Από το Γυμνάσιο Κρανιδίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Γυμνάσιο Κρανιδίου στα πλαίσια του προγράμματος ηλεκτρονικής αδελφοποίησης σχολείων θα πραγματοποιήσει από 9 έως 15 Απριλίου εκπαιδευτική εκδρομή στην Ιταλία όπου θα επισκεφθεί το συνεργαζόμενο σχολείο στη Βισέντζα για να παρουσιάσει την Ερμιονίδα,  τις δράσεις του σχολείου, παραδοσιακές ενδυμασίες και έθιμα του τόπου μας. Οι μαθητές επίσης θα επισκεφθούν τη Βερόνα και τη Βενετία.

σ.σ. Πάρα, πάρα πολύ ωραία, αλλά περισσότερα! Εστω και με την επιστροφή. Καλό ταξείδι και καλή επιτυχία.

Δεν έληξε!

Δεν έληξε, για μένα τουλάχιστον, το θέμα με την αντιδήμαρχο Γιώτα Σαμπάνη-Μπάρδη!

Μετά την τελευταία ανάρτηση σε αυτό το blog, στις 26.3, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμη τα δύο βασικά ‘χαρτιά’. Η Οικοδομική Αδεια του στεγάστρου και η Αδεια Κινητής Καντίνας.

Που απαντούν στα πολύ βασικά για μένα ερωτήματα που έθεσα.

Ετσι σήμερα έστειλα αίτηση στον Δήμο και τα ζητώ.

Δήμαρχε ΚαΜίζη, ξέρεις, ξέρω, ξέρεις ότι ξέρω, ξέρω ότι ξέρεις, ξέρουμε δηλαδή και οι δύο πολύ καλά, ότι το θέμα της ‘αντιδημάρχου’ είναι αυτό, και τίποτα άλλο.

Και καλά θα κάνεις όχι μόνο να απαντήσεις αλλά και να αναλάβεις την πολιτική ευθύνη των πολιτικών αμαρτιών σου! Και να μην αφήνεις την ‘νέα’ να κουβαλάει αυτή τον Σταυρό.

Ελπίζω να υπάρξει απάντηση στην αίτησή μου, και να μην χρειασθεί ούτε Εισαγγελική Εντολή ούτε κανένας …. Ουλαμός Τεθωρακισμένων! 

Υ.Γ. Προσέξτε τώρα τι θα 'θυμηθεί' ο Δαμαλίτης!

ΔΕΗ ΚΑΙ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ - ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ

του Βασίλη Γκάτσου

Μαζί με λίγη αμπελοφιλοσοφία

Η ΔΕΗ εκπέμπει περί τα 45 εκ. τόνους διοξειδίου (tCO2) του άνθρακα το χρόνο. Είναι το 70% των ετήσιων ελληνικών εκπομπών.

Χρησιμοποιεί λιγνίτη, ως καύσιμο όμως για την παραγωγή 1 MWH ρεύματος εκπέμπει πολύ διοξείδιο αλλά η τιμή ρεύματος είναι πολύ χαμηλή. Από φυσικό αέριο παράγει ακριβότερο ρεύμα αλλά με πολύ μικρότερες εκπομπές διοξειδίου.

Τελικώς διαμορφώνει μια τιμή ρεύματος σχετικά χαμηλή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα αλλά με σχετικά μεγάλες εκπομπές διοξειδίου.

Τα δικαιώματα εκπομπών που δίδονται στην ΔΕΗ δεν επαρκούν και κάθε χρόνο αγοράζει από το χρηματιστήριο ρύπων. Τα δικαιώματα τα παίρνει δωρεάν και αυτά που αγοράζει τα πληρώνει, σήμερα γύρω στα 15 €.

 Το πρόβλημα είναι ότι από το 2013 δεν θα έχει δωρεάν δικαιώματα αλλά θα τα αγοράζει περίπου 30 € το ένα και για αυτά που χρειάζεται παραπάνω θα τα βρίσκει πλέον στο χρηματιστήριο ρύπων πάνω από 30 € το ένα.

Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι το κόστος αυτό θα περάσει στα τιμολόγιά της και έτσι το ρεύμα θα ακριβύνει γύρω στο 16%.

Πιστεύω με αυτά τα λίγα και έτσι λίγο χοντρικά γίνεται αντιληπτό ότι η ΔΕΗ μετά το 2013 θα ακριβύνει το ρεύμα λόγω εκπομπών διοξειδίου. Σήμερα η μέση τιμή είναι γύρω στα 70 και θα πάει κάπου γύρω στα 80 με 90.

Αυτά ως προς την ΔΕΗ, θυμίζοντας ότι μπορεί σήμερα να είναι ένας δυσκίνητος γίγαντας για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά το ρεύμα μέχρι το τελευταίο χωριό και το τελευταίο σπίτι το έφερε η ΔΕΗ, πολλές φορές με ηρωικές προσπάθειες.

Τα φωτοβολταϊκά και οι ανεμογεννήτριες είναι πολύ ακριβές μηχανές. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι έχουν δωρεάν πρώτη ύλη, αέρα και ήλιο, και δεν έχουν εκπομπές διοξειδίου. Όμως για να επιβιώσουν ως επένδυση πρέπει το ρεύμα των φοτοβολταϊκών να πωλείται γύρω στις 5 φορές πιο ακριβά από τη ΔΕΗ δηλαδή γύρω στα 350 ευρώ και από τις ανεμογεννήτριες 3 φορές πάνω δηλαδή 210 ευρώ. Αυτά τα νούμερα τελείως ενδεικτικά. Και δεν αλλάζει τίποτα αν είναι δημοτικές οι ανεμογεννήτριες ή κρατικές ή ιδιωτικές. Το κόστος είναι κόστος.

Το συμπέρασμα είναι ότι η πράσινη ενέργεια, καλύτερα το πράσινο ηλεκτρικό ρεύμα, είναι πολύ ακριβό. Αν με ένα κατεπείγον σχέδιο γεμίζαμε ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά και κλείνανε όλοι οι σταθμοί που παράγουν ρεύμα από λιγνίτη, πετρέλαιο και φυσικό αέριο, θα  ανέβαινε η τιμή του ρεύματος από 3 έως και 5 φορές πάνω από τη σημερινή.

Άρα η πράσινη παραγωγή ρεύματος είναι ακριβή και επιδοτείται τόσο στη κατασκευή του έργου όσο και στην τιμή πούλησης του ρεύματος, αλλιώς κανένας δεν θα αγόραζε το ‘πράσινο’ ρεύμα. Γιατί τότε τα φτιάχνουμε τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες; Γιατί το επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε μέχρι το 2020 να παράγουμε το 20% της ενέργειας από πράσινες πηγές και επειδή στη χώρα μας παράγουμε κυρίως ρεύμα αυτό σημαίνει χοντρικά μέχρι που να παράγουμε το 40% του ρεύματος από πράσινες πηγές.

Δεν είναι απλό πράγμα, πέραν του ότι πολλά βουνά μας θα γεμίσουν ανεμογεννήτριες και χιλιάδες στρέμματα γης με φωτοβολταϊκά. Μια επιτυχής περιγραφή του νέου αυτού φαινομένου είναι «βιομηχανοποίηση του τοπίου» αν και κάτι τέτοιο σε μικρότερη κλίμακα έχει συμβεί και σε παλιότερες εποχές.

Εμείς ως χώρα μη βιομηχανική βολευόμαστε σχετικά αλλά ένα βιομηχανικό κράτος όπως η Γερμανία πρέπει στην κυριολεξία να καλυφθεί με φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες για να αντικαταστήσει την ενέργεια από πετρέλαιο, άνθρακα, φυσικό αέριο και φυσικά από ουράνιο. Το βέβαιο είναι ότι μετά από ένα δύο αιώνες δεν θα έχουμε ορυκτά καύσιμα, άρα καλά κάνουμε όλοι και πάμε στις πράσινες παραγωγές ρεύματος. Όμως το ρεύμα τους θα είναι ακριβότερο.

Υπάρχει λοιπόν μακρύς δρόμος και χρειάζονται και άλλα τεχνολογικά θαύματα, αν και η κύρια αντίληψη που αρχίζει να διαμορφώνεται είναι ότι πράσινη ενέργεια = εξοικονόμηση με οποιοδήποτε τρόπο, ώστε να πέσει δραματικά η κατανάλωση παγκοσμίως. Δηλαδή τεχνολογίες εξοικονόμησης και ορθής χρήσης, γιατί όταν όλος ο κόσμος θα έχει φτάσει το βιοτικό επίπεδο του δυτικού κόσμου για να παραχθεί η απαιτούμενη ενέργεια και το απαιτούμενο ρεύμα από φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες θα πρέπει να καλυφθεί όλη η γη. Και αν το ψάξουμε λίγο, οποιοδήποτε προϊόν δεν είναι τίποτε άλλο από συμπυκνωμένη σε αυτό ενέργεια που καταναλώθηκε κατά την παραγωγή του.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Γιορτή της Τουλίπας. Κοντά πενήντα χρόνια

Για όσους δεν γνωρίζουν, στον κάμπο των Διδύμων, στα χωράφια,  φυτρώνει Αγρια Τουλίπα. Κόκκινη αλλά, κάπου – κάπου και καμία κίτρινη.

Για το πώς και γιατί λίγα είναι γνωστά. Πιθανότερη εκδοχή να έφτασε εκεί μαζί με την πατάτα που έφερε ο Καποδίστριας στο Ναύπλιον. Γνωστή η ιστορία.

Αλλωστε και η Διδυμιώτικη πατάτα είναι ξεχωριστή. Και ανεκμετάλλευτη!

Αγρια τουλίπα φυτρώνει επίσης στον Ορχομενό και στην Χίο.

Η Διδυμιώτικη Τουλίπα, δεν μεταφυτεύεται! Δεκάδες συγχωριανοί το προσπάθησαν, αλλά δεν το πέτυχαν. Πήραν βολβούς, τους έβαλαν σε γλάστρα με κοκκινόχωμα Διδυμιώτικο,  αλλά αυτή πιστή στα Δίδυμα!

Αυτήν την ‘ιδιαιτερότητα’ του Διδυμιώτικου κάμπου την γιορτάζουμε από το 1962. 

 Τότε έγινε η πρώτη γιορτή της Τουλίπας στα Δίδυμα.

Με πρωτοβουλία της Περιηγητικής Λέσχης Κρανιδίου.

Από τότε η γιορτή πραγματοποιείται ανελλιπώς σχεδόν κάθε χρόνο. Με διαφορετικό, προς το χειρότερο κάθε φορά κατά την εκτίμησή μου, ‘περιεχόμενο’.

Μέχρι να καταλήξει ουσιαστικά σε πανηγύρι που λίγο θυμίζει την τουλίπα. Απλά η τουλίπα είναι η αφορμή!

Με αυτό το σχόλιο μια εξαιρετικά σύντομη αναφορά στα παλιά, στις πρώτες γιορτές. Με κάποιες φωτογραφίες από τότε. Φυσικά το αρχείο του Στέφου έχει χιλιάδες φωτογραφίες από την γιορτή. Χρόνια ολόκληρα!

Η γιορτή ξεκινούσε στην πλατεία, στην Τρόμπα, σήμερα Πλατεία Ιατρού Ι. Πέτρου.

Με τις σχετικές ομιλίες, χαιρετισμούς, καλωσορίσματα, ποιήματα, χορούς και τέτοια, για μια - δυό ώρες. Από αυτό το μέρος η πρώτη φωτογραφία.

Είναι η αδελφή μου, μαθήτρια δημοτικού τότε που λέει το ποίημα. Τα άλλα πρόσωπα λίγο πολύ γνωστά, στο αναπηρικό καροτσάκι ο Γιάννης Δ. Καρατζίκος, δυστυχώς έφυγε νωρίς, όπως και ο αδελφός του ο Κώστας.

Τα μαγαζιά ήταν όλα στολισμένα με τουλίπες. Και κάποια επιτροπή βράβευε το ομορφότερα στολισμένο.

  

Οι δύο φωτογραφίες είναι του 1969, χρονιά που βραβεύτηκε το καφενείο του πατέρα μου. Ο στολισμός βέβαια, ιδέες υλοποίηση, του αείμνηστου Νίκου Μούντριχα. Υλοποίηση από τον ίδιο και την παρέα του καφενείου. Τότε ο Ν. Μούντριχας έφτιαξε τά κάγκελα του μπαλκονιού του σπιτιού του.

Μετά από αυτό το μέρος το πρόγραμμα ήταν τέτοιο που οι κόσμος έβγαινε στα χωράφια να γνωρίσει την τουλίπα. Αλλά και να μαζέψει και Τουλίπες.

Υπήρχε και διαδικασία βράβευσης της ωραιότερης ανθοδέσμης. Πάλι από επιτροπή.

Κάποια στιγμή σε αυτό το μέρος προστέθηκαν και οι Ονοδρομίες. Τα γαιδουράκια - αθλητές αρκετά. Και όχι μόνο Διδυμιώτικα. Ερχονταν από όλη την επαρχία, και μάλιστα μέρες πριν για να είναι ξεκούραστα για τον αγώνα. Βέβαια! Αγώνες πραγματικοί!

Για μας πιτσιρίκια τότε η ‘φάση’ ήταν στην αφετηρία, στην εκκίνηση, όχι στον τερματισμό. Μέχρι τα γαϊδουρουράκια-αθλητές ξεκινήσουν, άλλα κλώτσαγαν, άλλα πήγαιναν όπου ήθελαν, γκάριζαν, ….. Οι αναβάτες ‘ίδρωναν’ μέχρι να τα βάλουν στον ‘αγώνα’!

Κάποια στιγμή τις ονοδρομίες τις ‘αντέγραψε’ το Hydra Beach, και στην γιορτή έγιναν Ιπποδρομίες.

Μετά και πάλι Ονοδρομίες, χοροί ......

Γλέντι υπήρχε πάντα. Αλλά από το σούρουπο και αφού είχε προηγηθεί μια ολόκληρη μέρα με Τουλίπα. Μέχρι τις τελευταίες διοργανώσεις όπου πρώτα ήταν ένα ακόμη γλέντι με ολίγη Τουλίπα.

Θα κλείσω με κάποιες σκέψεις – προτάσεις.

Η άγρια Τουλίπα πρέπει να μελετηθεί από Βιολόγους, μέσα από Διπλωματικές εργασίες. Επιστημονικό ενδιαφέρον υπάρχει, απουσιάζει όμως το ενδιαφέρον κάποιου φορέα.

Ελπίζω να βρεθεί και να είναι και Διδυμιώτικος.

Η μελέτη αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα για την δημιουργία ενός Πάρκου Αγριας Τουλίπας, έχω ξαναγράψει για αυτό. Μέχρι πριν λίγα χρόνια που το έψαχνα υπήρχε Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα που χρηματοδοτούσε Υλοποίηση και Λειτουργία. Τώρα δεν γνωρίζω.

Αν αυτά υλοποιηθούν, σε συνδυασμό με την μελέτη του Κεδροδάσους, για γνώση – προστασία – πιθανή αξιοποίηση, την αποκατάσταση του τοπίου στην περιοχή Σκουπιδιών και Λατομείων, με την δημιουργία ενός Λαογραφικού χωριού σε αυτή την περιοχή, όλα μαζί, θα αποτελούν ένα σοβαρό αναπτυξιακό έργο για τα Δίδυμα και όχι μόνο.

Και μια και πήρα φόρα, να προσθέσω το Σαλάντι, που έχει ακόμη όλες τις προϋποθέσεις σωστής ανάπτυξης και για το οποίο έχω να γράψω πολλά και αναλυτικά, τις Σπηλιές και την Μονή Αυγού, αυτά που γράφει ο Κατσαϊτης αυτές τις μέρες και καλά κάνει, και τα Νερά της Πελεής.

Όλα μαζί φτιάχνουν τα Δίδυμα και καλά και σωστά. Και με αειφορία.

Αλλά θέλει και δουλειά και μυαλό.

Δεν ξέρω τι θα καταφέρει να κάνει φέτος το χωριό. Του χρόνου όμως κλείνουν πενήντα χρόνια της Γιορτής. Και καλό θα ήταν τόσο η φετινή διοργάνωση, αλλά και ο επόμενος χρόνος, να στοχεύουν σε αυτήν. Με την ιστορία και την προσήκουσα τιμή σε όσους κατά καιρούς, με διάφορους τρόπους, δούλεψαν για αυτήν.

Τέλος ένα Αρχείο, από τις διάφορες εορτές, από φωτογραφίες, video κ.α. στοιχεία,  που υπάρχουν σε διάφορα χέρια, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο. Ο καθένας ας τις δημοσιοποιήσει όπως νομίζει.

Τα ιστολόγια αυτά πάντως είναι διαθέσιμα και με χαρά.

Η χώρα των πατεντων

του Bασίλη Γκάτσου

 Τρια πολύ σημαντικά θέματα και για τον τόπο μας:

 1.    Η κυρία Δαμανάκη η οποία αποδείχθηκε πολύ επίμονος και εργατικός άνθρωπος ως επίτροπος αλιείας στην ΕΕ ετοιμάζεται να πάει την χώρα μας στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, γιατί δεν έχει κάνει τίποτα, ως χώρα, ώστε να εφαρμόσει την απαίτηση να ψαρεύουν οι μηχανότρατες πέρα από το ενάμισι μίλι απόσταση από τις ακτές. Επίσης επισημάνθηκε και κάτι που δεν το έχουμε πολύ στο μυαλό μας. Χιλιάδες τα κτήματα που δουλεύουν με πακιστανούς και ο αγρότης – αφεντικό ουσιαστικά τους επιβλέπει. Εκατοντάδες και τα αλιευτικά σκάφη με πλήρωμα κυρίως αιγύπτιους με τον αλιέα - αφεντικό στη στεριά να πηγαίνει στο κάθε λιμάνι να παίρνει τα ψάρια από το καΐκι.

2.    Η κυρία Μπιρμπίλη υπουργός ΥΠΕΚΑ δήλωσε ότι είμαστε η μόνη χώρα που επιτρέπουμε την εκτός σχεδίου δόμηση. Πρακτικά σημαίνει ότι τα εξοχικά τα κτισμένα σε αγροτεμάχια είναι ελληνικό και μόνον πατέντο. Αυτό το πατέντο οικοπεδοποίησε την καλλιεργήσιμη γη και το κυριότερο, την μετέτρεψε στη συνείδηση μας σε οικόπεδο και σε «εισόδημα». Οι ερχόμενες γενιές θα μιλάνε για έγκλημα. Το πατέντο αυτό ξεκίνησε επί χούντας (ίσως και νωρίτερα), το στήριξαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου για να έχουν τους αγρότες με το μέρος τους. Και κανένας μέχρι σήμερα, οποιασδήποτε πολιτικής σκέψης ή κοινωνικής κατάστασης ή επαναστατικής διάθεσης δεν μεταμελήθηκε και από ...τύψεις να γκρεμίσει το εξοχικό του! Και όμως στην Αττική εκτός σχεδίου κτίζεις στα πάνω από 20 στρέμματα, σε αρκετά νησιά σε πάνω από 4 έως και 10 στρέμματα. Σύντομα λοιπόν αναμένεται η κατάργηση των 4 στρεμμάτων ως ελάχιστο νόμιμο αγροτεμάχιο και νομίζω ότι στο μέλλον η ΕΕ θα καταργήσει το ελληνικό πατέντο του αγροτεμαχίου, χωρίς να αποκλείεται να βρεθούν τα εξοχικά κάτω από ειδικό καθεστώς ειδικών προσφορών, τελών, υποχρεώσεων κ.λ.π. Οι καιροί αλλάζουν. Οι οικολογούντες της Ερμιονίδας όμως ποτέ δεν έχουν γνώμη για τέτοια θέματα που δυσαρεστούν, αλλά μόνον για τη κομποστοποίηση των χορταριών εθελοντικοαποψιλώσεως, δεδομένου ότι όλα τα άλλα χορτάρια κάτι έχουν και δεν κομποστικοποιούνται.

3.    Από τη μεταπολίτευση και δώθε δεν ακούμε τίποτα άλλο εκτός από τη λέξη αποκέντρωση. Από το 1981 γίνεται πλέον .....πιπίλα! Τελικώς από την πολύ αποκέντρωση έγινε συγκέντρωση και σήμερα αυτό που λέμε Πρωτεύουσα έχει περίπου 4.5 εκατομμύρια κατοίκους, γύρω στο 40% του πληθυσμού της χώρας. Διάβασα όμως το εξής «αν η Ελλάδα ήταν Κίνα, τότε η πρωτεύουσά μας, δηλαδή η Αθήνα – Πεκίνο θα είχε πληθυσμό 520 εκατομμύρια». Μόνο που αυτή τη φορά η αποκέντρωση έχει αρχίσει από μόνη της όχι λόγω πολιτικής βούλησης, αλλά λόρδας.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Στης χρεοκοπίας τον καιρό.

του Βασίλη Γκάτσου

Αντιμισθίες κ.λ.π. νόμιμα έσοδα αιρετών και κόστος υπόλοιπου προσωπικού δήμου Ερμιονίδας.

 Τα όσα παίρνουν οι αιρετοί του Δήμου Ερμιονίδας και ο δήμαρχος φυσικά, είναι απολύτως νόμιμα. Μάλιστα ξεκαθαρίστηκε ότι πρέπει υποχρεωτικά να παραιτηθούν προσωρινά από τη δουλειά τους Δήμαρχος, Αντιδήμαρχοι κ.λ.π. και να πληρώνονται από το δήμο. Αν παίρνουν λίγα ή πολλά, νομίμως τα παίρνουν. Και όλων των συνεδριάσεων οι αποζημιώσεις είναι φυσικά νόμιμες και όχι χαριστικές. Και κανέναν δεν ενδιαφέρει αν ο δήμαρχος άφησε τη δουλειά του για να παίρνει λιγότερα ως δήμαρχος. Επιλογή του είναι.

Άλλο είναι τα θέμα. Αυτά τα όρισαν κυβερνήσεις που έχουν βαριά την πολιτική ευθύνη του σημερινού καταντήματος της χώρας μας. Και τα όρισαν σε περιόδους που δανείζονταν και δανείζανε ασυστόλως.

Ως εκ τούτου εμείς, ως δημότες φορολογούμενοι και μετέχοντες στα ανταποδοτικά τέλη, έχουμε κάθε δικαίωμα να ξέρουμε επίσημα από τον Δήμαρχο τις δαπάνες αιρετών, υπαλλήλων, εργατών, έκτακτου προσωπικού και λοιπού προσωπικού του Δήμου.

Δηλαδή θέλουμε μια ανακοίνωση από τον δήμαρχο, ότι ο Δήμος Ερμιονίδας έχει τόσους αιρετούς που συνολικά του κοστίζουν τόσα το χρόνο, ενώ το σύνολο των μη αιρετών είναι τόσοι και κοστίζουν τόσο το χρόνο. Δηλαδή ζητάμε το τελείως αυτονόητο που συμβαίνει σε κάθε ιδιωτική επιχείρηση και το οποίο για το δήμο μας έχει καταντήσει ‘επτασφράγιστο δημοτικό μυστικό’.

Και μετά ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο. Ποιο είναι το ποσοστό του κόστους των αιρετών στο σύνολο του προϋπολογισμού του έτους, αλλά και στον ισολογισμό. Δηλαδή για ένα έτος προϋπολόγισα ότι οι συνολικές εισπράξεις μου θα είναι τόσες και για παράδειγμα το κόστος των αιρετών θα είναι 20% των εισπράξεων και των υπολοίπων 30 %.

Όμως στο τέλος του χρόνου ο ισολογισμός λέει ότι ο δήμος δεν κατάφερε να εισπράξει τα προϋπολογισθέντα και εισέπραξε σαφώς λιγότερα, ενώ το κόστος των αιρετών είναι ας πούμε λίγο πιο πάνω από το προϋπολογισθέν. Τότε θα έχουμε πραγματικό κόστος αιρετών π.χ. 30% και πραγματικό κόστος υπολοίπων 50%. Αυτό σημαίνει ότι από τα ετήσια πραγματικά έσοδα του δήμου το 80% είναι έξοδα προσωπικού. Έ, ένας τέτοιος δήμος δεν είναι δήμος αλλά μια μηχανή να παίρνει λεφτά από τους δημότες και τα μεταφέρει στους αιρετούς και τους υπαλλήλους του. Μηχανή του άσματος «όλος ο κόσμος τώρα (και παλιότερα) δουλεύει μηχανές». Μπορεί όμως τελικά αυτό το 80% να μην είναι λόγω μεγάλου πλήθους υπαλλήλων και αιρετών, αλλά λόγω του ότι δεν πληρώνουν πολλοί δημότες, ή γιατί πρέπει ορισμένοι να πληρώνουν πολύ περισσότερα, ή γιατί υπάρχουν δημότες που δεν πληρώνουν τίποτα, ενώ απολαμβάνουν υπηρεσιών του δήμου.

Αυτά τα στοιχεία ενδιαφέρουν όλους μας για να δούμε πού πάνε οι φόροι μας και τα ανταποδοτικά τέλη. Με άλλα λόγια θέλουμε να ξέρουμε αν όλα αυτά τα χρόνια των κομματικών διορισμών και παντοειδών διευκολύνσεων, ο δήμος μας βρίσκεται με ένα ισορροπημένο και διαχειρίσιμο κόστος αιρετών και προσωπικού ή με ένα κόστος που δεν του δίνει καμιά ελπίδα πέραν από το να ψάχνει συνέχεια για δάνεια.

Και ως προς αυτό πολύ καλά και πολύ ευγενικά έγραψαν οι Ιγνηλάτες και έχουν κάθε δικαίωμα να συνεχίσουν αυτό το θέμα, γιατί ενδιαφέρει όλους μας.

Επίσης όλους ενδιαφέρει αν είναι κατανεμημένα σε δίκαιη βάση τα δημοτικά τέλη, ανταποδοτικά ή μη. Σε αυτό θα επανέλθω.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Γιατί επτασφράγιστο μυστικό;

του Βασίλη Γκάτσου

Όλες οι εταιρείες γράφουν στο site τους τον αριθμό των εργαζομένων στην επιχείρηση.

 Στους Ιχνηλάτες διαβάζουμε ότι το ‘επτασφράγιστο μυστικό’ του Δήμου Ερμιονίδας είναι το πόσοι άνθρωποι δουλεύουν στον δήμο, στον χρεωμένο δήμο. Και δίνει την πληροφορία ότι ο δήμος Ερμιονίδας έχει γύρω στους 20 μόνιμους, ενώ η δαπάνη για μισθοδοσία του δήμου δείχνει ότι αμείβονται και αρκετά άλλα, εννοείται μη αιρετά, άτομα. Και κάνει και την παρατήρηση ότι προϋπολογισμός με δαπάνες προσωπικού στο 40% με 45% δεν περπατάει εύκολα.
 Στη συνέχεια η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης δίνει επιπλέον στοιχεία για τις αντιμισθίες και αποζημιώσεις των αιρετών. Ένα εξ αυτών είναι ότι σε κάθε συνεδρίαση του ΔΣ ο κάθε σύμβουλος συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης παίρνει 93 €. Και δίνει και στοιχεία για αποζημιώσεις άλλων θέσεων και άλλων συνεδριάσεων.

 Ο Μπούταρης στη Θεσσαλονίκη μέσω του υπεύθυνου για τα οικονομικά του δήμου διαπίστωσε ότι τα έξοδα μισθοδοσίας υπερβαίνουν το 50% των εσόδων και αυτή η κατάσταση θα οδηγήσει σύντομα σε στάση πληρωμών. Γιατί ο δημόσιος κορβανάς πάτωσε και δεν δίνει δανεικά.

Για τον χρεωμένο Δήμο Ερμιονίδας δεν υπάρχει τέτοιος φόβος; 
Από την άλλη στο μπλογκ της ΠΑΠΟΕΡ βλέπουμε συγκεντρωτικά φωτογραφίες από φωτοβολταϊκές μονάδες που έχουν ήδη εγκατασταθεί στην Ερμιονίδα από ιδιώτες. Περίπου συνολικά 1000 KW, αλλά πιθανόν υπάρχουν και άλλες. Στο άψε σβήσε και σιωπηλώς ο ιδιωτικός τομέας ανταποκρίθηκε στο περιβαλλοντικό κάλεσμα, ασχέτως πολιτικής ή άλλης τοποθέτησης με σκοπό βέβαια το κέρδος. Δηλαδή οικολογική συνείδηση με σκοπό το κέρδος. Δεν μας κάνει; Αν ήταν δημοτική επιχείρηση με χασούρα μας κάνει;

 Νομίζω ότι δήμος είναι μια συλλογική προσπάθεια για την δημιουργία υπόβαθρου και υποδομών, ώστε να μπορούν να δημιουργούν οι πολίτες του σε όλα τα επίπεδα. Και αυτό ο δήμος πρέπει να το κάνει με το ελάχιστο κόστος και με την μεγίστη οργάνωση και απόδοση, με απόλυτο σεβασμό στο δημόσιο και δημοτικό χρήμα.

Όσο για τη σχέση ΔΕΗ και πράσινης παραγωγής ρεύματος δεν είναι και τόσο απλά τα πράγματα, δηλαδή η πράσινη τεχνολογία δεν βάζει στην άκρη τη ΔΕΗ.

 Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος