Το μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων

Και ο δρόμος του Άι Βλάσση.

Είναι θέμα που επανέρχεται συχνά. Παρουσιάζεται αυτός ο δρόμος ως αναγκαίος για να έρχονται προσκυνητές εύκολα από Κρανίδι μεριά, για να περνάει συγκοινωνία κ.λ.π.
Δεν μπορούν όλα να γίνουν ...δρόμος και ούτε όλη η γη μας να μπει στη λογική των εξοχικών, των αγροτεμαχίων και των 'οικισμών'.

Στο βάθος η συλλογιστική είναι αρκετά παλιά: Το μοναστήρι που έχει γη που πρέπει να την μοιράσει στους ακτήμονες, που πρέπει να διευκολύνει τη συγκοινωνία, τους προσκυνητές, του λουόμενους, τι θέλουν την περιουσία οι καλόγριες κ.λ.π.
Το μοναστήρι είχε γη που έφτανε μέχρι και το Μουζάκι, κάποτε και μέχρι τα Φλάμπουρα, όπως είχε και η Μονή του Αυγού. Μέγα μέρος αυτής ορθώς του αφαιρέθηκε υπέρ ακτημόνων και άλλων παραγωγών και μέρος αυτής δόθηκε από το ίδιο το μοναστήρι. Σήμερα η κτηματική του περιουσία περιορίζεται γύρω από το μοναστήρι και αποτελεί τον ζωτικό του χώρο που εξασφαλίζει και την έννοια του ησυχαστηρίου όχι μόνον για τις Μοναχές και τους προσκυνητές, αλλά για όλους μας. Λόγω αυτής της ιδιοκτησίας του δεν πλησίασαν τα εξοχικά και οι βίλες κοντά του, λόγω αυτής της ιδιοκτησίας δεν περνά από την είσοδό του πολύβουος ασφαλτοστρωμένος δρόμος, λόγω αυτής της ιδιοκτησίας δεν αστικοποιήθηκε το μοναστήρι και διατηρεί τη παλιά μαγεία όλη η περιοχή γύρω από αυτό, λόγω αυτής της ιδιοκτησίας διασώθηκε και ο αρχαιότερος ελαιώνας της Ερμιονίδας και δεν έγινε βορά των εξοχικών.
Το θέμα, εκτός των άλλων, δεν είναι μόνον η προστασία της ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς μας αλλά είναι και άκρως περιβαλλοντικό.
Αλλά με αφορμή αυτόν τον δρόμο, ΟΧΙ άλλα κάγκελα. Κλείνοντας με κάγκελα τον ελεύθερο χώρο μπροστά από την είσοδο του μοναστηριού, κάνεις φυλακή το μοναστήρι. Ο δρόμος κάλλιστα μπορεί να σταματάει πάνω από τον Άγιο Βλάσση, σε ένα μικρό διαμορφωμένο πλάτωμα για πάρκιν και ο ερχόμενος από Κρανίδι να συνεχίσει 100 μέτρα με τα πόδια σε ένα καλά διαμορφωμένο πλακόστρωτο καλντερίμι να πάει στη Μονή. Αν δεν θέλει, μπορεί να κάνει τον γύρο της Πικροδάφνης.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Οι ορεινοί δρόμοι

Στις Αδέρες.

Παλιά στις Αδέρες υπήρχαν μόνο μονοπάτια, θα τα λέγαμε ποιμενικά, γιατί κινούνταν μόνον κοπάδια γιδιών.
Στη συνέχεια φτιάχτηκαν χωματόδρομοι στενοί με προορισμό να εξυπηρετήσουν τις διάσπαρτες στάνες και την κίνηση των αγροτικών οχημάτων που είχαν αντικαταστήσει τα ζα.
Μέσω αυτών των δρόμων γνωρίσαμε οι περισσότεροι τις Αδέρες.
Σήμερα προστίθενται οι χωματόδρομοι που οδηγούν στα αιολικά πάρκα. Έτσι σήμερα μπορείς να κινηθείς προς τις κορυφές των Αδερών εύκολα εκκινώντας από πολλά σημεία της Τροιζηνίας και Ερμιονίδας.


Αυτό το πλέγμα των χωματόδρομων έχει απλωθεί και στα περισσότερο βουνά της περιοχής μας και για τις ίδιες αιτίες.
Όταν ήταν για τις ανάγκες των ποιμένων δεν υπήρχε καμιά περιβαλλοντική αντίρρηση, ενώ τώρα με τα αιολικά πάρκα υπάρχει.
Αναντίρρητα όμως το πλέγμα αυτών των χωματόδρομων πρέπει να συμβάλει πολύ στην πυρασφάλεια, στην επιτήρηση, την πυροπροστασία και την κατάσβεση πυρκαγιάς.
Οι Ιχνηλάτες που μετέχουν σε αυτές τις διεργασίες μπορούν να μας δώσουν τις εκτιμήσεις τους, αν αυτοί οι δρόμοι συμβάλουν στην πράξη στην προστασία της βλάστησης των βουνών μας;

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Ο ψεκασμός στο Μπίστι

Αποδείχθηκε αποτελεσματικότατος.

Δηλαδή σώθηκε το Μπίστι.
Εκεί που το κατέτρωγε η βαμβακίαση είδαμε όχι απλή βελτίωση αλλά θεαματική.
Αντίθετα, τα λίγα πεύκα στον Αγιο Θανάση και τα περιμετρικά του δρόμου που δεν ραντίστηκαν, πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

Για όσους έχουμε ζήσει μικροί το Μπίστι, πέτρα προς πέτρα, δέντρο προς δέντρο, μας προξενούσε μεγάλη λύπη το να χάνονται δέντρα που τα ξέραμε ένα προς ένα ....προσωπικά.
Όλα είχαν ξεκινήσει από ένα δέντρο στην είσοδο και, ενώ η βαμβακίαση κατέτρωγε το Μπίστι,  όλοι βυζαντινολογούσαν για το ποιανού είναι δουλειά και αρμοδιότητα, ποιο το αποτελεσματικό φάρμακο και τίποτα δεν γινότανε.
Αν και είχαμε ζητήσει ενημέρωση για το πώς άλλαξε έτσι η κατάσταση κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία να πει δυο λόγια, ίσως φοβούμενος μήπως το αποτέλεσμα δεν είναι σταθερό.
Ευχαριστώ (ως ψηφοφόρος) Σταύρο και Παντελή και όποιον άλλο που έσωσαν τα δέντρα μας επεμβαίνοντας αποτελεσματικά και για δεύτερη φέτος φορά.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Ανάθεμα

Διάβασα το σχόλιοτης Προοδευτικής Δημοτικής Κίνησης Ερμιονίδας.

Δεν θα σχολιάσω, θα γίνω και πάλι κακός, και με τους δύο.

Όμως, τον περασμένο Δεκέμβρη, στα Δίδυμα, στο Πέτρινο, έγινε εκείνο το Δημοτικό Συμβούλιο με μοναδικό θέμα τα σκουπίδια.

Από τα πολλά που ειπώθηκαν τότε επίκαιρο και σημαντικό σήμερα είναι το παρακάτω.

Το θυμάμαι, το υπενθυμίζω και …. περιμένω.
Οχι μόνον αυτά βέβαια. Περιμένω, με ιώβια υπομονή και κάποια σοβαρή απάντηση για τα Βαρέα Μέταλλα.

Εργα και Όχι Λόγια.

Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος

Η εν Πορτοχελίω σύναξις.

Απορία των αγαπητών Ιχνηλατών: Αν δεν παρίστατο στην εκδήλωση το προσωπικό του Δήμου, θα ήσαν παρόντες μόνον οι καλεσμένοι και οι ομιλητές.
Δηλαδή να παρατήσει ο κόσμος τις δουλειές του (εδώ βαρκούλες χάνονται...) για να ακούσει στην ημερίδα τι; Δεν ξέρουν οι Ιχνηλάτες ότι παντού όπου γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις το κοινό που μισογεμίζει τις καρέκλες είναι δημόσιοι και δημοτικοί υπάλληλοι; Ότι αυτές οι «παγκόσμιες ημέρες» είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για να κάνουν παρουσία υποψήφιοι βουλευτές, Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες και οι συνοδείες τους;
Από όσα μας μετέφερε από την εκδήλωση, σχεδόν με επαγγελματικό τρόπο, το Εικονοσκόπιο, προσέλαβε κάποιος τι το διάφορο από τα συνήθη τετριμμένα;

Ο Δήμαρχος, το ΔΣ και όλη η αντιπολίτευση είχαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να καταδείξουν στους υψηλούς  καλεσμένους και ιδιαίτερα στον Υπουργό, τον Περιφερειάρχη, τους τοπικούς βουλευτές, και τους ανωτέρους δημόσιους λειτουργούς τα μείζονα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ερμιονίδας, και με τη φαντασία τους να εξαναγκάσουν τα μέσα πληροφόρησης να μεταφέρουν την πραγματική εικόνα της Ερμιονίδας που είναι και η πραγματική εικόνα κάθε τουριστικής παράλιας και νησιώτικης περιοχής.
Αντί να γίνει κάτι τέτοιο, θεωρήθηκε η εκδήλωση ως ένας ακόμη άμβωνας τοπικής μικροκοκορομαχίας, επί στρατηγικών, επί επενδύσεων, επί σχεδιασμών και μοντέλων ανάπτυξης.
Θα μπορούσε λοιπόν ο δήμος να ξαφνιάσει ευχάριστα:

1.    Να έχει μεταφέρει στην αίθουσα και στο γύρω χώρο για διακόσμηση ξεφλουδισμένους κορμούς μανταρινιών και πορτοκαλιών από τη δράση του υφάλμυρου νερού στους άλλοτε κραταιούς μανταρινολεμονοπορτοκαλεώνες μας. Έτσι, χωρίς κείμενο, βουβοί μάρτυρες.
2.    Να έχουν αναρτήσει πανό με αεροφωτογραφίες της κατάτμησης της καλλιεργήσιμης γης μας με ένα τεράστιο ερωτηματικό στη μέση.
3.    Να μην υπάρχει πουθενά εμφιαλωμένο νερό, αλλά μπροστά στους καλεσμένους, αλλά και σε όλους τους ακροατές, από ένα μπουκάλι νερό με ωραιότατη ετικέτα με ομορφιές του κάθε τόπου μας και με ωραιότατα γράμματα: Νερό Πορτοχελίου, Νερό Κρανιδίου, Νερό Ερμιόνης. Είναι πολύ λογικό να μας τιμήσουν πίνοντάς το όλοι, αφού αυτό πληρώνουμε και αυτό καλούμαστε να πίνουμε όλοι. Να επιλέξουν το καλύτερο.
4.    Σε κάθε παρευρισκόμενο  να μοιραζόταν ένας πίνακας με τις αναλύσεις βαρέων μετάλλων στα υπόγεια νερά της Ερμιόνιδας.
5.    Στο τέλος της εκδήλωσης, ο Δήμαρχος με ευγένεια να προσκαλούσε τους υψηλούς επισκέπτες σε μια σύντομη ξενάγηση στην Ερμιονίδα. Στο μικρόφωνο ο Δήμαρχος, και οι αρχηγοί μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης. Διαδρομή: Από Πορτοχέλι στο εκκλησάκι του Αγίου Αιμιλιανού (αν μπορούσανε να το βρούνε) και εξηγήσεις για το τι είναι αυτά που βλέπουνε στην περιοχή. Άναμμα κεριού εις μνήμην Περιβάλλοντος.  Μετά, παραλιακά, από παραλία Κουνούπι για να δουν τις περίφρακτες ακτές με κατάληξη την Πετροθάλασσα, για να δουν τα μπαζώματα που κάθε τόσο καταγγέλλει η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης αλλά και να δουν εκεί πώς η  καλλιεργήσιμη γη έχει κατακοπεί σε ορθογώνια αγροτεμάχια με ζηλευτή ακρίβεια. Μετά να παίρνανε τον μέσα δρόμο (τους μεσαγρούς) των Δισκουριών για να βλέπανε τι με τα χρόνια έχει κουβαλήσει το ρέμα προς Πετροθάλασσα από χωματερή Κρανιδίου.
6.    Μικρό διάλυμα για ξεκούραση στη Χωματοδεξαμενή Κάμπου (να πώς γεννιούνται τα τοπωνύμια), παγκόσμια πρωτοτυπία διάθεσης βοθρολυμάτων. Μετά στο ΚΕΛ του Λουτρού για να δουν το εν Χουσεΐνι θαύμα, πώς φτιάχνουμε ποταμάκια στην Ερμιονίδα με νερό όλο το χρόνο. Προσφορά λουκούμι με κρύο νερό Χουσεΐνι. Μετά παραθαλασσίως από Λάζες στο Σαλάντι να δουν και να θαυμάσουν κατάτμηση βουνοπλαγιάς. Στη συνέχεια, επίσκεψη και ξενάγηση στο χώρο (όχι από μακριά αλλά μέσα για μέσα) της ακρόπολης του Σταυρού Διδύμων, το καμάρι μας, και στη συνέχεια ξεπροβόδισμα και καλό ταξίδι με την υπόμνηση να σταθούν για λίγο στα Τριπόταμα και να φανταστούν το φράγμα Τζερτζελιάς.

Καλά, δεν ενόχλησε κανέναν η κατάτμηση της γης μας, και όλοι ενοχληθήκατε από τις ιχθυοκαλλιέργειες που είναι ένας παραγωγικός εξαγωγικός κλάδος;
Καλά, περάσατε τους ξενοδόχους για χασομέρηδες; Θα άφηναν την καθημερινή μάχη που δίνουν να φέρουν κανένα ξένο στο τόπο μας για τα παρακολουθήσουν την 'περιβαλλοντική' φιέστα;
Καλά, θα δοθεί και άλλη τέτοια ευκαιρία στην ΠΑΠΟΕΡ, την Αχλαδίτσα και τους εξωραϊστικούς συλλόγους των εξοχικών μας για ευφυή περιβαλλοντικά Χάπενιγκς;

Σημείωση: Αυτό που καλά κατάλαβα είναι ότι ο κύριος Τατούλης το έχει πιάσει το νόημα έστω και κάπως υπερβολικά, όμως το διατυπώνει σαφώς. Η Περιφέρεια που εκλέγεται είναι η υπεύθυνη τοπική διοικητική μονάδα με αρκετούς βαθμούς ελευθερίας ως προς την κεντρική Διοίκηση και καλείται να πάρει στα χέρια της τα ηνία. Υποσύνολο αυτής της διοικητικής μονάδας είναι οι Καλλικράτειοι δήμοι που και αυτοί καλούνται να πάρουν τα ηνία στα χέρια τους. Όμως, θα συμπλήρωνα, η ψυχή εξακολουθεί να είναι η Κοινότητα ενός εκάστου χωρίου του τόπου μας.
Έστειλε σαφές μήνυμα.... με αφορμή την περιβαλλοντική σύναξη, προς τους τοπικούς βουλευτές, ότι η θέση τους είναι στη βουλή των Ελλήνων, να βουλεύονται, να νομοθετούν και να ελέγχουν και όχι να μπλέκονται στα πόδια Περιφέρειας και Δήμων. Είναι βουλευτές πλέον και όχι τοπικοί. Δηλαδή είναι για να προωθούν τις υποθέσεις της χώρας και όχι του τόπου τους με τις γνωστές διαπροσωπικές και διαμεσολαβητικές σχέσεις και τη στρατιά των πολιτικάντηδων. Άρα πρέπει να εκλέγονται όχι τοπικώς, δηλαδή ο κάτοικος της Ερμιονίδας  να μπορεί να ψηφίσει έναν άξιο βουλευτή που είναι από οποιαδήποτε περιοχή της χώρας, για να δουλέψει για τη χώρα.
Τώρα, πώς θα γίνει η Περιφερειακή Διοίκηση να γίνει πραγματική διοίκηση καμιά σχέση έχουσα με αυτό που γνωρίζουμε ως δημόσια διοίκηση εν Ελλάδι, δεν μας το εξήγησε ο κύριος Περιφερειάρχης. Γιατί αυτό που πρωτογνωρίσαμε ήταν ότι ο Δήμος Ερμιονίδας ανέμενε κάπου 12 ειδικευμένους υπαλλήλους υψηλής μορφώσεως από τη διάλυση της νομαρχίας Αργολίδος, όμως, απ' ό,τι διαβάζουμε μέχρι σήμερα κανένας δεν φάνηκε στο Ερμιονιδιστάν!

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Το πρόστιμο

Το εκ Περιφερείας ερχόμενο.

Πριν καιρό λοιπόν είχε επιθεωρηθεί «ο βιολογικός του Κάμπου» και οι επιθεωρητές το πρώτο που διαπίστωσαν ήταν ότι η ΑΕΠΟ του «βιολογικού» δεν είχε πλέον ισχύ και δεν είχαν γίνει ενέργειες για την ανανέωσή της. Βαρύτατη παράλειψη.

Επιπλέον οι επιθεωρητές διαπίστωσαν όλα όσα γίνονταν με τις χωματοδεξαμενές, τις λάσπες, τα βοθρολύματα, και για όλα αυτά συνέταξαν έκθεση την οποία έδωσαν στον Δήμο, ώστε εντός ολίγων, συνήθως, ημερών να υποβάλλει γραπτώς τις ενστάσεις του και τη δική του άποψη στην αρμοδία υπηρεσία. Δεν το έκανε ο Δήμος (η ΔΕΥΑΕΡ δηλαδή) και έτσι η έκθεση μεταβιβάστηκε στον Περιφερειάρχη ο οποίος είναι υποχρεωμένος να υποβάλλει το κατά το νόμο πρόστιμο και να παραπέμψει την υπόθεση και στη δικαιοσύνη. Αυτό και έπραξε.
Διάβασα ότι το πρόστιμο ήταν τσουχτερό, 20 000 €.
Τίποτα δεν ήτανε, και ας ευχαριστήσουμε τον Περιφερειάρχη ο οποίος έχει δικαίωμα κατά τον νόμο 4014/2011 να βάζει πρόστιμο μέχρι 200 000 €. Και μάλιστα αν κρίνει ότι η παράβαση είναι πολύ μεγάλη να μεταβιβάσει στην ανωτέρα αρχή του που βάζει πρόστιμο μέχρι 500 000 ή κατευθείαν στο ΥΠΕΚΑ όπου ο υπουργός βάζει πρόστιμο μέχρι 2 000 000 €.

Το να έχει εκπνεύσει η ισχύς την ΜΠΕ/ΑΕΠΟ και να μην έχεις κάνει καμιά ενέργεια είναι βαρύτατη παράληψη. Το να μην έχεις, ή να έχει λήξη η άδεια διάθεσης λυμάτων, ή επεξεργασμένων λυμάτων, ή ιλύος, ομοίως βαρύτατη παράληψη. Όταν δε οι επιθεωρητές διαπιστώνουν ότι επί του εδάφους αποθηκεύονται συστηματικά λύματα, παίρνουν δείγματα εδάφους, υγρών κ.λ.π. και άντε ξεμπέρδευε μετά.
Δηλαδή η περίπτωση του Κάμπου είναι για το ανώτατο πρόστιμο.

Και ενώ έχουμε πλέρια βιντεοσκόπηση, ΔΙΑΥΓΙΑ, ιστολόγια του Δήμου και των εταιρειών του, πλέρια αναμετάδοση κάθε παράστασης του Δήμου και κάθε ευχετηρίου και ιερής αγανάκτησης, φυσικά δεν υπάρχει πληροφόρηση πραγματική. Διότι ένας Δήμος που πραγματικά πληροφορεί έχει στο site του όλες τις ΜΠΕ και ΑΕΠΟ των δραστηριοτήτων του, αναρτά τις αναλύσεις, αναρτά τους έλεγχους από επιθεωρητές, τις εκθέσεις των επιθεωρητών, τα πρόστιμα κ.λ.π. Αυτά είναι πληροφόρηση και όχι το που παραβρέθηκε και ποιους ευχαριστεί ο δήμαρχος και το επιτελείο του.

Φανταστείτε αν η κατάσταση του Κάμπου δεν ήταν του Δήμου αλλά ενός μεγάλου ξενοδοχείου, ή γκολφ, ή μιας βιοτεχνίας ή βιομηχανίας τι θα γινότανε. Η αριστεροειδής αφασία και οι παρατρεχάμενοι θα οργίαζαν κατά του καπιταλισμού, κατά των ανόμων συμφερόντων και του κέρδους που παίζουν εγκληματικά με την υγεία του λαού. Θα γέμιζαν και πάλι οι μπλοκότρυπες από ιερή αγανάκτηση. Τώρα ....σιωπή. Δεν είναι και του Λεμπέση ο χωματόλακος! Λακαλεμπέση, όπως λέμε Λακατούρκα!

Ορθώς έπραξε ο Περιφερειάρχης και τον ευχαριστούμε για το χαμηλό πρόστιμο, σαν να μας λέει: τελευταία ευκαιρία για να συμμορφωθείτε.
Οφείλει όμως να στείλει (ή τους έχει ήδη στήλη και δεν το ξέρουμε) τους επιθεωρητές του και στον βιολογικού του Λουτρού, όπου κατά την τοπική οικολογία βγάζει νερό και το διαθέτει επιφανειακώς στο ρέμα Χουσεΐνι. Και στη συνέχεια να πάνε στον βιολογικό Ερμιόνης. Στη συνέχεια μια ολόκληρη μέρα να αφιερώσουν στον έλεγχο του δεματοποιητή Σταυρού.

Και ο Δήμος να καταλάβει ότι ενεργεί μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι στην Μεταπολίτευση. Να αναρτήσει όλες τις ΜΠΕ, ΑΕΠΟ, άδειες διάθεσης επεξεργασμένων λυμάτων και ιλύος, άδειες διάθεσης ‘ζουμιών’ δεματοποιητή, εκθέσεις επιθεωρητών κ.λ.π. Ο Δήμος μπροστά στον νόμο δεν διαφέρει σε τίποτα από οιαδήποτε εταιρεία. Αυτό είναι δημοκρατία και διαφάνεια.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Αιγιαλοί, Παραλίες, Προσπελάσεις κ.α.

Με αφορμή συγκεκριμένη ενέργεια έγινε κάποιος διάλογος, τις προηγούμενες ημέρες, σε μερικά από τα γειτονικά μας ιστολόγια.

Από την πλευρά μου θα ήθελα να θυμίσω ότι έχω γράψει πολλές φορές για τα θέματα αυτά αναφέροντας δύο σχετικές αποφάσεις του Δ.Σ. του Δήμου Κρανιδίου, το 2004.

Την 233/2004 και την 234/2004.

Και οι δύο, να μην κουράζω, είναι στο τέλος του σχολίου αυτού.

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τις αποφάσεις αυτές,

ιδιαίτερα την εισήγηση του τότε Δημάρχου Κρανιδίου, θα αντιληφθεί αμέσως ποιες δυνατότητες έχει ο Δήμος τόσο στην εξασφάλιση της Ζώνης της Παραλίας όσο και των Προσπελάσεων σε αυτήν.

Η αδράνεια στην εφαρμογή των δύο αυτών αποφάσεων, εδώ και κάπου ΟΚΤΩ χρόνια, αλλά και από όσο γνωρίζω, η μη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχει ο Νόμος στον Δήμο για άλλες περιπτώσεις, όπως η συγκεκριμένη, οδηγεί σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα.

Την έλλειψη πολιτικής βούλησης να εξασφαλισθούν Παραλίες και Προσπελάσεις.

Και ας λένε οι εκάστοτε Δημοτικοί Αρχοντες ό,τι θέλουν.

Και ας τρέχουν σε Λιμεναρχεία, Κτηματικές Υπηρεσίες και Εταιρείες κ.α.

Το πρόβλημα είναι αυτοί!

Τουλάχιστον όπου έχουν καθορισθεί οι οριογραμμές Αιγιαλού και Παραλίας.

Και όπου δεν έχουν καθορισθεί, δεν είναι δα και κάτι τρομερό να καθορισθούν!

Συμπεράσματα:

Η ευθύνη, ΟΛΗ, είναι στον Δήμο. Ο οποίος, σημειωτέον, διαθέτει, αποδεδειγμένα, ΟΛΗ την γνώση.

Και σε ό,τι αφορά τις αντιδράσεις μας η ευαισθησία ας συνοδεύεται και με γνώση.

Είναι, πιστεύω, πιο αποτελεσματικές.

Ακολουθεί η 233/2004 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του τότε Δήμου Κρανιδίου

Και η 234/2004 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του τότε Δήμου Κρανιδίου

Αιολικά Πάρκα

Τροιζηνία - Ερμιονίδα.

Ήδη οι ανεμογεννήτριες των αιολικών πάρκων της Τροιζηνίας είναι ορατές από την επαρχία μας. Στην Ερμιονίδα έχουμε ένα αιολικό πάρκο στο Δυτικό Δίδυμο όρος, το οποίο δουλεύει παραγωγικά εδώ και ορισμένα χρόνια.
Πουθενά δεν έχω εντοπίσει κάτι για τα πραγματικά έσοδα του Δήμου Κρανιδίου και του σημερινού Δήμου Ερμιονίδας από αυτή τη δραστηριότητα. Γνωρίζουμε όλοι ότι ένα ποσοστό της τάξης του 6 %- 10% από την πούληση του ρεύματος, και όχι  από τα κέρδη της εταιρείας, του αιολικού πάρκου πηγαίνει στον δήμο που το φιλοξενεί. Σίγουρα υπάρχουν και παραστατικά που αποδεικνύουν το χρηματικό ποσό που εισπράττει ο δήμος μας, κάθε χρονιά.
Επίσης δεν κατάφερα να εντοπίσω τα στοιχεία που αφορούν τα πραγματικά έσοδα από τα αιολικά πάρκα του Δήμου Τροιζηνίας.

Όποιος γνωρίζει κάτι ας το γράψει, αν και είναι υποχρέωση του δήμου μας, τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης να δώσουν αυτά τα στοιχεία στη δημοσιότητα. Τόσο για το αιολικό πάρκο στα Δίδυμα, όσο και για αυτά που αναπτύσσονται στον Δήμο Τροιζηνίας, στοιχεία που μπορεί εύκολα να πάρει με ένα τηλεφώνημα ο δήμαρχός μας από τον δήμαρχο Τροιζηνίας. Όμως πραγματικά στοιχεία με τεκμήρια.
Είναι περίεργο: ο Δήμος Τροιζηνίας να επιτρέπει να αναπτύσσονται τόσα πολλά αιολικά πάρκα στην περιοχή του (μπορεί να αναπτύξει μέχρι 2000 MW), ενώ ο Δήμος μας να μη δείχνει κανένα ενδιαφέρον.
Η απάντηση ότι τα αιολικά πάρκα θα επηρεάσουν τον τουρισμό μας είναι αίωλη. Χρειάζεται μια πιο φρέσκια απάντηση.
Άραγε η Τροιζηνία έχει βαλθεί να διώξει τον τουρισμό της; Ας σημειωθεί ότι η ευρύτερη περιοχή Τροιζηνίας, μαζί δηλαδή με Πόρο και Μέθανα, στην τελευταία απογραφεί φαίνεται να χάνει 1700 άτομα από τον μόνιμο πληθυσμό της. Δηλαδή και εκεί η σταθερή απασχόληση δεν πάει καλά όπως και στην Ερμιονίδα. Τι ελπίζει και σε τι αποβλέπει η Τροιζηνία με τα αιολικά της πάρκα;

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος.

Κομποστοποίηση

Δεν είναι μια αθώα τεχνική

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την οικιακή κομποστοποίηση όπου θα διαπιστώσετε ότι πρέπει να λάβετε υπ' όψιν πάρα πολλούς παράγοντες για να βγάλετε κομπόστ που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
http://www.routes.gr/Documents/Environment/OdigosKompostopoiisis.pdf

Η αριστεροειδής αφασία η οποία .... 
..... κατά κανόνα χρησιμοποιεί το περιβάλλον και τα προβλήματά του ως μέσον για την προώθηση της δικής της ιδεολογίας ή προσωπικής προβολής έχει θεοποιήσει την κομποστοποίηση με τον απλό συλλογισμό ότι αυτό που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι σας, μπορεί να γίνει σε επίπεδο Δήμου και Περιφερείας. Βέβαια από πίσω εξυπακούεται ότι εμείς που σας το λέμε ως σωστό δεν μπορεί να μην είμαστε σωστοί σε όλα και κυρίως στις πολιτικές μας απόψεις. Δοξάστε μας και συνταχθείτε μαζί μας.

Στο σπίτι και στον κήπο ξέρουμε τι κάνουμε, ξέρουμε αν ραντίσαμε, ξεχωρίζουμε ακριβώς πια αποφάγια και υπολείμματα τροφών θα κάνουμε κομπόστ. Και πάλι τα πράγματα δεν είναι εύκολα.
Ο Δήμος όμως και η Περιφέρεια παραλαμβάνουν στην πράξη σακούλες που δεν έχουν χαρτί, πλαστικό, μεταλλικά κουτάκια, όμως το υπόλοιπο περιέχει δεκάδες μικροαντικείμενα που επιπόλαια ή ηθελημένα πετιόνται στη σακούλα.
Υπενθυμίζω μερικά: αλουμινόχαρτο, μικροβίδες, καρφιά, μικροελάσματα κ.λ.π. μικροκαλώδια, κουμπιά, σωληνάρια, σπασμένα παιχνιδάκια, μπιμπελό, εξαρτήματα, μικροσυσκευές, μικροπλαστικά και χαρτικά, υγρά διάφορα, σαρίδια, χρώματα, υφάσματα, κουτιά από σπίρτα, αναπτήρες, ξυραφάκια, κλειδιά, μπρελόκ, φελλούς, λαμπτήρες, μπαταρίες.
Όλα αυτά θα πάνε για κομποστοποίηση και δεκάδες ουσίες και βαρέα μέταλλα θα μεταφερθούν στο κομπόστ. Οι νόμοι όμως για να χρησιμοποιηθεί ένα τέτοιο προϊόν ως βελτιωτικό εδάφους είναι αυστηρότατοι. Πρέπει να παράγεται κατά παρτίδες, η κάθε παρτίδα να έχει τη δική της χημική και όχι μόνον ανάλυση. Αν όχι, το προϊόν δεν κυκλοφορεί και τότε που πάει;
Αν λοιπόν, για παράδειγμα, ο Δήμος μας προωθήσει την κομποστοποίηση, ουσιαστικά φτιάχνει ένα πανάκριβο εργοστάσιο που δεν θα μπορεί να προωθήσει το προϊόν του και θα είναι υποχρεωμένο να το πάει σε ΧΥΤΑ. Και το πανάκριβο εργοστάσιο που επεξεργάζεται ένα μεγάλο μέρος των σκουπιδιών της Πρωτεύουσας παράγει ένα προϊόν που κάνει για στερεό καύσιμο για τα εργοστάσια της ΔΕΗ και τις Τσιμεντοβιομηχανίες και κομπόστ που κάνει για βελτιωτικό εδάφους. Και τα δύο αυτά προϊόντα είναι εκτός προδιαγραφών με αποτέλεσμα να τα δίνει στον ΧΥΤΑ για να καλύπτουν με αυτά τις στρώσεις των σκουπιδιών. Βγάζουν νερό με το κοφίνι, όπως λέει και ο λαός.
Ας μη παρασύρεται λοιπόν ο Δήμος μας σε τέτοιες επιπόλαιες λύσεις, εκτός και αν βασίζεται στο αξίωμα: Δεν βαριέσαι, ποιος θα ελέγχει, ποιος θα παρακολουθεί, ποιος θα νοιάζεται για ΜΠΕ και τέτοια. Εδώ βγάζουμε τα επεξεργασμένα λύματα του ΚΕΛ Λουτρού και τα διαθέτουμε στο ρέμα Χουσεΐνι και δεν τρέχει τίποτα. Νερό ρίχνουμε στο ποταμάκι. Έτσι το κομπόστ θα το σκορπίζουμε σε μια δημόσια έκταση δήθεν για να βελτιώσουμε το έδαφος για αναδάσωση και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Έτσι που λειτουργεί όλη η χώρα δίκαιο θα έχει ο Δήμος, όμως θα τα βρει προσεχώς μπροστά του. Άλλωστε τόσα χρόνια τα δεματοποιημένα σκουπίδια στον Σταυρό έχουν γίνει πια κοπριά. Γιατί δεν την σκορπίζει στα κτήματα;
Επιφυλακτικοί πρέπει να είναι και όλοι οι αγρότες μας στη χρήση του όποιου κομπόστ, γιατί μπορεί να κάνουν ανεπανόρθωτη ζημιά στο χώμα των κτημάτων τους.
Η δε κομποστοποίηση των φύλλων και των κλαδιών είναι καθαρή βλακεία. Τα σπίτια των οικισμών έχουν κατά κανόνα πλακόστρωτες αυλές και τα λίγα κλαριά και φύλλα που παράγουν τα πετάνε με σακούλες να τα πάρει ο Δήμος. Δεν μπορούν να τα διαχειριστούν. Για κλαδέψτε τις τριανταφυλλιές, τις βοκαμβίλιες, τις ροδιές και τα γιασεμιά και προσπαθήστε να τα κάνετε κομπόστ.
Από τα κτήματα κανένας δεν πετάει κλαριά και φύλα. Τα βάζει σε μια γωνιά η τα σκορπάει στο κτήμα. Ακόμη και χοντρά κλαριά σε δύο χρόνια γίνονται σκόνη από τους μικροοργανισμούς.
Αυτοί που πετάνε έξω από την περίφραξή τους κλαριά και φύλλα είναι τα εξοχικά που θέλουν «να γράφουν» στα λίγα στρέμματα που αγόρασαν. Αλλά και πάλι, φυσικά υλικά είναι. Αν διαλέξει ένα χώρο ο δήμος και τα πετάει, κοπριά γίνονται με τα χρόνια.
Όταν γίνουμε πραγματική Ευρώπη (με το ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ), τότε το ξανασυζητάμε. Σήμερα αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι ο διαχωρισμός πλαστικού, χαρτιού, μεταλλικών, γυαλιού που είναι και ευκόλως αξιοποιήσιμα υλικά, μόνο που πρέπει να τα προωθούμε για αξιοποίηση και όχι να τα πετάμε στον ΧΑΔΑ γιατί βγάζουμε νερό με το κοφίνι.
Ας τα διαχειριστούμε σωστά έστω και μερικώς, και το υπόλοιπο ας πάει αρχικά σε ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ, εργοστάσιο καύσης.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Υπάρχει θέμα και μάλιστα σοβαρό;

Προσέξτε τις δύο φωτογραφίες

  

 

 

 

 

 

 

 

 

  Η πρώτη, αριστερά, είναι από την ανάρτηση της ΠΑΠΟΕΡ με τίτλο ‘ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ 10: 00πμ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ’

Η δεύτερη, δεξιά, είναι από το σχόλιο του Βασίλη Γκάτσου ‘Για να καταλαβαινόμαστε’

Διαβάζοντας και τα δύο σχόλια έμεινα με την εντύπωση ότι κάτι, και μάλιστα σοβαρό, δεν πάει καλά.

Διαβάστε και τα δύο σχόλια, και όσα έχουν προηγηθεί, και βγάλτε μόνοι σας συμπέρασμα.

Για να καταλαβαινόμαστε

Ρίχτε και μια ματιά στον αρχαιολογικό χώρο που είναι εξαιρετικά σημαντικός, δώστε και καμιά φωτογραφία του τείχους του και των συλημένων τάφων του και δείτε την όλη κατάσταση. 

Περιβάλλον και ιστορία είναι και αυτά, και σε αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο πιθανότατα κρύβεται όλη η ιστορία του Κρανιδίου και των Φούρνων.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Υδροβιότοπος και το ποταμάκι

Ο υδροβιότοπος Κοιλάδας:
 
Έχει άραγε επισήμως χαρακτηριστεί ως τέτοιος και υπάρχει σε ΦΕΚ; Όποιος ξέρει γράφει.
Έχει συγκεκριμένη έκταση βάσει σχεδίου; Όποιος ξέρει γράφει.
Είναι δημόσια ή ιδιωτική έκταση; Όποιος ξέρει γράφει.

Καλόν είναι η ΠΑΠΟΕΡ να ακολουθήσει το ρέμα Χουσεΐνι το οποίο εκβάλλει στον υδροβιότοπο (δηλαδή τα νερά του τον καθιστούν υδροβιότοπο) και με επιτόπια έρευνα να φωτογραφήσει και να φέρει στο φως το μοναδικό ποταμάκι της Ερμιονίδας με νερό όλο το χρόνο που πηγάζει από τον αγωγό επιφανειακής διάθεσης επεξεργασμένων λυμάτων του ΚΕΛ Λουτρού.


Να πάρει δείγματα από το νερό  και ως περιβαλλοντικό σωματείο να τα στείλει σε ένα διαπιστευμένο εργαστήριο για να μάθουμε όλοι την ποιότητα των ποταμίσιων υδάτων του. Στη συνέχεια να αναζητήσει την ΜΠΕ του ΚΕΛ Λουτρού και την άδεια διάθεσης επεξεργασμένων λυμάτων και να κάνει μία πλήρη και εμπεριστατωμένη μελέτη αυτής, όπως πολύ σωστά έκανε με την ΜΠΕ του Γκόλφ.
Είναι ΠΑρέμβαση ΠΟλιτών ΕΡμιονίδας, φυσικά εννοεί τα μέλη της που ως συλλογικότητα παρεμβαίνουν στην ζωή και την καθημερινότητα της Ερμιονίδας από περιβαλλοντική σκοπιά. Όμως όταν παρεμβαίνεις δίνεις φυσικά το δικαίωμα να παρεμβαίνει και όλη η Ερμιονίδα στη ζωή και στη καθημερινότητά σου ως συλλόγου, από περιβαλλοντική άποψη φυσικά.
Εμένα με ξένισε μια παλιά σας φωτογραφία με έναν κλωβό ιχθυοτροφείου που ξέφυγε από τη θέση του και εξόκειλε κάπου στις ακτές της ευρύτερης περιοχής της Κοιλάδας. Το θεωρήσατε μόλυνση του περιβάλλοντος, ιδιωτικά γαρ τα ιχθυοτροφεία, ενώ ως αντικείμενο καμία μόλυνση δεν προξενεί στη θάλασσα. Επρόκειτο για ένα ναυτικό ατύχημα λόγω θαλασσοταραχής και μόνον. Παρέμβαση, ή αφορμή περιβαλλοντικής παρέμβασης και υπενθύμιση για την περιβαλλοντικό κίνδυνο από την λειτουργία των ιχθυοτροφείων.
Και ως εδώ καλά. Αλλά ο φωτογράφος είχε σταθεί να φωτογραφήσει σε μια αμμουδιά και ακριβώς στην άκρη της φωτογραφίας διακρίνεται φράκτης εξοχικής κατοικίας όχι επί της παραλίας, αλλά επί της άμμου, δηλαδή πάνω στο κύμα κατά τρόπον εξοργιστικό. Νομίζω ότι ο φωτογράφος εστίασε, ώστε να μη περιλάβει μέσα στο πλάνο τον φράκτη, ο οποίος τελικά πέρασε στο πλάνο. Στην πραγματικότητα η περιβαλλοντική και όχι μόνον παράβαση και μάλιστα καραμπινάτη, ήταν ο φράκτης και αυτόν έπρεπε να σχολιάσετε και όχι τον κλωβό.
Σε άρθρο μου σας έδωσα αρκετή πληροφόρηση για τον αβαθή βυθό σε αυτήν ακριβώς τη θέση του ορμίσκου της Κοιλάδας και την ανάπτυξη εκεί της κηρύριζας που τάισε γενιές και γενιές Κρανιδιωτών, τόσο που την έβαλαν και στο έμβλημα του Δήμου Ερμιονίδας. Με τη σειρά σας να μας δώσετε πληροφόρηση για το ποταμάκι επεξεργασμένων λυμάτων το οποίο όταν αρχίσει και εκβάλει στη θέση αυτή, τότε χαιρετίσματα στην κηρύριζα που ακόμη υπάρχει σε μικρούς πληθυσμούς, φυσικά και σε όποιον υδροβιότοπο.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Χωματοδεξαμενή Κάμπου Κρανιδίου

Πώς λειτούργησε τόσο χρόνια;
Ίσως γνωρίζει η ΔΕΥΑ ΕΡ, η ΠΑ ΠΟ ΕΡ, ή κανένας   
                            ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΛΟΓΟΣ
Όμως διαβάστε τι είναι το ΚΕΛΜ και για λεπτομέρειες στο siteτης ΕΥΔΑΠ:
Το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων Μεταμόρφωσης (ΚΕΛΜ) κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Αποτελεί τη μοναδική εγκατάσταση υποδοχής και επεξεργασίας οικιακών βοθρολυμάτων στο Νομό Αττικής εξυπηρετώντας Δήμους και Κοινότητες που στερούνται αποχετευτικού δικτύου. Με την αδιάλειπτη λειτουργία του ΚΕΛΜ απαλείφθηκαν οι ανεξέλεγκτες εκκενώσεις λυμάτων, κυρίως σε ρέματα, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση και προστασία του περιβάλλοντος όσον αφορά στα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα. 

Η λειτουργία της πρώτης φάσης με επεξεργασία αμιγών βοθρολυμάτων άρχισε τον Ιούλιο 1984. Το Μάρτιο 1986 τέθηκε σε λειτουργία ολόκληρο το Κέντρο με την επεξεργασία του συνόλου των βοθρολυμάτων της Αττικής και αστικών λυμάτων από τμήματα των βορείων προαστίων. Τα επεξεργασμένα λύματα διατίθενται στο ρέμα της Πύρνας.

Η δυναμικότητα των εγκαταστάσεων ανέρχεται σε 24.000 κ.μ. βοθρολυμάτων ημερησίως και 20.000 κ.μ. ημερησίως αστικών λυμάτων, συνολικού οργανικού φορτίου 30.470 κιλά BOD ημερησίως που αντιστοιχεί σε ισοδύναμο πληθυσμό 500.000 κατοίκων.

Σύμφωνα με πρόσφατα λειτουργικά στοιχεία, το ΚΕΛΜ δέχεται ημερησίως 700 βυτιοφόρα λυμάτων (μέσος ετήσιος όρος 550) που αντιστοιχούν σε 11.000 κ.μ. βοθρολυμάτων ημερησίως και περί τα 10.000 κ.μ. αστικών λυμάτων ημερησίως. Η απόδοση της εγκατάστασης είναι άνω του 97%.

http://www.eydap.gr/index.asp?a_id=206

Άρα:

Τα βυτιοφόρα, ιδιωτικά φυσικά, στην Αττική πηγαίνουν σε έναν ιδιώτη, αδειάζουν τον βόθρο του, πληρώνονται και στη συνέχεια πηγαίνουν στο Κέντρο της Μεταμόρφωσης, πληρώνουν, αδειάζουν το περιεχόμενο τους, και παραλαμβάνουν επισήμως κατά την έξοδο μια βεβαίωση για την ποσότητα που πήγαν, την οποία, αν το απαιτήσει ο ιδιοκτήτης του βόθρου, την παίρνει στα χέρια του.

Στον Δήμο Κρανιδίου λοιπόν φτιάχτηκε ένας μεγάλος χωματόλακκος (καμιά σχέση με οποιαδήποτε επεξεργασία βοθρολυμάτων, χωρίς ΜΠΕ, άδειες κ.λ.π.), ο οποίος δεχότανε το περιεχόμενο των βυτίων. Άγνωστο αν, κάποιο διάστημα, δεχόταν και λύματα από την αποχέτευση του Κρανιδίου κατευθείαν με αγωγό.

Πότε και επί ποίας δημαρχίας πρωτοκατασκευάστηκε και πρωτολειτούργησε η «χωματοδεξαμενή»; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Σε ποια υπηρεσία του δήμου ανήκε η όλη διαχείριση και λειτουργία αυτού του έργου; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Ποια υπηρεσία εξέδιδε τα παραστατικά (απόδειξη πληρωμής στον Δήμο, βεβαίωση παραλαβής βοθρολυμάτων) φυσικά αναγράφοντας και τα στοιχεία βυτίου, οδηγού κ.λ.π.;  Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Μέχρι σήμερα πόσα έχει εισπράξει ο δήμος από τα βυτία, πόσα βυτία έχει δεχθεί, πόσες βεβαιώσεις παραλαβής έχει εκδώσει και πόσες χιλιάδες κυβικά μέτρα βοθρολυμάτων έχει δεχθεί; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Μήπως ήταν ένας παντελώς ανεξέλεγκτος παντέρημος λάκκος στον οποίο άδειαζαν ελεύθερα τα βυτία όχι μόνον βοθρολυμάτων αλλά και οποιουδήποτε άλλου περιεχομένου χωρίς καμιά επίβλεψη; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Τώρα που ο Δήμος σταμάτησε τη λειτουργία του (άρα ο δήμος ήταν και ο λειτουργός) καλόν είναι να μαθευτούν και τα στοιχεία της μακροχρόνιας λειτουργίας του.

Όμως στην ίδια θέση του Κάμπου δεν μύριζε μόνον λύματα, μύριζε έντονα και μούργα ελαιοτριβείων.

Υπήρχε εκεί και άλλος χωματόλακκος υποδοχής μούργας (κατσίγαλος);  Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Δεχόταν ο χωματόλακκος των βοθρολυμάτων και τη μούργα, άρα ένας ήταν ο λάκκος; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Τώρα  ξέρουμε πού θα αδειάζουν τα βυτία τα βοθρολύματά τους, νόμιμα και επίσημα. Μήπως όμως στον ίδιο χωματόλακκο ή σε διπλανό του εξακολουθούν να αδειάζουν μούργα; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Τώρα που  ξέρουμε ότι τα βυτία τα βοθρολύματά τους θα τα αδειάζουν σε ειδική δεξαμενή στο ΚΕΛ Λουτρού, ποίος κανονισμός έχει ψηφιστεί που να περιγράφει όλη τη διαδικασία εισόδου, αδειάσματος, εξόδου του βυτίου και τι παραστατικά εκδίδονται; Όποιος γνωρίζει μας πληροφορεί.

Πολλά τα μέσα πληροφόρησης, οι βεντεοσκοπήσεις, οι ιστότοποι του νέου Δήμου, η Διαύγεια, τα μπλογκς Αιρετών, Παρατάξεων κ.λ.π. Όμως ουσιαστική και εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη πληροφόρηση για τα ουσιώδη του Δήμου Ερμιονίδας δεν έχουμε, ούτε βέβαια κατά τη διάρκεια των κοκορομαχιών.

Το μόνο που ξέρουμε, πλέον και επίσημα, είναι ότι σταμάτησε η λειτουργία του λάκκου (και για τη μούργα τι γίνεται;), τα βυτία θα αδειάζουν σε ειδική εγκατάσταση (;) στο ΚΕΛ του Λουτρού το οποίο λειτουργεί τόσο τέλεια που δεν μυρίζει καθόλου, ενώ το «νερό» του απορρίπτεται σε παρακείμενο ρέμα που πιστεύεται εντός ολίγου να φτάνει το «νερό» του μέχρι τον κόλπο της Κοιλάδας. Έτσι η Ερμιονίδα, κατασυγκινημένη, αποκτά το πρώτο της ποταμάκι με νερό όλο το χρόνο.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Και αθέατο

Ήσυχα, ήσυχα κυλά το ποταμάκι

Αφού δεν το βλέπουμε, άρα και δεν υπάρχει. Δεν το βλέπει η ΠΑΠΟΕΡ, δεν το βλέπει η Κοινότητα Κοιλάδας, δεν το βλέπει η Δημοτική Κοινότητα Κρανιδίου. Του βιολογικού της Ερμιόνης το βλέπαμε, άρα και υπήρχε. Και το κυριότερο είχε και υπεύθυνο, τον κύριο Λεμπέση.

Η Ερμιονίδα λοιπόν που είχε μόνον χείμαρρους, τώρα απόκτησε και κανονικό ποτάμι με νερό όλο το χρόνο. Με οργιώδη παρόχθια βλάστηση. Ρέει προς τον ορμίσκο της Κοιλάδας και προσεχώς στις όχθες του και πλατάνια.

Έτσι η ρεματιά Χουσεΐνι σε λίγο θα λέγεται «το ποταμάκι του βιολογικού». Τώρα το ποταμάκι έχει λίγο νερό, κάνει μια διαδρομή και απορροφιέται όλο από το χώμα, δηλαδή πηγαίνει στον υδροφόρο ορίζοντα και βέβαια βγαίνει στον ορμίσκο της Κοιλάδας υπογείως, όπως και στις κοντινές του γεωτρήσεις και στα πηγάδια. Φυσικά, όταν βρέχει, η λάσπη η επιφανειακή του ρέματος μεταφέρεται στον κόλπο της Κοιλάδας και επιστρώνει τον βυθό.

Προσεχώς, με την ολοκλήρωση του βιολογικού, με μεγάλη χαρά θα το δούμε να ρέει κανονικά προς τη θάλασσα. Το ήσυχο ποταμάκι του βιολογικού θα περνάει από το γεφυράκι του κεντρικού δρόμου και στη συνέχεια θα καταλήγει, μετά το παραθαλάσσιο αρχαίο πηγάδι, στον πλέον ρηχό μέρος του ορμίσκου, ακριβώς κάτω από το Νταμάρι στο Φράχθι.

Κατασυγκινημένοι όλοι μας που ο Κάμπος του Κρανιδίου, μετά «τη λίμνη του βιολογικού», αυτόν τον υπέροχης έμπνευσης χωματοδεξαμενοϋποδοχέα λυμάτων ευωδιαζόντων, κληρονομιά του τέως Δήμου Κρανιδίου, απέκτησε και το ποταμάκι του, εξ ησύχως ρεόντων επεξεργασμένων λυμάτων, δημιούργημα του Δήμου Ερμιονίδας.

Γλαφυρότατη περιγραφή μετά φωτογραφιών στο γνωστό μονομπλόκ.

Και επειδή η γλαφυρά περιγραφή αγνοεί ολίγα ιστορικά, λαογραφικά και περιβαλλοντικά της περιοχής αυτής, την συμπληρώνουμε:

 Στη ρηχή αυτή περιοχή, που είναι το πλέον κλειστό σημείο του ορμίσκου της Κοιλάδας τα νερά είναι αβαθή σε μεγάλη έκταση. Είναι απόλαυση να περπατάς επί ώρες και να παρακολουθείς τα μικροθαύματα του ρηχού βυθού. Τα χρόνια πριν την Κατοχή, αλλά και μέχρι τη δεκαετία του 1950 ο βυθός ήταν κατάσπαρτος από κηρύριζες (ο αρχαίος κήρυξ). Όταν λέμε κατάσπαρτος, πάταγες στην κυριολεξία πάνω σε κηρύριζες. Τις μάζευαν απλοί ψαράδες και με το πανέρι τις πουλούσαν στο Κρανίδι και στην Ερμιόνη, διαλαλώντας την πραμάτεια τους «Κηρύριζες, κηρύριζες Κοιλάδας!». Τις παίρναν οι νοικοκυρές, τις ξεπλένανε καλά και τις κάνανε πιλάφι κοκκινιστό, όπως κάνανε και τα σαλιγκάρια. Μάλιστα σπάγανε λίγο το πίσω μέρος, για να βγαίνει το κρέας ευκολότερα με βελόνα. Μετά τις πετάγανε στον κήπο τους, εκτός από τα σπίτια τα παραθαλάσσια που τις πέταγαν στα μαντράκια για να πιάσουν καρτσίνα. Δηλαδή μια οικολογική χρήση των κελυφών. Μετά όλα τα πιτσιρίκια είχαμε πλούσιο δόλωμα καρτσίνας. Ήταν τόσο γνωστή η μορφή της κηρύριζας, ώστε τελικά ο Δήμος Κρανιδίου την έβαλε και στη σφραγίδα του ανάμεσα σε δύο δελφίνια (που όμως μοιάζουν με τηγανιτούς μπακαλιάρους) ως πορφύρα. Όμως είναι λάθος. Πρόκειται για κηρύριζα.

Όσοι λοιπόν, σκαλίζοντας τον κήπο τους, βρεθούν ξαφνικά σε ένα σωρό από κηρύριζες σπασμένες στο πίσω μέρος τους, να ξέρουν την προέλευσή τους.

Δεν ανακαλύψαμε όμως εμείς το πιάτο: πιλάφι κοκκινιστό με κηρύριζες. Σπασμένες στο πίσω μέρος τους, μάλιστα σε μικροσωρούς, έχουν βρεθεί στο Μπίστι της Ερμιόνης αλλά και στην προϊστορική Ερμιόνη στη θέση Μαγγούλα. Είναι δηλαδή ένα έδεσμα που χάνεται στα βάθη της Μυκηναϊκής Εποχής και πιστεύω πολύ πιο πίσω στο σπήλαιο Φράχθι. Όχι βέβαια με ρύζι και ντομάτα.

Πιλάφι κοκκινιστό κάνανε οι παλιοί και τις αχιβάδες.

Δυστυχώς, τα λιπάσματα και ραντίσματα στα γύρω περιβόλια, οι βόθροι των εξοχικών και τα λύματα του οικισμού της Κοιλάδας, δηλαδή ο πολιτισμός μας, εξαφάνισαν τις κηρύριζες από αυτή την περιοχή, δεν τις αφάνισαν όμως. Πού και πού θα εντοπίσετε μερικές και θα πρέπει να τις περιεργαστείτε με συγκίνηση και σεβασμό. Δεν έχει το κέλυφος μέσα το γνωστό ‘καβουράκι’ που στα μέρη μας το λέμε καλτσίνα, αλλά το ζωάκι που είναι σχεδόν όμοιο με το θρουμπίλι.

Και να μη ξεχνάμε ότι ο ρηχός αυτός βυθός βρίσκεται δίπλα στον μεγάλο αρχαιολογικό χώρο που αρχίζει από το Νταμάρι και απλώνεται στους νότιους πρόποδες του Φράχθι, μέχρι εκεί που αρχίζει ο απότομος βραχισμός προς την Σπηλιά. Ένας σημαντικότατος χώρος (αρχαιολογικός χώρος «κλειδί» και για την ιστορία Κρανιδίου και Φούρνων όπως τον έχω χαρακτηρίσει) ο οποίος πρέπει κάποτε να έλθει στο φως.

 Έτσι και σύμφωνα με την γλαφυρότατη περιγραφή του μονομπλοκ, χωρίς βέβαια να απαιτούμε λαογραφική και ιστορική γνώση από έναν ξένο ως προς την περιοχή μας, όπως και τοπική εμπειρία παλιάς ζωής, με χαρά αναμένουμε το νεράκι από το ήσυχο ποταμάκι του βιολογικού, να φτάσει στο ρηχό βυθό του μυχού του ορμίσκου Κοιλάδας, με την ελπίδα ότι οι θαυματουργικές ιδιότητές του, ως προερχόμενο από τα λύματα του Κρανιδίου, θα τον εξυγιάνουν και σε λίγα χρόνια θα γεμίσει με κηρύριζες.

Αυτό είναι ένα από τα έργα μας, αδελφό έργο του μυρωδάτου Σταυρού, από τη μεγάλη ενότητα: έργα στο Ερμιονιδιστάν, τα οποία παρέλειψε η Δημοτική Αρχή να περιλάβει στον πανηγυρικό της ημέρας, για να καταλάβουν και οι Ήρωές μας τι κάνουμε στη γη που μας παρέδωσαν ελεύθερη από τον οθωμανικό ζυγό.



Έρρωσθε,



Βασίλης Γκάτσος

Η τοπική 'οικολογία' της αριστεροειδούς αφασίας

Σε λίγο θα κάνουμε και λουτρό στα ρέματα του Λουτρού.

Δεν ξέραμε ότι η λάσπη του ανοικτού βόθρου στο Κάμπο Κρανιδίου δεν έχει κανένα πρόβλημα και αρκεί να συλλεχθεί, να ξεραθεί και να αποθηκευτεί σε ένα χωματόλακκο και ξεμπερδέψαμε. Με ανάλυση μπορεί να βγει κατάλληλη και για άλλες χρήσεις, ίσως και για αλοιφή.

 

Δεν ξέραμε ότι ο δευτεροβάθμιος Βιολογικός Σταθμός στο Λουτρό Κρανιδίου δέχεται τα λύματα του οικισμού Κρανιδίου (τα οποία δεν μυρίζουν καθόλου!), αλλά δεν βγάζει επεξεργασμένα λύματα όπως όλοι οι βιολογικοί σταθμοί. Είναι ο μοναδικός στον κόσμο που βγάζει νερό! Και τι πιο φυσικό το νερό αυτό να το απορρίπτει σε ρέμα και γάργαρο να κυλά στον κόλπο της Κοιλάδας. Και να οργιάζει η βλάστηση στο ρέμα, τόσο που ζήλεψε αγρότης και λέει: γιατί να πηγαίνει τσάμπα το νερό και να μη το παίρνουμε να ποτίζουμε;

Μετά το θαύμα το εν τη Κανά, έχουμε και το θαύμα το εν τω Λουτρώ Κρανιδίου. Ο Δήμος μπορεί να το εντάξει στο ΕΣΠΑ, ώστε να γίνει τουριστικό αξιοθέατο. Είναι ο πρώτος Δήμος της χώρας μας που πήρε άδεια να διαθέτει τα επεξεργασμένα λύματα σε ρέμα και να κυλούν προς τον κλειστό κόλπο της Κοιλάδας.

Ικετεύουμε τον μπλόκερ που ανακάλυψε το ‘ποταμάκι’ να μας αναρτήσει την σχετική άδεια διάθεσης επεξεργασμέων λυμάτων που διαθέτει ο Δήμος Ερμιονίδας για αυτόν τον Βιολογικό του Λουτρού. Καλά οι Κοιλαδιώτες δεν έχουν καταλάβει ότι από το Λουτρό κατηφορίζουν σιγά σιγά προς τον κόλπο τους τα επεξεργασμένα λύματα του Δευτεροβάθμιου και όχι τριτοβάθμιου Βιολογικού Σταθμού Κρανιδίου και στο μέλλον του φαραωνικού βιολογικού πουν θα δέχεται και του Πορτοχελίου, και Φούρνων και Διδύμων και Θερμησίας με βυτία και φυσικά και του γκολφ;

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Μήπως

Λέμε, με όλο το σεβασμό, ΜΗΠΩΣ μπερδεύετε τις κατασαρόλες με τα τετζερέδια;;;
Πάντως ο κόσμος δεν φταίει σε τίποτα να διαβάζει τέτοιες μπούρδες και να τρομοκρατείται.
Προσεξτε τα ορια που υπαρχουν(LOQ ) και μετα δειτε πως οι συγκεντρωσεις στα επικινδυνα δηλητηρια παρουσιαζωνται απλα με το σημαδι περισσοτερο χωρις να καταγραφεται ΠΟΣΟ περισσοτερο απο το οριο ειναι για παραδειγμα το Αρσενικο και του Καδμιο ενω για τον Μολυβδο σημειωνεται πως με οριο το 30 βρηκαν 54,1. Αυτα το ξαναγραφω στη ΛΑΣΠΗ.


Διαφορετικη αναλυση απο εκεινη που δοθηκε στον ΦοΣΔΑ για τα υγρα του δεματοποιητη τον Σεπτεμβρη του 2010 .Ειναι 4 σελιδες στην τελευταια θα δειτε το BOD5 (μικροβιακο φορτιο )του υγρου που με LOQ οριο το 2,5 καταγραφηκε αποτελεσμα  6180. Για ποτισμα;
Δειτε και το COD (chemical oxyzen demand)χημικο φορτιο στην σελιδα 3 τελευταια σειρα που με LOQ (οριο) 4,0 μετρηθηκε αποτελεσμα 42100.
3.Η ενδειξη LOQ διαβαζω πως ειναι “Οριο ποσοτικοποιησης” διπλα υπαρχει η στηλη μοναδα μετρησης και τελος η στηλη αποτελεσμα.Δειτε την στηλη οριο ποσοτικοποιησης και μετα το αποτελεσμα στα εξης στοιχεια  Αντιμονιο(μπαταριες μολυβδου) ,Αρσενικο (εντομοκτονα,συντηρητικα ξυλειας),Καδμιο (μπαταριες, χρωματα) ,Χρωμιο 640 φορες πανω απο το LOQ(δεν διευκρινιζεται αν ειναι εξασθενες),Μολυβδος (μπαταριες , χρωματα),Υδραργυρος (ηλεκτρικες συσκευες ,λαμπες) κλπ.
Ο προϊστάμενός σας ,στον εθελοντισμό, Αντιδήμαρχος, ως Φυσικός μπορεί να σας εξηγήσει τι είναι το LOQ,  και τα LOD και LOL εκτός και αν η Στατιστική ως επιστήμη και η αξιολόγηση μεθόδου δεν έχει έρθει ακόμη στην Ερμιονίδα. Σίγουρα δεν διδάσκεται σε καμιά  σχολή Μαγείρων. Αν όχι να απευθυνθείτε στο Σύμβουλο περιβάλλοντος του Δημάρχου.
Αν ήξερες το τι μας έχει κουβαληθεί κατά καιρούς στην Ερμιονίδα.
Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Τα ζουμιά

Του Δεματοποιητή και των σκουπιδίων εν Σταυρώ.

 Τα αποτελέσματα βγήκαν 08/04/2011, δηλαδή πέρσι τέτοια εποχή. Τώρα γιατί δεν ανακοινώθηκαν αμέσως.....
Τώρα οι οικολογούντες θέλουνε ειδικούς να κάνουν τη διάγνωση και θέλουν και όρια!
Τι όρια και για ποιο πράγμα; Υπάρχουν όρια για το πόσιμο νερό αλλά το ζουμί πρόκειται να το πιει κανένας;

Δεν υπάρχουν λοιπόν όρια. Απλά ένα απόβλητο είναι που όμως έπρεπε να περιγράφεται ποσοτικώς και ποιοτικώς στην ΜΠΕ και ΑΕΠΟ του Δεματοποιητή και να είχε πάρει κωδικό ΕΚΑ από τον ευρωπαϊκό κατάλογο, δηλαδή να είχε χαρακτηριστεί ως μη επικίνδυνο ή επικίνδυνο απόβλητο. Ο κύριος Κούστας ως υπεύθυνος Αντιδήμαρχος και Φυσικός και ο Σύμβουλος του Δημάρχου για το Περιβάλλον μπορούν να μας ενημερώσουν για το τι λέει η ΜΠΕ και ΑΕΠΟ του δεματοποιητή για τα ζουμιά και να δώσουν στοιχεία για τις ποσότητες ζουμιών από Δεματοποιητή και που διατίθενται (δηλαδή πιασ’ τ’ αυγό και κούρεψέ το). Όσο για τα ζουμιά εκ των χύμα σκουπιδίων, αυτή η δραστηριότητα είναι εκτός νόμου, δεν καλύπτεται από ΜΠΕ.



Με αυτή τη χημική σύσταση τα ζουμιά είναι επικίνδυνο απόβλητο; Να μας το πει ο Σύμβουλος του Δημάρχου και αν δεν το ξέρει να στείλει σε αρμόδιο γραφείο ερώτημα να του πούνε. Φυσικά και δεν είναι μόνο το Χρώμιο, είναι και πολλά άλλα.



Αλλά ας σταθούμε στο Χρώμιο. Η ανάλυση δίνει το ολικό Χρώμιο = 1.28 mgr/lit, δηλαδή 1280 μgr/lit. Στο πόσιμο νερό το όριο ήταν 50 μgr/lit. Αυτό σημαίνει ότι αν αναμειχθούν περίπου 25 λίτρα νερού βροχής με ένα λίτρο ζουμί τότε το ολικό Χρώμιο θα πέσει στα περίπου 50 μgr/lit.

Ας υποθέσουμε ότι ο χώρος της χωματερής που καλύπτεται με σκουπίδια είναι 10 στρέμματα = 10000 τ.μ. Έστω ότι το ετήσιο ύψος βροχής είναι 0.3 μέτρα. Άρα αυτός ο χώρος θα δεχθεί 0.3 Χ 10000 = 3000 κ.μ. νερό = 3 000 000 lit.

Ο Δήμος λέει ότι εκεί πηγαίνουν 6000 τόνοι σκουπίδια ετησίως. Να δεχθούμε, πολύ συντηρητικά, ότι το 10% αυτών = 600 τόνοι  γίνονται ζουμιά δηλαδή έχουμε 600 κ.μ. ζουμιά = 600000 lit ζουμιά. Αυτά πρέπει να αραιωθούν με 25πλάσια ποσότητα νερού βροχής για να φτάσουν το όριο των 50 μgr/lit του πόσιμου. Δηλαδή με 25 X 600000 = 15 000 000 lit. Έλα όμως που βρέχει μόνο 3 000 000 lit.

Πρακτικά λοιπόν το νερό της βροχής εμπλουτίζεται με αρκετούς ρύπους, όχι μόνο με χρώμιο, πέρα, αρκετά πέρα, από τα όρια του πόσιμου και ..... ταξιδεύει προς πάσαν κατεύθυνση. Και δεν είναι μόνον τα ζουμιά. Τα σκουπίδια διαβρεχόμενα παράγουν συνεχώς ρύπους νέους από τη διάλυση στερεών ουσιών. Το έδαφος φιλτράρει εν μέρει τα αποπλύματα των σκουπιδιών, αλλά από την άλλη αυτά έχουν ικανότητα να διαλύουν άλλες ουσίες από τα πετρώματα.

Σύνθετο το φαινόμενο, γι’ αυτό και μετράμε πάντα τα υπόγεια νερά γύρω από χωματερές, όταν μάλιστα αυτές είναι και μακριά από τη θάλασσα, και ψηλά σε βουνό. Γι’ αυτό και είναι αναγκαίο να γίνονται οι μετρήσεις στις γεωτρήσεις γύρω από τη χωματερή του Σταυρού με σωστή δειγματοληψία. Πόσο μάλλον που η τοπική οικολογία θέλει και όρια Καλιφόρνιας, δηλαδή το υπόγειο νερό της Ερμιονίδας να έχει χρώμιο κάτω από 0.02 μgr/lit.

Και μία η λύση: Να αδειάσει η χωματερή και δεν μας νοιάζει αν πάνε τα σκουπίδια για Λιόσια, ή για εργοστάσιο καύσης.



Σημείωση: Δεν πιστεύω να κατηγορηθώ για μαύρη προπαγάνδα και λασπολογία. Δηλώνω υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου ότι τον κύριο Σφυρή τον έχω δει μια φορά σε μια ομιλία και από μεγάλη απόσταση.



Έρρωσθε,



Βασίλης Γκάτσος

Ενημέρωση ή Δούλεμα;

Μετά το εξαιρετικής ‘πολιτικής μαγκιάς’ κείμενό του ο αντιδήμαρχος Σταύρος Κούστας μας έδωσε και ‘αποτελέσματα μετρήσεων’.

Τα οποία αποτελέσματα είναι, για τον πολύ κόσμο, και για μένα, ακαταλαβίστικα!

Γράφουν κάποιες ουσίες και κάποια νούμερα, αλλά, τι είναι αυτές οι ουσίες και πόσο επικίνδυνη ή ακίνδυνη είναι η συγκέντρωση που μετρήθηκε ποιος καταλαβαίνει Σταύρο;

Και ποιος θα το πεί; Τα ιστολόγια;

Είναι και αναξιόπιστα.

Αυτό που λένε οι μετρήσεις αυτές, ακριβέστερα το εργαστήριο που έκανε τις μετρήσεις, είναι:

Μας έφεραν ένα υγρό μετρήσαμε και βρήκαμε αυτά.

Γιατί, όπως λέει επίσης το εργαστήριο, την δειγματοληψία την έκανε ο πελάτης, δεν είναι γνωστά ο τόπος και το σημείο δειγματοληψίας, ούτε οι συνθήκες δειγματοληψίας, ούτε το μέσο συλλογής και αποθήκευσης, η θερμοκρασία συλλογής, κ.α.

Βγάλτε συμπέρασμα!

Σταύρο μήπως είσαι και επικίνδυνος;

Άλλο και τούτο!

Βάπτισαν την κότα χόρτα, να τη φάμε ως νηστίσιμο.

Βόθρος = Σκάμμα στο χώμα σκεπαστό με σανίδια και χώματα που υποδέχεται τα λύματα σπιτιού. Στη γλώσσα του Περιβάλλοντος αυτό λέγεται υπόγεια διάθεση λυμάτων στο έδαφος. Και σημαίνει μόλυνση του εδάφους και των υπογείων νερών.

 Ανοικτός βόθρος = Σκάμμα στο χώμα με ελεύθερη επιφάνεια. Στη γλώσσα του Περιβάλλοντος αυτό λέγεται επιφανειακή διάθεση λυμάτων στο έδαφος. Και σημαίνει μόλυνση του εδάφους, των υπογείων νερών, της ατμόσφαιρας και συνακόλουθος κίνδυνος για την υγεία ανθρώπων, πανίδας και χλωρίδας.

Τα σπίτια του Κρανιδίου ρίχνουν τα λύματα σε έναν αγωγό ο οποίος τα μεταφέρει και τα ρίχνει (εν όλω ή εν μέρει άσχετο) σε ένα σκάμμα, σε ένα λάκκο στο Κάμπο του Κρανιδίου. Δηλαδή σε έναν ανοικτό βόθρο.

 Έ, τώρα οι παρατρεχάμενοι περιβαλλολογούντες και προσβλέποντες δεν μπορούν να το πουν ανοικτό βόθρο και δυσαρεστήσουν τη Δημοτική αρχή. Υιοθέτησαν ένα καθώς πρέπει όρο: Χωματοδεξαμενή!

Και τώρα που ο Δήμος θα αδειάσει τον ανοικτό βόθρο (για να αδειάσει φυσικά πρέπει να πρώτα να σταματήσει η τροφοδοσία του με λύματα) αυτό που θα μείνει είναι ένα στρώμα εδάφους άγνωστης έκτασης και βάθους, χρόνια μολυσμένο από τα λύματα που φυσικά θέλει μελέτη εξυγίανσης και αποκατάστασης. Για να μη το πούνε μολυσμένο έδαφος οι παρατρεχάμενοι περιβαλλολογούντες και προσβλέποντες επινόησαν και έναν δεύτερο όρο: Λυματολάσπη!

Τρομάρα μας και τρομάρα τους.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Η Γιώτα μίλησε: Περί συγνώμης!

Στην συνεδρίαση του Δ.Σ.  στα Δίδυμα, στις 19.12.2011 με μοναδικό θέμα τα σκουπίδια του Δήμου, η κατά δήλωσή της τοπική αντιδήμαρχος Διδύμου Γιώτα Σαμπάνη Μπάρδη, απευθυνόμενη στον Σφυρί, θεωρώντας τον αποκλειστικά υπεύθυνο για την κατάσταση στην θέση Σταυρός, είπε!

Σωστά!

Αλλά με την ίδια λογική περιμένω και εγώ την δική της συγνώμη, και μάλιστα γονατιστά. Τόσο της ίδιας, αλλά και του αρχηγού της, για τη απομόνωση του Διδύμου.

Και περιμένω να είναι και πιο μεγάλη, και διαρκείας!

Μια και το δικό τους έγκλημα σε βάρος  του χωριού , είναι διαρκείας και όχι παροδικό όπως, ελπίζω και ελπίζουμε,  ότι θα είναι τα σκουπίδια.