‘Μνημόνιο’ στον Δήμο μας?

Κάτι τέτοιο μου ‘μυρίζει’ το σχόλιο του ΚαΜίζη!

Και ο ίδιος, στην φωτογραφία, μου θυμίζει τον Γιωργάκη, στο πιο γεμάτο!

Θα δούμε.

Για την ώρα κάποιες πρώτες απορίες.

Όταν λέει Περιβάλλον, τι εννοεί;

Απορρίμματα;

Βαρέα Μέταλλα;

Αυθαίρετη Δόμηση;

Ιχθυοτροφεία;

Λατομεία;

Όλα δικά του Εργα!

Όταν επίσης λέει Διαχείριση Υδάτων τι εννοεί;

Την ‘πολιτική’ του στο Νερό στην οκταετία του!

Να βγω δηλαδή Νικητής και Καβαλάρης από την θητεία και ‘γαία πυρί μειχθίτω’?
Η Διαφθορά και η Διαπλοκή είναι μέσα στα Θέματα;

Θα δούμε.

Σε κάθε περίπτωση, μια περισσότερο αναλυτική ενημέρωση, επίσημη, είναι απαραίτητη.

Π.χ. στο Δημοτικό Συμβούλιο έχει συζητηθεί αυτό το θέμα;

Αλήθεια, γιατί δεν μας ενημερώνει ο Δήμος από την ιστοσελίδα του, αλλά ο ΚαΜίζης από το προσωπικό του blog? Και το Γραφείο Τύπου με … αντιγραφή;

Οι ‘Μάγκες’ δεν υπάρχουν πια ….

Τους πάτησαν οι … αμαρτίες τους!

Διαβάστε στο σχόλιο του Δαμαλίτη, σχετικά με τα όσα αναφέρει ότι είπε ο ΚαΜίζης στην συνάντηση των Εθελοντών.

Το ίδιο πρόβλημα, εγώ το καταλαβαίνω αλλιώτικα.

Τέλειωσε η εποχή με τους ‘τζάμπα μάγκες’ Δημάρχους!

Που δεν πλήρωναν τα χρέη, δεν πλήρωναν για τις αμαρτίες στην Δικαιοσύνη, δεν πλήρωναν την πολιτική αλητεία.

Αγόραζαν ψήφους, πουλώντας τα υπάρχοντα του Δήμου, είτε αυτά ήταν έσοδα, είτε αυτά ήταν δικαιώματα, είτε, είτε, …., κοινώς ρουσφέτι.

Και απολάμβαναν, με θράσος και αναίδεια,  μια ιδιότυπη και πολύμορφη Ασυλία, άτυπη μεν, αλλά ουσιαστικότερη από αυτήν των Βουλευτών.

Και είχαν καταντήσει την Αυτοδιοίκηση την μεγαλύτερη καταβόθρα του Δημοσίου Χρήματος.

Τέλος οι φούσκες.

Τώρα θα φανεί ποιος έχει μυαλό, ποιος έχει πολιτική, ποιος είναι έντιμος και σωστός όχι μόνο στην διαχείριση των οικονομικών, στην διαχείριση των προβλημάτων,  αλλά και στην πολιτική.

Ποιος μπορεί να σταθεί στην πολιτική με το έργο του και όχι με τις πολλές, εξευτελιστικές και καταστροφικές για μας τους άλλους, εξαρτήσεις.

Ένα παράδειγμα, από τα πολλά, αυτό που αναφέρει ο Βασίλης ο Γκάτσος.

Σε μία ευνομούμενη Πολιτεία, οι υπεύθυνοι θα είχαν πάει φυλακή, και θα είχε καταλογισθεί η απώλεια  σε Χρήμα, Περιβάλλον και σε Υγεία, προσωπικά σε ένα έκαστο.

Μήπως είναι ώρα να το κάνουμε;

O tempora o mores

Η αποστολή ανοικτής επιστολής προς τον σύντροφο (ή πάλαι ποτέ) δεν συγκίνησε κανέναν, πόσο μάλλον τον παραλήπτη.

Η υπουργοποίηση ενός πράγματι ικανού στελέχους του ΠΑΣΟΚ δεν αποδίδει, ως είναι άλλωστε φυσικό επί των ημερών μας, τίποτε στον δήμο μας. Λες και όφειλε.....

Τα δάνεια είναι κομμένα.

Τα χρέη, αυτά που ξέραμε όλοι.

Η Περιφέρεια και αυτή στα ίδια προβλήματα.

Ο Ανάβαλος και η Τσερτζελιά .......

Το σύνθετο βιολογικό Κρανιδίου, Πορτοχελίου, Κοιλάδας ......

Η γούβα του Κάμπου με τα λύματα και οι κατσίγαλοι.......

Οι εθελοντές που θα έμπαιναν στην υπηρεσία του δήμου, να σώσουν την κατάσταση......

Η σιγή ασυρμάτου που επεβλήθη χάριν της νεφελώδους συλλογικότητας..........

Η αριστεροειδής αφασία που μας περιτριγύριζε .......

Το πόθεν έσχες που ξεχάσαμε.....

Το όλα στο φως......

Το εγώ θα αλλάξω τον δήμο ......

Το δεν θα με αλλάξει ο δήμος.....

Τα κονδύλια και τα προγράμματα που θα.......

Το χωρίς προσόντα προσωπικό του Καλλικράτειου.....

Η κρατική νομεκλατσούρα που φτιάξαμε...........

Η αδιαφορία μας για την παραγωγή......

Το μίσος μας για τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία.........

Η χωματερή που ατύπως αντικατέστησε τις χωματερές.......

Ο δεματοποιητής που θα σταματούσε αλλά δεν βρίσκεται το κομβίο ON/OFF .........

Η ανάλυση των ζουμιών του ........

Το σφαγείο που δεν σφάζει......

Το καλό νερό που θα ερχόταν σε όλες τις βρύσες.......

Η ανακύκλωση...........

Οι δεκάδες φωτογραφίες της δράσης μας......

Τα πορφυρά εμβλήματα........

Οι σύμβουλοι που μας συμβουλεύουνε........

Άτυποι σύμβουλοι που αναμένουνε.......

Ο λεμπεσισμός που ευθύνεται για όλα ......

Οι φράκτες στις ακτές που θα έπεφταν σαν τα τείχη της Ιεριχούς μόλις σαλπίζαμε....

Η αντιπολίτευση που δεν έχει τίποτα να πει.....

Η αντιπολίτευση που μόνο περιμένει........

Το κίνημα που μας έκανε ακίνητους........

Μα αυτό σημαίνει κρίση. Να δεις με ορθάνοικτα μάτια την πραγματικότητα. Να φύγεις από τις βεβαιότητές σου. Ότι αυτά που ευαγγελιζόσουνα ΔΕΝ ..........................

Η κρίση είναι σοφό πράγμα. Συνετίζει. Ατομικά και συλλογικά.

Αφήστε λοιπόν όλοι την κενή ξυλίνη και με απλά ελληνικά πέστε μας πού είμαστε, πού βαδίζουμε, και προς τα πού θέλουμε και μπορούμε να πάμε. Ριχτείτε και ρίχτε μας πάνω στα προβλήματα του τόπου μας.

Είμαστε μια κοινωνία σε τραγική στασιμότητα, ατομοκεντρική και κλειστή.

Να υπενθυμίσω τη διαπίστωση του καθηγητή μας Κώστα Γεωργουσόπουλου που πέρασε σαν φωτεινός μετεωρίτης από το Γυμνάσιο/Λύκειο Κρανιδίου τη σχολική περίοδο 1967-1968. Αφορούσε το Κρανίδι, αλλά είναι για όλη της επαρχία μας: «Μάντρες ψηλές, πόρτες κλειστές, χωριό χωρίς πανηγύρι».

Ο αγαπητός σε όλους μας κύριος Σίδερης και η θεατρική ομάδα του ας κατεβάσουν το καλοκαίρι το «Μικρό δακτυλάκι της Ολυμπιάδας» του Ανδρέα Στάικου. Ως κάτοπτρο, να δούμε το είδωλό μας.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Τα Πηγάδια στα Δίδυμα.

Στις 22/7/2001 ο Δ. ΚαΜίζης, σχετικά με τα παλιά πηγάδια, είπε:

Με ενδιαφέρον μάλλον Ιστορικο-Λαογραφικό-Πολιτιστικό.

Καλά κάνει, μην ξεχνάμε ότι παλιά πήγαιναν οι άνθρωποι στο Νερό, όλη η Ζωή ήταν γύρο από την πηγή Νερού, τώρα πάει το Νερό στους ανθρώπους.

Σε λίγο θα πάμε και την Πηνειό στην Αθήνα!

Αρκεί όμως να θυμηθεί και τα τρία ιστορικά και άκρως ενδιαφέροντα πηγάδια στα Δίδυμα. 

• ·        Της Τρόμπας, με τις στοές, πιθανότατα υδρομάστευσης,
• ·        Το κάτω πηγάδι και,
• ·        Της Αγίας Κυριακής, στην περιοχή όπου πιθανότατα βρίσκονται όσα αναφέρει ο Παυσανίας.

Γιατί πηγάδια με τέτοια στοιχεία δεν νομίζω να υπάρχουν στον υπόλοιπο Δήμο.

Μαζί με αυτά μην ξεχνάμε βέβαια και το πηγάδι του Καπετάνιου, στα Δίδυμα.

Εχω γράψει πολλά, αλλά οι συγχωριανοί μου αδιαφορούν, και μάλιστα απαράδεκτα. Όχι μόνο για το πηγάδι αυτό αλλά και για τον ίδιο τον Καπετάνιο Αναργύρου!

Διατί άλλωστε να ενδιαφερθεί ο ΚαΜίζης;

Πέρα από αυτά, υπάρχουν και άλλα τρία ιστορικά πηγάδια στο Αυγό και στην Βουρλιά. Που σχετίζονται με την Μονή Αυγού.

Αυτά δεν τα ξέρω, αλλά θα τα επισκεφθώ.

Χρωστάω άλλωστε μία ξενάγηση σε αυτά τα μέρη, στον Σ. Κούστα.

Αν και την προηγούμενη, από όσο δείχνουν τα έργα του, την έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του.

Τέλος μια αναφορά και στο κλεισμένο πλέον πηγάδι του Σαλαντιού, παλιό πηγάδι και αυτό.

Το οποίο τώρα, με την ανακάλυψη του βυθισμένου οικισμού, αν υπήρχε, θα είχε άλλη σημασία και αξία. Περισσότερα για αυτό εδώ.

Η ΔΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ

Τι κάνεις σήμερα με 700 000 €;

Το σημερινό παράνομο μεροκάματο μεταναστών στην Ερμιονίδα είναι 30 €. Αν είναι καθημερινό και συνεχές πέφτει και στα 20 €. Λέμε παράνομο, όμως είναι μια κοινωνική πραγματικότητα. Παράνομο με τη λογική τη δική μας, θησαυρός με τη λογική του μετανάστη.

700 000 : 30 = 23 333 μεροκάματα μετανάστη. Δηλαδή αν ο μετανάστης απασχολείται 300 μέρες τον χρόνο, τότε έχουμε 77 μεροκάματα την ημέρα. Δηλαδή 77 μετανάστες μπορούν να εργάζονται καθημερινά, 6 μέρες την βδομάδα, 300 μέρες το χρόνο στη χωματερή του Σταυρού Διδύμων.

Δηλαδή μεταφέρεις εκεί τα ανακυκλώσιμα και στα διαχωρίζουν μπουκάλι προς μπουκάλι και κουτάκι προς κουτάκι και στα κάνουν και λουστρίνι. Μεταφέρεις εκεί τα μεικτά οικιακά και στα ξεχωρίζουν χαρτάκι το χαρτάκι, φασόλι το φασόλι, αλλού η αχλαδόφλουδα, αλλού η καρπουζόφλουδα. Που να πιάσουν μπάζα οι εθελοντές του Καλλικρατείου. Και κομπόστ σου τα φτιάχνουν στο άψε σβήσε. Δεν μένει τίποτα για τον δεματοποιητή. Και είναι πάρα πολλοί. Θα τελειώνουν τη δουλειά και μετά ξάπλα στα βένια της Natura.

Όμως είναι παράνομο το μεροκάματο των 30 € και ο Αντιδήμαρχος θα πάει μέσα.

Γίνεται ευκολότατα νόμιμο. Παίρνεις νόμιμους μετανάστες 77 : 2 = 38 περίπου, τους πληρώνεις με 60 € τη μέρα που είναι το νόμιμο και με ΙΚΑ μεροκάματο και τους βάζεις να δουλέψουνε χωρίς ξάπλα. Ίδιο, να μη πω καλύτερο, το αποτέλεσμα. Αρκεί οι επιβλέποντες να είναι του ιδιωτικού τομέα, αλλιώς θα έχουμε ξάπλα στα βένια όλων.

Τελικά ποια είναι η ‘φιλοσοφία’ του δεματοποιητή;

Ο δεματοποιητής είναι μια θρυλική μηχανή, πολύ παλιά στη χώρα, που έγινε τραγούδι (όλος ο κόσμος τώρα, δουλεύει μηχανές), που δουλεύει για να μετατρέψει 700 000 € σε ελληνικά μεροκάματα, δηλαδή, ρεύμα, νερό, συντήρηση, ανταλλακτικά, μεροκάματα μηχανικού, συντηρητή, χειριστού κ.λ.π., κ.λ.π., με αποτέλεσμα να αφήνει τα μισά σκουπίδια ως χωματερή και τα άλλα μισά να τα κάνει δέματα χωρίς προορισμό. Δηλαδή με πρώτη ύλη σκουπίδια παράγει τα μισά σκουπίδια και τα μισά δεματοποιημένα σκουπίδια. Δηλαδή: νερό με το κοφίνι. Και μετά καλούνται οι δημότες Ερμιονίδας να πληρώσουν και το ανύπαρκτο νερό και το κοφίνι.

Πολύ σωστή λοιπόν η επιλογή του χώρου. Είναι η είσοδος και η έξοδος της Ερμιονίδας  η οποία σημαίνει ακατάπαυστα: «Βλέπεις τι κάνουμε εδώ; Ε, αυτό κάνει και ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας».

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Καινουργώ - Κενουργώ

Καινουργώ : αρχίζω κάτι νέο

 Και κάτι νέο αρχίζει από τους νέους. Η φύσις καινουργείται με την έλευση του Θείου Βρέφους.

Η Ερμιονίδα καινουργείται από την έλευση στο προσκήνιο των όντως νέων. Και κενουργείται από την παλιά γενιά η οποία έφτιαξε πλούσιους και αυτάρκεις πολίτες (με δανικά, όχι με ιδανικά), χωρίς ερωτήματα πόσο μάλλον διερωτήματα.

Οι κενουργοί οφείλουν στην τοπική κοινωνία την αυτοκριτική τους, την μετάνοια και την απόσυρση. Δεν οφείλουν το κενό τους.

Οι καινουργοί οφείλουν να εμφανίσουν το νέο, λόγω, έργω, διανοία.

Το καινόν δεν αντιπαλεύει το κενόν. Το προσπερνά, το παραμερίζει, το κάνει παρελθόν.

Και το καινό εκφράζεται με καινή γλώσσα και όχι την κενή ξυλίνη.

 Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Το τελευταίο αντίο στον Γιάννη Αποστόλου.

Σήμερα, Τετάρτη, 21.9.2011, στις 5, στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών, στο Λουκαϊτι.