Δημοτικη Βιβλιοθηκη Ερμιόνης

Το βιβλίο πιστός φίλος του ανθρώπου. Αρκεί να το ανοίξεις, αφού το βρεις πρώτα.

Σήμερα τα παιδιά μπορούν να πάνε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμιόνης και να επιλέξουν ανάμεσα σε 8000 βιβλία. Είναι στην κυριολεξία μέσα στα βιβλία. Ένα πανέμορφο κτήριο γεμάτο βιβλία και άνετο περιβάλλον είναι σήμερα αυτονόητο.

Δεν ήταν πριν από  45-50 χρόνια. Είμαστε στην Τετάρτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης κάπου στο 1961. Μαζεύαμε χαρτζιλίκι για να πάρουμε, άλλοι τον ΜΙΚΡΟ ΗΡΩΑ, άλλοι τον ΓΚΑΟΥΡ ΤΑΡΖΑΝ που βγαίνανε κάθε βδομάδα. Υπήρχαν και τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ και τα ΜΙΚΡΑ ΚΛΑΣΣΙΚΑ, εικονογραφημένα και αυτά, που βγαίνανε κάθε μήνα, αν θυμάμαι καλά. Ήταν εξαιρετικά αλλά ακριβά. Άμα μας τσοντάρανε στο χαρτζιλίκι, κάτι παίρναμε κι απ’ αυτά. Και μετά αρχίζανε οι ανταλλαγές. Δώσε μου να διαβάσω αυτό για να σου δώσω αυτό που θέλεις να διαβάσεις εσύ. Μανία να διαβάσουμε το πρώτο τεύχος. Πόσο μάλλον να το έχουμε. Ήταν θέμα γοήτρου. Θυμάμαι μια φορά την χαρά που κάναμε με τον Θανάση τον Παπαφράγκο όταν στο σπίτι του ανακαλύψαμε ένα πρώτο τεύχος ΜΙΚΡΟΥ ΗΡΩΑ που είχε μείνει από τα μεγαλύτερα αδέλφια του.

Στο σχολείο έφερναν την ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ και ένα άλλο, περιοδικά χριστιανικών οργανώσεων. Που δεν τα προτιμούσαμε. Δεν ήταν δωρεάν αλλά ήταν φτηνά και μάλλον τα αγοράζαμε με πίεση, πίεση που ασκείτο και προς τους δασκάλους μας, ώστε να τα διαθέτουν.

Αν ήθελες μια πρόσθετη πληροφορία, γεωγραφική, ιστορική, κ.λ.π. που να πάς; Ελάχιστοι είχαν στα σπίτια τους την ΑΠΑΣΑ ΥΛΗ και μετρημένοι στα δάκτυλα την εγκυκλοπαίδεια του ΗΛΙΟΥ. Στα Μαντράκια εγκυκλοπαίδεια είχε ο μπάρμπα Άγγελος ο Φαρμακοποιός, και Απάσα Ύλη η θεία η Διαμαντάραινα του Κουτούβαλη, γι αυτό και τη λέγαμε «θεία Επιστήμη!».

Άλλα βιβλία δεν ξέραμε. Λίγα λογοτεχνικά έφερνε ο Γκόγκος στο πρακτορείο εφημερίδων που είχε και που φρόντιζε να έχει και βιβλία, γιατί ο ίδιος τα αγαπούσε.

Τότε περίπου διάφοροι πωλητές περνούσαν από το Σχολείο κυρίως να δώσουν την εγκυκλοπαίδεια Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ. Ήταν η πρώτη ..... οικιακή εγκυκλοπαίδεια που την παίρναμε με δόσεις.

Τότε ο εξάδελφος Λευτέρης Μαρμαρινός, είχε φτιάξει τα «Ποδοσφαιράκια» στο Πεύκο του Μαρμαρινού και είχε την ιδέα να φέρνει και να πουλάει λογοτεχνικά βιβλία με δόσεις. Ποδοσφαιράκια – βιβλιοπωλείο, τρελά πράγματα δηλαδή. Από κει αγόρασα τα δύο πρώτα μου βιβλία: ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ και ΜΠΕΝ ΧΟΥΡ. Με δόσεις φυσικά και κάνανε 30 δραχμές. Πέντε δραχμές το μήνα. Κοπανάγαμε χταπόδια με το τελάρο και έτσι έβγαινε η δόση, αν δεν πήγαινε κατευθείαν στον ρόλο.

Γι’ αυτό, όταν μπαίνουμε στον χώρο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμιόνης, αυτό το μικρό θαύμα του τόπου μας, να θυμόμαστε ότι προσέφεραν και εργάστηκαν σιωπηλά πολλοί για να γίνει. Άξιος ο μισθός τους. Ο εν τοις Ουρανοίς και ο εν τη μνήμη ημών. Να μη παρεξηγηθούμε κιόλας.

Και μια που ο λόγος το έφερε, δεν έχουμε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμιόνης μια συλλογή που να δείχνει τι διάβαζαν στην Ερμιόνη τα παλιά χρόνια, πια σπίτια είχαν μικρές βιβλιοθήκες, τι βιβλία είχανε. Γιατί μπορεί το σπίτι του φτωχού ψαρά και του αγρότη να μην είχε βιβλία, ούτε εφημερίδα να έμπαινε ποτέ, αλλά οι πλέον ευκατάστατοι και μορφωμένοι είχαν λίγα βιβλία. Πέραν αυτού, οι εφημερίδες δημοσίευαν σε συνέχειες, γεωγραφίες, ιστορίες, κ.λ.π. και τα έκοβαν οι μπαμπάδες και τα έδεναν σε πρόχειρα βιβλία. Λείπει μια μελέτη και ανάλογη τεκμηρίωση για το βιβλίο, τα περιοδικά, την εφημερίδα στην παλιά Ερμιόνη. Όπως και λείπει για το θέατρο, τον καραγκιόζη, τη μουσική, τα φακιρικά κ.λ.π.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Οι γρίφοι της ΔΕΥΑΕΡ

Μια ανακοίνωση έβγαλε, στα ελληνικά γραμμένη, αλλά ...γρίφος, τουλάχιστον μερικά της..... εδάφια:

..... Η κατανάλωση είναι ιδιαίτερα αυξημένη, με αποτέλεσμα, τα αποθέματα να μην επαρκούν......

Έχει η ΔΕΥΑΕΡ καμιά λίμνη, καμιά υδατοδεξαμενή τεράστια, για να μιλάει για απόθεμα νερού;

Δύο πράγματα συμβαίνουν:

1). Οι γεωτρήσεις που έχει δεν προλαβαίνουν την κατανάλωση, είτε γιατί δεν υπάρχει αρκετό υπόγειο νερό, είτε γιατί είναι λίγες, είτε γιατί είναι μικρής δυναμικότητας.

2). Οι γεωτρήσεις δίνουν άφθονο νερό, γεμίζουν οι λειτουργικές δεξαμενές, αλλά το δίκτυο είναι ανεπαρκές για να μεταφέρει όλο αυτό το νερό στην κατανάλωση.

Γιατί αποθέματα νερού σε ταμιευτήρα δεν διαθέτει η Ερμιόνιδα. Όταν θα γίνει το φράγμα της Τζερτζελιάς τότε θα διαθέτει. Οι λειτουργικές δεξαμενές είναι ρυθμιστικές (buffer tanks) και όχι ταμιευτήρες, ώστε να μιλάμε για απόθεμα.

Και αν πράγματι θέλατε να δώσετε μία λύση για τον κρίσιμο μήνα Αύγουστο, φτιάχτε σε μια λακούβα έναν ταμιευτήρα μικρό με μεμβράνη, όπως έχουν πολλά νησιά, της τάξης των 100000 κ.μ. που υπερεπαρκεί για τις επιπλέον ανάγκες του Αυγούστου. Τον γεμίζεται σιγά σιγά τους προηγούμενους μήνες που υποτίθεται ότι υπάρχει νερό. Μπορεί να γεμίσει και με τις βροχές αν σχεδιαστεί κατάλληλα. Ακόμη και οι ποιμένες Ηλιοκάστρου έχουν φτιάξει τέτοιους μικρούς ταμιευτήρες για τις ανάγκες τους.

 ..... Σε περίπτωση διαπίστωσης σπατάλης, θα διακόπτεται η παροχή άμεσα.......

Δηλαδή μέχρι την ώρα που συντάχθηκε η ανακοίνωση που διαπιστώνει «κρίσιμη κατάσταση» δεν είχε διαπιστωθεί καμιά σπατάλη. Δηλαδή αρμόδιοι υπάλληλοι ελέγξανε όλους τους οικιακούς μετρητές και των καταστημάτων - εταιρειών και δεν διαπίστωσαν καμία σπατάλη. Μετά την ανακοίνωση όμως άμα διαπιστωθεί σπατάλη ... άμεση διακοπή νερού! Και επειδή μέχρι σήμερα καμιά διακοπή δεν ανακοινώθηκε σε κανέναν πελάτη σας, δεν υπάρχει σπατάλη. Άρα υπάρχουν λογικές ανάγκες Αυγούστου που η ΔΕΥΑΕΡ δεν μπορεί να καλύψει, ή δεν έχει ανάλογο σχεδιασμό για να τις καλύψει.

....το φαινόμενο της υπερεπάρκειας και σπατάλης σε ορισμένες περιοχές και της πλήρους ανεπάρκειας σε άλλες είναι άδικο και απαράδεκτο ........

Ποιες περιοχές (προνομιούχες) είναι αυτές που η ΔΕΥΑΕΡ έχει φροντίσει, ώστε να έχουν υπερεπάρκεια νερού; Ποιες είναι αυτές οι περιοχές, αφού είναι και ορισμένες; Όνομα δεν έχουνε; Και αφού διαπιστώσατε το φαινόμενο ότι αυτές οι περιοχές, οι προνομιούχες που η ΔΕΥΑΕΡ έχει φροντίσει να έχουν υπερεπάρκεια νερού, είναι συγχρόνως και σπάταλες, γιατί αμέσως δεν περιορίσατε την κατανάλωση, ώστε να πάρουν το υπόλοιπο νερό οι περιοχές πλήρους ανεπάρκειας; Αυτό είναι άδικο και απαράδεκτο, όπως λέμε «αχ! Κακούργα κοινωνία!», δηλαδή δημότες κατά περιοχές αδικούν δημότες άλλων περιοχών, ή εσείς ως Δημοτική εταιρεία νερού αδικείτε δημότες και περιοχές και ευνοείτε άλλους δημότες σε άλλες περιοχές, οπότε εσείς είσαστε απαράδεκτοι;

Γιατί μιλάτε για περιοχές, ενώ όλοι ξέρουμε ότι η ΔΕΥΑΕΡ είναι από το καταστατικό της υποχρεωμένη να παρέχει πόσιμο νερό εντός οικισμών και μόνο; Μήπως στις τουριστικές περιοχές έχετε επεκτείνει το δίκτυο εκτός οικισμών; Σχέδια που αποτυπώνουν την υδροδότηση έχετε, καλό είναι να τα μάθουμε όλοι, γιατί διαφαίνεται από την ανακοίνωσή σας ότι σε λίγο θα βάλετε χέρι στα νερά της ορεινής Ερμιονίδας για να ικανοποιήσετε τις σπάταλες τουριστικές περιοχές σας με τις πισίνες και τα γκαζόν.

Τελικά μήπως πριν ασχοληθείτε σοβαρά ως ΔΣ με την μεγάλη υπόθεση του νερού της Ερμιονίδας πρέπει να ασκηθείτε, ώστε να μπορείτε να βγάλετε μια ανακοίνωση της προκοπής και να μπορείτε να διατυπώσετε στο χαρτί τις σκέψεις σας με σαφήνεια;

Όσο για τον γρίφο; Σίγουρα φταιει για την κατάσταση ο κύριος Σφυρής, αφού ο κύριος Λεμπέσης δεν συχνάζει σε αυτά τα μέρη.

Έρρωσθε,

Βασίλειος Γκάτσος

Και το νερό με το 'δελτίο';

ΔΕΥΑΕΡ ..... η παντελώς άγνωστη επιχείρηση του Δήμου Ερμιονίδας.

Με μια ανακοίνωσή της και μάλιστα του ΔΣ και όχι της Προέδρου της (άρα άκρως σημαντική) μας αποκαλύπτει ότι το νερό στον τέως δήμο Κρανιδίου δεν επαρκεί για τους ντόπιους, ούτε μπορεί να στηρίξει την τουριστική κρίσιμη περίοδο του Αυγούστου.

Πού αυτό; Στον Δήμο όπου δαπανήθηκαν μεγάλα ποσά για επενδύσεις σε δεξαμενές, δίκτυα, δαπάνες μεταφοράς νερού με πλοία, καθαρισμό πηγαδιών, οράματα για Τσερτζελιές και Ανάβαλους.

Η δραματική ανακοίνωση δεν περιλαμβάνει μετρήσεις κατανάλωσης, ούτε αποθεμάτων(;). Προφανώς δε είναι σε θέση να μετρήσει η ΔΕΥΑΕΡ τίποτα, ή δεν χρειάζεται να μαθαίνουν οι πολίτες. Και η αντιπολίτευση δεν μπορεί να ζητήσει στοιχεία, αφού η διοίκηση ΔΕΥΑΡ είναι με κοινή συναίνεση.

Από την ανακοίνωση μάλλον προκύπτει το συμπέρασμα ότι στην κυρίως τουριστική περιοχή Κρανιδίου – Πορτοχελίου το δίκτυο ύδρευσης έχει επεκταθεί νόμιμα ή παράνομα σε οικίες και επιχειρήσεις εκτός των αυστηρών ορίων των οικισμών που για ένα μήνα τουριστικό δεν τους νοιάζει το κόστος του νερού για να γεμίζουν πισίνες, να ποτίζουν μποστάνια, γκαζόν κ.λ.π. Το πιθανότερο είναι όχι να μη τους νοιάζει το κόστος, αλλά να έχουν ρολόγια χαλασμένα που δεν καταγράφουν και να πληρώνουν στο νέο δήμο ένα τυπικό ποσόν.

Αν πραγματικά η ΔΕΥΑΕΡ είναι εταιρεία, αν πραγματικά έχει ΔΣ και Πρόεδρο, οφείλει να δώσει μετρήσεις καταναλώσεων, να δώσει κατάσταση δικτύων νερού και μετρητών, να δώσει την εικόνα ύδρευσης όλης της Ερμιονίδας. Αν δε το κάνει αυτή, οφείλει να το κάνει η αντιπολίτευση η οποία ελέγχει την εξουσία ..... έστω και συναινώντας στο θέμα της Προέδρου.

Ο τέως δήμος Ερμιόνης γιατί δεν αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα; Δεν είχε ποτέ καλό νερό, αλλά ποτέ δεν έβαλε ‘δελτίο’.

Έρρωσθε,

ΠΑΡΑΓΩΓΗ (7)

        ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΓΗ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Μέχρι το 1960 η γη μας είχε μεγάλη παραγωγική ικανότητα για πολλά είδη προϊόντων. Κυρίαρχη παραγωγή ήταν το λάδι, σημαντική ήταν και των εσπεριδοειδών (κυρίως Μανταρίνια Ερμιόνης, επώνυμα από πολύ παλιά), σημαντική και η παραγωγή κρασιού αλλά και σιτηρών. Μη ξεχνάμε και άλλα ονομαστά προϊόντα, όπως την πατάτα Διδύμων, ρόδια Ερμιόνης, βρώμη Κρανιδίου που πήγαινε, λόγω ονομαστής ποιότητας στον ιππόδρομο για τα άλογα.

Δεν υπήρχε άκρη της Ερμιονίδας ακαλλιέργητος. Με πεζούλες έφταναν να καλλιεργούν και τις ποιο άγονες πλαγιές, συγκρατώντας το λιγοστό χώμα. Κυρίαρχα στις καλλιέργειες και τις μεταφορές ήταν τα χοντρά ζώα, κυρίαρχο εργαλείο η τσάπα και το κλαδευτήρι, κυρίαρχο μέσο άντλησης νερού το μαγγανοπήγαδο και λίγες πετρελαιομηχανές. Ρεύμα δεν υπήρχε παρά μόνο για τους οικισμούς. Ο καλλιεργητής και ο εργάτης γης πότιζαν στην κυριολεξία το χώμα με τον ιδρώτα τους. Όμως στη χαρά της παραγωγής είχε συμμετοχή όλο το χωριό με την παρουσία όλων των ηλικιών στο μάζεμα του ελαιώνα, στο θέρισμα, στον τρύγο.

Μόνιμο παράπονο των κατοίκων η ανομβρία και η έλλειψη νερού το καλοκαίρι. Αυτό δεν επέτρεπε τη δημιουργία μεγάλων περιβολιών με εσπεριδοειδή, ούτε μεγάλες υδροβόρες καλλιέργειες (ντομάτες κολοκυθάκια, καρπούζια, πεπόνια, κ.λ.π.). Η έλλειψη όμως γεωτρήσεων βοηθούσε στο να υπάρχει υπόγειο νερό λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια και έτσι οι ρίζες των ελιών έβρισκαν υγρασία και οι ελαιώνες ήταν όλοι ξερικοί. Το νερό ήταν καλό σε όλα τα πηγάδια, ακόμη και τα εντελώς παραθαλάσσια.

Ραντίσματα με φυτοφάρμακα δεν γίνονταν. Ένα διάλυμα ασβέστη με λίγο γαλαζόπετρα χρησιμοποιείτο στα εσπεριδοειδή, με ραντιστικό .... πλάτης, λίγο θειάφι για τα αμπέλια, ενώ ελάχιστοι ράντιζαν τις ελιές τους για το δάκο.

Σήμερα δεν «έχουμε νερό» και η γη είναι στεγνή. Σήμερα «δεν έχουμε κανάλια εμπορίας» και μόνη διέξοδος είναι να πάει ο παραγωγός στη Λαϊκή. Σήμερα «οι τιμές των προϊόντων μας είναι πολύ χαμηλές». Σήμερα «δεν συμφέρει καμιά καλλιέργεια». Σήμερα «κανένας νέος δεν θέλει να φάει τη ζωή του στα χωράφια και τις κοπρισιές». Σήμερα «σιγά μη γίνουν τα παιδιά μας Πακιστανοί». Σήμερα «μόνο εξοχικά φυτρώνουν στην Ερμιονίδα». Σήμερα «να φτιάξουμε τι; Και ποιος θα τ’ αγοράσει;». Σήμερα «δεν έχουμε νερό. Άμα είχαμε θα.... θα.... θα...».

Όλα αυτά σωστά ακούγονται ως δικαιολογία της ήττας μας, της ήττας της Ερμιονίδας στην παραγωγή και μεταποίηση των αγροτικών της προϊόντων. Και σήμα κατατεθέν η συμβολική ενοικίαση έναντι 500 € το μήνα των αποθηκών της ΑΤΕ, που κτίσθηκαν κάποτε για να εξυπηρετήσουν την αγροτική μας παραγωγή, για να χρησιμοποιηθούν τώρα από τον Δήμο Ερμιόνης για διαλογή ανακυκλώσιμων υλικών. Αγροτικές αποθήκες, το όνειρο κάποτε των γεωργών μας, να υποδέχονται σήμερα τα σκουπίδια του καταναλωτισμού μας προς διαλογή! Και να θριαμβολογούμε και για το φτηνό νοίκι, «την προσφορά της ΑΤΕ!». Ξεπεσμός.

Μα η πιο σωστή διαπίστωση είναι το ότι «τα τρόφιμα εξακολουθούν να αποτελούν το ¼ του μέσου οικογενειακού προϋπολογισμού στον ανεπτυγμένο κόσμο», ότι «το παγκόσμιο χρηματιστήριο τροφίμων είναι πιο σημαντικό από των άλλων αγαθών», ότι «τις επόμενες δεκαετίες θα έχουμε μεγάλη αύξηση στην κατανάλωση τροφίμων με την ανάπτυξη που γνωρίζει η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία», ότι «υπάρχει τεράστια ζήτηση αγροτικών προϊόντων πολύ καλής και εγγυημένης ποιότητας σε πολύ υψηλές τιμές στις ανεπτυγμένες χώρες», ότι «ο τουρισμός .... περνάει από το στομάχι», ότι «τα Προϊόντα της Ελληνικής Γης είναι από τα καλύτερα του κόσμου».

«Δως μοι πα στω και ταν γαν κινάσω». Τόπο να σταθεί ζήτησε ο Αρχιμήδης και βεβαίωνε ότι ήταν ικανός ακόμη και τη γη να μετακινήσει. Πώς: Με τον μοχλό του  = το μυαλό και την επινοητικότητά του.

Εμείς έχουμε τόπο να σταθούμε, θείο τόπο.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Παρατηρήσεις .... Ανακύκλωσης.

Παρατηρήσεις .... Ανακύκλωσης.

1.    Τα μπουκάλια του νερού και των αναψυκτικών προσφέρουν τεράστιο όγκο και ελάχιστο βάρος. Μία πράσινη σακούλα σκουπιδιών χωράει γύρω στα 10 μπουκάλια. Αν όμως βγάλουμε το πώμα, πιάσουμε το μπουκάλι από τον πάτο και το διπλώσουμε με δύναμη, σαν να είναι εφημερίδα και τοποθετήσουμε το πώμα αμέσως και σφικτά, τότε κλείνει αεροστεγώς και δεν παίρνει το αρχικό του σχήμα. Τότε μία πράσινη σακούλα σκουπιδιών χωράει πάνω από 100 μπουκάλια διπλωμένα. Δηλαδή αποθηκεύονται εύκολα και στο σπίτι και στο μαγαζί.

2.     Το χαρτί είναι διαχειρίσιμο μόνον όταν είναι πατημένο σε φύλλα. Ως κουτί πιάνει τεράστιο χώρο. Και οι εφημερίδες μόνον όταν είναι τακτοποιημένες και δεμένες πιάνουν μικρό όγκο.

3.     Το πλαστικό σε φύλλο και μάλιστα αυτό της συσκευασίας με εγκλωβισμένο αέρα, πιάνει τεράστιο όγκο. Βελτιώνεται η κατάσταση μόνον όταν τυλιχθούν σαν κύλινδρος, πατηθούν και δεθούν γερά.

Αυτές πιστεύω ότι είναι οι κύριες αιτίες που ενώ υπάρχουν 4 – 5 κάδοι ανακύκλωσης στην Πλατεία Πεύκο του Μαρμαρινού, τελικά ξεχειλίζουν, ενώ αν κάνουμε τα τρία πιο πάνω απλά πράγματα, επαρκούν οι μισοί κάδοι και για περισσότερο φορτίο.

Στην Πρωτεύουσα έχει αρχίσει ένα παράλληλο σύστημα ανακύκλωσης ελεγχόμενο από μετανάστες, όπως συμβαίνει και στην Τουρκία και αλλού. Έχουν ένα τρίκυκλο δύο τρία άτομα και γυρίζουν όλη την ημέρα και παίρνουν μέσα και γύρω από τους κάδους ανακύκλωσης το χαρτί και το χαρτόνι. Τα πατάνε να γίνει φύλλο και με τάξη γεμίζουν το τρίκυκλο. Προς το παρόν αυτό γίνεται στο χαρτί και χαρτόνι. Δηλαδή .. κλέβουν την ανακύκλωση, αλλά από την άλλη κάνουν διαλογή και αξιοποίηση και ζουν από αυτό.

Τουλάχιστον στην Πλατεία του Πεύκου υπάρχει συμμετοχή μεγάλη στην ανακύκλωση, αλλά σημασία μεγάλη έχει η ορθή συμμετοχή που ελαχιστοποιεί τον όγκο. Αυτή η ορθή συμμετοχή, ας ζητηθεί πρώτα από τους κάθε είδους επαγγελματίες που βγάζουν πολύ υλικό συσκευασίας και πλαστικά μπουκάλια νερού και αναψυκτικών.

Στον Σταυρό Διδύμων η ίδια κατάσταση μια νέας χωματερής. Στην Ερμιόνη ικανοποιητική καθαριότητα, όπως και πριν από το σύστημα των κάδων. Ανά πάσα στιγμή όμως, ένα πρόβλημα στο άδειασμα των κάδων, και ξεχειλίζουν τα σκουπίδια. Γιατί όλα τα σκουπίδια μένουν στον οικισμό, ενώ χωρίς κάδους τα περισσότερα μεταφέρονταν ιδιωτικώς στους γύρω από τον οικισμό κάδους.

Πιστεύω ότι το πρώτο που πρέπει να γίνεται στην πηγή είναι η ελαχιστοποίηση του όγκου.

Για το Μπίστι: Φαίνεται ότι η βαμβακίαση υποχώρησε. Είναι αποτέλεσμα του τελευταίου ψεκασμού; Θα ακολουθήσει και κάτι άλλο για την πλήρη ήττα της; Όμως τα πεύκα στον Άγιο Θανάση είναι γεμάτα βαμβακίαση. Μήπως από κει ξαναταξιδέψει στο Μπίστι;

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Μη πάρουμε ...... επενδυτική φόρα. Λεφτά δεν υπάρχουνε ....

‘Τακτοποιούνται τα χρέη των Καλλικράτειων Δήμων’

Ακούγεται ωραίο, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Τακτοποιούνται τα δάνεια, δηλαδή θα τα ξοφλήσει ο δήμος σε περισσότερα χρόνια και έτσι το τοκοχρεολύσιο θα μειωθεί. Ο Δήμος Ερμιονίδας το 2011 έχει προϋπολογίσει 219 000 ευρώ τοκοχρεολύσιο δανείων του. Αυτό, για παράδειγμα, μπορεί να πέσει στις 100 000 αλλά θα πληρώνει για πολύ περισσότερα χρόνια. Αυτό που κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση για το δημόσιο χρέος μας, το κάνει το ελληνικό κράτος για τους δήμους.

 Ο δήμος Ερμιονίδας όμως χρωστάει σε ιδιώτες πολύ περισσότερα χρήματα. Αυτές φυσικά οι υποχρεώσεις του μένουν ως έχουν. Αυτά τα χρέη του δήμου παραμένουν. Κατά την γνώμη μου ο Δήμαρχος πρέπει να προτείνει σε όσους έχουν λαμβάνειν, ένα γενναίο κούρεμα. Άτιμο ΔΝΤ και ΕΕ τι μας μάθατε!

Μη πάρουμε αναπτυξιακή φόρα λοιπόν, γιατί απλά κάποια ελάφρυνση στο τοκοχρεολύσιο θα υπάρξει. Δεδομένου ότι τουλάχιστον 700 000 ευρώ είναι το ‘ετήσιο κόστος των Αιρετών’ η ελάφρυνση στο τοκοχρεολύσιο είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Σημείωση: Διαβάζω τελευταία απόψεις αιρετών για οικονομικά θέματα του Δήμου που έχουν σχέση με περισσεύματα ή ελλείμματα των τέως Δήμων Ερμιόνης και Κρανιδίου και των διαφόρων Νομικών Προσώπων τους. Θέλω να πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δηλαδή δεν εκφράστηκαν τέτοιες απόψεις, γιατί αν όντως εκφράστηκαν, τότε είμαστε για τα πανηγύρια ή περ χέκουρα!

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Περί Βαρέων Μετάλλων ‘ενημέρωση’ ……

Κάποιες φορές τόσο ο ΚαΜίζης, όσο και ο Κούστας, αναφέρθηκαν στο θέμα αυτό.

Είπαν δηλαδή, γενικά και αόριστα ότι έγιναν μετρήσεις, οι τιμές βρέθηκαν πολλαπλάσιες των επιτρεπομένων, και πέραν τούτων ουδέν!

Και όλα αυτά όχι προς ενημέρωση των Δημοτών, ιδιαίτερα των Διδυμιωτών, αλλά για να ‘απαντήσουν’ στον Σφυρί!

Η μόνη τους έννοια!

Όμως Δήμαρχε και Γιατρέ Δ. ΚαΜίζη και αρμόδιε αντιδήμαρχε και Φυσικέ Σταύρο Κούστα, Σωστή ενημέρωση, Σεβασμός στον Δημότη, Σεβασμός στην Υγεία του Δημότη και του Διδυμιώτη ιδιαίτερα, σημαίνει δημοσιοποίηση την έκθεσης που θα πρέπει να έχει συνταχθεί.

Και που θα πρέπει να λέει, από ποιόν πάρθηκαν τα δείγματα, από ποια σημεία, αν τηρήθηκαν προδιαγραφές, αν τελικά είναι αξιόπιστη η δειγματοληψία, σε ποιο εργαστήριο έγιναν οι μετρήσεις, με ποια μέθοδο, με ποια όργανα, τι τιμές βρέθηκαν, ποιες οι αποδεκτές τιμές, ποια η εκτίμηση, ποιες οι προτάσεις για θεραπεία, κ.α.

Και θα πρέπει επίσης να μας πείτε τα μέτρα που λάβατε για να εξαλειφθεί το όποιο πρόβλημα διαπιστώθηκε από τις μετρήσεις.

Τέτοιο πράγμα έχεις να μας πεις Σταύρο;

Αν έχεις εμείς δεν κάνει να το μάθουμε;

Και γιατί;