και χρόνια, τόσο στην πρώτη σελίδα αυτού του blog όσο και στην πρώτη σελίδα του www.didyma.brodimas.gr.

Και φυσικά και αυτό παραμένει αναπάντητο.

Λέτε να μας τα απαντήσει όλα μαζί ο ΚαΜίζης;

Ο Α. Λεμπέσης γνωρίζει κάτι που θα βοηθούσε;

Δεν μπορεί, κάτι θα έπεσε στην αντίληψή του!

Η Γιώτα μίλησε: για την παράκαμψη!

Ας πάμε λίγο παρακάτω περιμένοντας τον ΚαΜίζη να απαντήσει.

Η αντιδήμαρχος Γιώτα Σαμπάνη – Μπάρδη, λέει, για την παράκαμψη, απευθυνόμενη προς τον Σφυρί:

‘ … Ανοιξε ο δρόμος ο Περιφερειακός, και καταδίκασε ένα χωριό στον μαρασμό, και δεν έκλεισε τότε ο δρόμος ….’

Γενικά και αόριστα, ως διαπίστωση, αυτή η φράση, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Και αν το λέει με αυτήν την έννοια, ΜΠΡΑΒΟ, γιατί πρέπει και τα δικά μας στραβά,  εμείς οι Διδυμιώτες, έστω και δια της Γιώτας,  να τα λέμε.

Αν όμως το λέει προς τον Σφυρί, αυτό καταλαβαίνω εγώ, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά και ιδιαίτερα σοβαρά.

Γιατί ο δρόμος αυτός αποφασίστηκε, σχεδιάστηκε, εγκρίθηκε, μελετήθηκε, δημοπρατήθηκε και  εγκαταστάθηκε ο εργολάβος στην οκταετία ΚαΜίζη.

Αυτός είχε και έχει ΟΛΗ την ευθύνη για την κατασκευή αυτού του δρόμου!

Δικό του ‘έργο’ είναι η απομόνωση του χωριού.

Η κατασκευή ξεκίνησε πριν κατεβάσει το χέρι από την ορκωμοσία ο Σφυρίς, Γενάρη του 2007!.

Και επομένως αυτό που λέει ο ΚαΜίζης ‘ … Το έργο ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε μετά την αποχώρηση μου απο τον Δήμο … ‘ είναι η μισή αλήθεια, δηλαδή μια μεγάλη ΑΠΑΤΗ!

Εγώ καλώ την αντιδήμαρχο, την τοπική αντιδήμαρχο Διδύμων κατά δήλωσή της, η οποία υποθέτω έχει διαβάσει τα προηγούμενα σχόλιά μου, να ξανασκεφθεί όσα λέει για το θέμα, εδώ.

Και να ξανασκεφθεί επίσης τόσο αυτό που της είπε ο Σφυρίς

όσο και την απάντηση που έδωσε.

Το που θα καταλήξει δεν θέλω να μας το πει.

Θα το καταλάβουμε!

Να ‘βοηθήσω’ λίγο Δ. ΚαΜίζη;

Πάνε δύο ημέρες τώρα και κανένας από τους δύο ‘μονομάχους’ δεν απάντησε στο κρίσιμο ερώτημα που έθεσα με το σχόλιό μου ‘Το ερώτημα μέχρι εδώ.’

Για αυτό λέω να ‘βοηθήσω’ λίγο, ιδιαίτερα τον Δ. ΚαΜίζη.

Πάμε πίσω, στα 2001.

Εκείνη την χρονιά ο Δήμος Κρανιδίου παρέλαβε την μελέτη ‘ Βελτίωση Βορειοανατολικού άξονα με διάνοιξη δύο σηράγγων στις θέσεις Μεγαλοβούνι και Κολιάκι - Προμελέτη οδού από Πελεή έως Δίδυμα μέσω σήραγγας ‘Μεγαλοβούνι’ ‘….

Αυτό που ακολουθεί είναι από την ανάρτησητου ίδιου του ΚαΜίζη και πρέπει να είναι η πρώτη σελίδα..

Από το επόμενο έγγραφο προκύπτει ότι ο Δ. ΚαΜίζης, το 2004, Νομάρχης Αργολίδας τώρα ο Β. Σωτηρόπουλος, κινήθηκε για την χρηματοδότηση της μελέτης του!

 

Παράλληλα κινήθηκε και κατά της χρηματοδότησης της πρότασης της Νομαρχίας, εδώ.

Μόνο που σε αυτήν την ανάρτηση, ενώ αναφέρει α.π. και ημερομηνία, δεν αναφέρει αποδέκτη.

Τυχαίο?

Όμως ανάλογες προσπάθειες υπήρχαν και από την Νομαρχία.

Από το έγγραφο που ακολουθεί, Νομάρχης Αργολίδας ο Αναστ. Σαλεσιώτης,

και από την οριζοντιογραφία, όπως μου την έδωσε ο Πέτρος Σαράντος.

φαίνεται ποιόν δρόμο προωθούσε για χρηματοδότηση η Νομαρχία. 

Από την οριζοντιογραφία αυτή φαίνεται επίσης και η διαδρομή της διερχόμενης κίνησης από το Σαλάντι. Περνά πολύ πάνω από το ξενοδοχείο.

Αυτά που χρόνια τώρα φωνάζω για τον δρόμο του Αγιο Καρτέρη. Την κίνηση που προσπάθησε ο Σφυρίς να την διοχετεύει από τον δρόμο του Αγιο Καρτέρη.

Προσπάθεια που την συνεχίζει η σημερινή Δημοτική Αρχή με την αδράνειά της.

Επίσης η Νομαρχία Αργολίδας προσπαθούσε και αυτή να εντάξει το δικό της δρόμο σε πρόγραμμα χρηματοδότησης.

Συνοψίζοντας:

Εκείνη την εποχή ήταν σε εξέλιξη δύο προσπάθειες.

Μια από την Νομαρχία που πρότεινε την κατασκευή του παραλιακού δρόμου με ταυτόχρονη μεταφορά του Νερού του Ανάβαλου στον Τόπο μας.

Και μια από τον Δήμο για  ‘ Βελτίωση Βορειοανατολικού άξονα με διάνοιξη δύο σηράγγων στις θέσεις Μεγαλοβούνι και Κολιάκι - Προμελέτη οδού από Πελεή έως Δίδυμα μέσω σήραγγας ‘Μεγαλοβούνι’ ‘

 Η κατάληξη;

Γνωστή!

Και οι δύο προσπάθειες κατάληξαν στην Παράκαμψη Διδύμων!

Πριν προχωρήσουμε όμως στα πως και τα γιατί θα πρέπει να απαντηθεί το κρίσιμο ερώτημα:

Η μελέτη που προωθούσε ο Δήμος τι προβλέπει για το μέρος που περνά από τα Δίδυμα;

Και θα απαντηθεί!

Γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε καταστροφικές για τον Τόπο απόψεις και ‘πολιτικές’.

Τα ίδια βλέπουμε και στην διαχείριση των σκουπιδιών, και στην διαχείριση του θέματος των Λατομείων, και στην υπόθεση των Ιχθυοτροφείων, των Κεραιών και, κυρίως, του Νερού!

Το ερώτημα μέχρι εδώ.

Από την προηγούμενη ανάρτηση, και από τα στοιχεία που άφησε ο Πέτρος ο Σαράντος, προκύπτει ότι:
Η όδευση της ονομαζόμενης Παράκαμψης Διδύμων συμπίπτει με την όδευση της λύσης των σηράγγων, σε αυτό το σημείο βέβαια.
Με απλά λόγια:
Γύρο στον Ιούλιο του 2001, Δήμαρχος του Καποδιστριακού Δήμου Κρανιδίου ο ΚαΜίζης και Νομάρχης Αργολίδας ο Αναστ. Σαλεσιώτης, παρελήφθη η προμελέτη για τις σήραγγες Διδύμων και Κολιακίου.
Εργο που εγώ καταλαβαίνω ότι χρηματοδοτήθηκε από τον Δήμο.
Αναφορά σε αυτό έχει κάνει ο ίδιος ο ΚαΜίζης, με δικό του σχόλιο, εδώ.
Και το ερώτημα είναι:
Η όδευση σε αυτό το σημείο, όπως την προβλέπει η μελέτη αυτή, συμπίπτει με την παράκαμψη Διδύμων, όπως αυτή κατασκευάστηκε και όπως την σημειώνει ο Πέτρος Σαράντος;
Ναι ή Όχι;
Φυσικά η απάντηση πρέπει να συνοδεύεται και από απόσπασμα του σχετικού τοπογραφικού.
Το ερώτημα απευθύνεται και προς τους δύο ‘μονομάχους’. 
Εξαιρώ τον Σατραβέλα, δεν ήταν τότε στον Δήμο.
Προς τον ΚαΜίζη, ερώτημα τεκμηριωμένο, επώνυμο και διατυπωμένο ΔΗΜΟΣΙΑ.
Προς τον Σφυρί γιατί τα όσα λέγονται και γράφονται αφορούν ΑΜΕΣΑ τόσο στον ίδιο όσο και στην Παράταξή του.
Επί πλέον, ως αρχηγός της μεγάλης αντιπολίτευσης, έχει άνετη πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία. Αλλά και ως έμπειρος μηχανικός καταλαβαίνει με την πρώτη ματιά και χωρίς την βοήθεια κανενός, πάρα πολλά.
Περιμένουμε.

Σήραγγα και Παράκαμψη Διδύμων στην αεροφωτογραφία

Αφού ο ΚαΜίζης αρνήθηκε στην χορήγηση αντιγράφου της μελέτης πήγε ο Πέτρος ο Σαράντος, την είδε, και κράτησε κάποια στοιχεία.
Δικά του είναι αυτά, αυτός μου τα έδωσε.
Δεν γνωρίζω αν αποτελούν ακριβές αντίγραφο.
Γνώριζα όμως καλά τον Πέτρο, τις ικανότητές του και την υπευθυνότητά του και τα αναρτώ ως απόλυτα αξιόπιστα.
Στην εικόνα αυτή έχουν αποτυπωθεί:
Ο υπάρχων δρόμος, με μπλέ χρώμα.
Η λύση ΚαΜίζη, με μαύρο χρώμα. Φαίνεται που ‘βγαίνει’ η σήραγγα στην μεριά των Διδύμων και πως συνεχίζει.
Ακριβώς στην παράκαμψη  που κατασκευάστηκε!
Δηλαδή η σημερινή παράκαμψη Διδύμων, που ξεκίνησε ως παραλιακός δρόμος Κρανιδίου Ναυπλίου, με διάφορες τροποποιήσεις, για το σύννομο των οποίων δεν έχω πεισθεί, ήρθε και έπεσε ακριβώς πάνω στην χάραξη της λύσης ΚαΜίζη! 
Λες και την τραβούσε κάποιος Μαγνήτης!
Η οποία χάραξη της λύσης  ΚαΜίζη είχε προκύψει από την μελέτη των σηράγγων που είχε εκπονηθεί τουλάχιστον τρία χρόνια πριν!
Τυχαίο;
Δεν νομίζω;
Και τα παπαγαλάκια  ονόμασαν την κατασκευασθείσα παράκαμψη ‘σκουπιδόδρομο’ σε μια προφανή προσπάθεια να την φορτώσουν στον Σφυρί!
Περισσότερα βέβαια στο σχόλιο που θα ακολουθήσει.
Τέλος με κόκκινο χρώμα ο Πέτρος έχει σημειώσει την δική του εναλλακτική πρόταση.
Η οποία στην Κιάφα, αντί να ‘πιάσει’ το Μεγαλοβούνι, ‘πιάνει’ δεξιά το Κέλμπεση.
Να σημειώσω ακόμη ότι όταν μου τα εξηγούσε του είχα επισημάνει ότι η εντύπωσή που σχηματίζω, κοιτώντας την διαδρομή στο βουνό, είναι ότι οι κλίσεις είναι απαγορευτικές. Μου απάντησε όχι, το έχω ελέγξει πολλές φορές.