Το Γυμνάσιο Κρανιδίου στο Διαδίκτυο.

Κυρίες, κύριοι

Για πολλούς και διάφορους λόγους η ιστοσελίδα του Γυμνασίου Κρανιδίου δεν είχε ενημερωθεί από το 2008.

         Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσουμε ότι η ιστοσελίδα(site) μας όχι μόνο ανανεώθηκε και εκεί μπορείτε να πληροφορηθείτε για ότι έχει σχέση με το σχολείο και τις δραστηριότητές του, αλλά δημιουργήσαμε και ένα ιστολόγιο (blog) στο οποίο αναρτούμε ανακοινώσεις που αφορούν κυρίως καθηγητές, μαθητές και γονείς τόσο του γυμνασίου όσο και των Δημοτικών Σχολείων όπως μπορείτε να δείτε με τις αναρτήσεις για τις ξένες γλώσσες, αλλά και βιντεάκια που δείχνουν τις δράσεις μας.

Η διαδικασία της επίσκεψης είναι η εξής: 

πληκτρολογούμε ή αντιγράφουμε την διεύθυνση

  http://gym-kranid.arg.sch.gr .

Σας  καλωσορίζουμε σε μια κεντρική σελίδα και από την οποία μπορείτε να συνεχίσετε στην  ιστοσελίδα(site) ή στο ιστολόγιο (blog) για περιήγηση («σερφάρισμα»). Οι διευθύνσεις τους είναι για:

 Την ιστοσελίδα(Site): http://gym-kranid.arg.sch.gr/index

Το ιστολόγιο (blog): http://blogs.sch.gr/gymkrani/

        Επίσης ανεβάσαμε στο ιστολόγιό μας βιντεάκι για να σας δείξουμε την εκδρομή στην Βισέντζα της Ιταλίας την αδελφοποίηση με το ISTITUTO COMPRENSIVO NR 8 της VICENZA που πολλοί το περιμένουν και κάποιοι φίλοι πιθανώς θα ανεβάσουν στο δικό τους ιστολόγιο (blog) μέσω youtube . μπορούν να το βρουν στη διεύθυνση

http://www.youtube.com/watch?v=N4RpMseJVE0.

Υ.Γ.1. Παρακαλούμε όλους όσους στην ιστοσελίδα τους ή στο ιστολόγιό τους προβάλουν την ιστοσελίδα του σχολείου να διαγράψουν την προσθήκη στο τέλος (συνήθως είναι η λέξη location) για να γίνεται σωστά η είσοδος.

Υ.Γ.2. προτρέψτε όλους όσους γράφουν με τα λεγόμενα γκρίκλις να σταματήσουν την κακή συνήθεια αυτή και να γράφουν Ελληνικά και ας κάνουν λάθη ορθογραφικά. Όλοι κάνουμε. Μόνο οι Φιλόλογοι και οι Νομικοί δεν δικαιολογούνται.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

Γιάννης Αποστόλου

Φυσιογνώστης

Διευθυντής του Γυμνασίου

Από το χθεσινό (16ο) Δημοτικό Συμβούλιο: Το θέμα.

... συνέχεια από το προηγούμενο.

Συζητήθηκε χθες το θέμα των Σκουπιδιών, Δεματοποιητή κλπ, για πολλοστή φορά, μετά από αίτημα της παράταξης Σφυρί.

Η ουσία της πρότασης ήταν να βρεθεί λύση, μέσα από την Σουκομηχανή.

Ακριβέστερα πρότεινε στον Δήμαρχο να εξετάσει το ενδεχόμενο εύρεσης λύσης από εκεί.

Αυτή ήταν η μεγάλη μπούρδα. Ειπώθηκαν βέβαια και άλλες πολλές μπούρδες, αλλά θα σταθώ σε αυτήν.

Η εισήγηση Σφυρί και της παράταξής του, για να ήταν σοβαρή, θα έπρεπε να είναι τεκμηριωμένη. Να δώσει στοιχεία, δυνατότητες αυτής της διαδικασίας, οικονομικά στοιχεία κλπ.

Όμως, δεν είχε τίποτα από αυτά. Μόνο λόγια, λόγια, λόγια.

Πιο συγκεκριμένα έπρεπε να δίνει στοιχεία για την μηχανή αυτή. Το περασμένο καλοκαίρι γράφτηκαν πολλά για αυτήν την μηχανή.

Σύμφωνα με τον κατασκευαστή δέχεται σκουπίδια από την μία μεριά και δίνει χρήσιμα προϊόντα από την άλλη.

Τα αξιοποιεί ΟΛΑ.

Παράγει, από όσο θυμάμαι, καύσιμη ύλη, πλακάκια, λίπασμα, …

Αυτά σύμφωνα με τον κατασκευαστή.

Όμως για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να αξιολογηθεί. Και μάλιστα σοβαρά, από πιστοποιημένα εργαστήρια.

Κάτι τέτοια αξιολόγηση, δεν γνωρίζω να έχει γίνει. Ηταν να γίνει στην Καλαμάτα, από το Τεχνικό Επιμελητήριο Πελοποννήσου. Και αυτός υποτίθεται ήταν ο λόγος για τον οποίο ζητούσαν να στείλουμε δέματα εκεί. Αλλά δεν έγινε τότε λόγω των γνωστών αντιδράσεων.

Και δεν έχω διαβάσει κάπου να έγινε μια τέτοια αξιολόγηση.

Βέβαια, αν έχει γίνει αξιολόγηση, ο Σφυρίς θα έπρεπε, αν ήθελε να κάνει μια σοβαρή πρόταση να αναφέρει όλα αυτά τα στοιχεία, και να πείσει ότι η μηχανή αυτή είναι λύση.

Αν όμως δεν έχει γίνει, τότε τι πρόταση έκανε;

Δεν το έκανε, και για αυτό τον λόγο χαρακτηρίζω την πρότασή του μπούρδα.

Η γηραιά αλώπηξ της πολιτικής πιάστηκε από κάποιες κουβέντες και έφερε το θέμα στα μέτρα του. Εκεί που ήθελε.

Και ή όλη ιστορία εξελίχθηκε σε μία ακόμη κοκορομαχία.

Ποιος έκανε τι, ποιος δεν έκανε τι, και τα άλλα πάρα πολύ γνωστά.

Συνεχίζει …

Από το χθεσινό (16ο) Δημοτικό Συμβούλιο

Απογοήτευση!

Θλίψη και Απελπισία!

Αυτά, με δύο λόγια,  είναι τα όσα ένοιωσα παρακολουθώντας την συζήτηση.

Πρώτα οι σύμβουλοι.

Παντελώς απροετοίμαστοι για τα θέματα που συζητούνται, ότι τους έρθει στο κεφάλι αυτήν την στιγμή.

Περιέργως ‘αφυπνίζονται’ όταν έχουν να κάνουν με θέματα που σηκώνουν ψιλο - ρουσφέτι.

Πεζοδρόμια, Καντίνες, Μισθώσεις Παραλιών.

Μέχρι εκεί.

Δεν είδαμε μέχρι τώρα κάποιον ή κάποιους από αυτούς να φέρουν ένα θέμα στο Συμβούλιο.

Και να είναι και Εισηγητές.

Το μόνο στο οποίο έχουν διακριθεί είναι στο να διακόπτουν και να αποσυντονίζουν τον Σφυρί.

Κάτι βέβαια που δεν απαιτεί ούτε ιδιαίτερη προσπάθεια ούτε ιδιαίτερη ικανότητα!

ΠΑΡΑΓΩΓΗ (5)

Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑ

Αν ένα μέρος έχει στραφεί προς την παραγωγή και τη μεταποίηση ντόπιων προϊόντων, φυσικά και στο εμπόριο και στην προβολή τους, φαίνεται αμέσως. Δεν χρειάζεται να παρακολουθήσεις διαλέξεις ούτε να διαβάσεις άρθρα. Μία επίσκεψη στη κεντρική αγορά, στα τουριστικά καταστήματα, στα μαγαζιά εστίασης και διασκέδασης θα στα φέρει όλα μπροστά στα μάτια σου.

Και πάλι πάμε Κρήτη, στα Χανιά.

Έχουν μια μεγάλη κεντρική αγορά. Εκεί σχεδόν τα πάντα είναι κρητικά προϊόντα. Τρόφιμα, γλυκά, ροφήματα, λουκούμια, τυριά, λάδια, κρασιά,  ό,τι φανταστεί ο νους σου είναι όλα κρητικά.

Στα τουριστικά καταστήματα, σχεδόν όλα είναι της κρητικής βιοτεχνίας.

Στα εστιατόρια τρως κρητικά, και μπίρα κρητική, και αναψυκτικά και ό,τι ζητήσεις.

Όπου και να πας στην Κρήτη έχεις την αίσθηση ότι ο τόπος παράγει και μεταποιεί κρητικά προϊόντα και όλοι συντονίζονται να τα προωθήσουν στους τουρίστες, στην εσωτερική και εξωτερική αγορά. Όχι ότι λείπουν τα άλλα προϊόντα, αλλά η παρουσία της κρητικής παραγωγής είναι πολύ αισθητή και δυναμική.

Είναι εύκολο στην Κρήτη να ενώσουν τις δυνάμεις τους 20 παραγωγοί σε συνεργασία με μεγάλα ξενοδοχεία, κ.λ.π. Δηλαδή είναι νέα παραγωγική κουλτούρα η συνεργασία.

Στην Αθήνα και τον Πειραιά, είναι πολλά τα μαγαζιά που φέρνουν σχεδόν αποκλειστικά κρητικά προϊόντα ποιότητας.

Στην Ερμιονίδα;

Μόνο τα προϊόντα Τραχειάς είναι με όνομα, όμως δεν σου δημιουργούν τα μαγαζιά τη βεβαιότητα ότι, αυτό που σου πουλάνε είναι τοπικό προϊόν. Λείπει η τυποποίηση και η πιστοποίηση. Όμως η Τραχειά και το Κολιάκι είναι τα μόνα μέρη με πολλά μαγαζιά τοπικών προϊόντων, και μπράβο τους και μπορούν να πάνε ακόμη καλύτερα.

Μετά από αυτά τα χωριουδάκια που είναι εκτός Ερμιονίδας αλλά είναι η είσοδος και η έξοδος της Ερμιονίδας (κανονικά είναι τα Δίδυμα αλλά φρόντισαν να τα παρακάμψουν!), ακολουθεί παραγωγική ερημιά. Στην Ερμιονίδα δεν παράγονται τοπικά προϊόντα, δεν υπάρχουν καταστήματα ανάλογα της Τραχειάς. Δύο τρία λάδια, ένα κρασί και τελειώσαμε. Είναι από τα λίγα μέρη της χώρας μας όπου δεν υπάρχει κανένας παραγωγικός συνεταιρισμός ή παραγωγική ένωση οποιασδήποτε μορφής, καμιά κοινή παραγωγική προσπάθεια ούτε αυτή η στοιχειώδης και αυτονόητη «Παραγωγική ένωση γυναικών», που σε άλλα μέρη κάνει θαύματα με την παραγωγή τοπικών γλυκών, ποτών, ζυμαρικών κ.λ.π., κ.λ.π.

Το αυτονόητο: «σ’ αυτόν τον τόπο δεν ξέρουν να φτιάχνουν τίποτα» δεν είναι αλήθεια. Ξέρουν να φτιάχνουν πάρα πολλά και σπουδαία. Υπάρχουν νοικοκυρές που φτιάχνουν εξαιρετικά γλυκά κάθε είδους, ζυμαρικά, ηδύποτα, φαγητά, ελιές, τουρσιά, πίτες, κ.λ.π. Όλα όμως για κατανάλωση μέσα στην οικογένεια. Μερικά ξεφεύγουν προς τα έξω. Στην Αδελφότητα Άγιος Ιωάννης στα Μαντράκια κατά καιρούς φτάνουν στο πωλητήριό της θαυμάσια ποτά, δωρεά νοικοκυρών. Να προσθέσουμε και τα κεντήματα κ.λ.π.

Υπάρχει στην Ερμιονίδα παραγωγική παράδοση για πάρα πολλά προϊόντα, αλλά έχει κλειστό οικογενειακό χαρακτήρα. Υπάρχουν και οι πρώτες ύλες, λάδι, μούστος, εσπεριδοειδή, ρόδια κ.λ.π. Δημιουργία και έμπνευση είναι να τα βγάλουμε από την οικογενειακή σφαίρα, προς τους άλλους. Τα μπισκότα Παπαδοπούλου ήταν αρχικά οικογενειακό μπισκότο. Έγινε τελικά για όλες τις οικογένειες.

Είναι πλέον ανάγκη τα προϊόντα αυτά να μπουν στην σφαίρα του εμπορίου. Ο επισκέπτης φεύγει χωρίς τίποτα στα χέρια του, γιατί δεν βρίσκει τίποτα που να είναι της Ερμιονίδας. Το κότερο αράζει και δεν το πλησιάζει κανείς να του δώσει ένα διαφημιστικό για προϊόντα μας, για την τοπική παραγωγή.

Μα έχουμε μαζικές παραγωγές. Δεν είναι όμως το ίδιο να πουλάς στο λιτρίβι το λάδι σου με 2 €, ενώ ως εξαιρετικής ποιότητας να δίνεις ένα μπουκαλάκι 1/3 του κιλού στον τουρίστα προς 5 €. Στην πρώτη περίπτωση του πουλάς λάδι, στη δεύτερη τον μύθο γύρο από το λάδι σου.

Ανάγκη πάσα παραγωγικού προτύπου και μύθου. Ναι, εδώ αντιγράφεις, κλέβεις από τους άλλους, τα προσαρμόζεις στις δικές σου συνθήκες και προχωράς παραπέρα. Αρκεί να κουνάς το μυαλό και τα χέρια. Τι σου πουλάνε οι ξένοι πανάκριβα; Το ουίσκι ως χημικό προϊόν ή το τσιγάρο τους; Στη διαφήμιση δίνουν τη χημική σύσταση ή την παράδοση και το περιβάλλον που γύρο του στήνεται ο μύθος του τσιγάρου και του ουισκιού;

Μα με αυτά θα ζήσει η Ερμιονίδα; Ναι και με αυτά, εκτός αν υπάρχουν τέτοιες ικανότητες και τέτοια προσόντα στην Ερμιονίδα, ώστε να στήσουμε τη δική μας silicon valley, ή ό,τι παρόμοιο.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Η εκκαθαριστική επιχείρηση των Γερμανών στα Δίδυμα.

Σαν αύριο, 4.6.19444, οι Γερμανοί επέδραμαν στα Δίδυμα, στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων. Μέχρι τις 10.6.1944.

Ηρθαν πεζοί, δρόμοι δεν υπήρχαν τότε, τρεις φάλαγγες, από τρία διαφορετικά σημεία. Με διαταγή να κάψουν το χωριό. ΟΛΟ.

Οι χωριανοί, έχοντας δεν γνωρίζω πως, την πληροφορία ότι ο επικεφαλής της επιχείρησης ήταν με την φάλαγγα που ερχόταν από το ‘προ’, δυτικά, βγήκαν και τον συνάντησαν.

Μπροστά ο παπα-Αγγελος.

Και μαζί του 15-20 περίπου χωριανοί.

Και κατάφεραν να πείσουν τον Διοικητή να μην καταστρέψει το χωριό.

Η συνάντηση έγινε στο σημείο 1 της διπλανής φωτογραφίας.

Οι Γερμανοί όμως, πριν έλθουν στα Δίδυμα είχαν ρίξει προκηρύξεις που έλεγαν ότι θα έρθουν στα Δίδυμα και ζητούσαν όλοι οι κάτοικοι να είναι στο χωριό. Και ότι όποιον θα έβρισκαν έξω θα τον εκτελούσαν επί τόπου, χωρίς προειδοποίηση.

Ετσι σκότωσαν αρκετούς που βρήκαν στον δρόμο τους ερχόμενοι από δυτικά, στα βουνά. Οι περισσότεροι τσοπάνηδες που είτε δεν είχαν ενημερωθεί, είτε δεν μέτρησαν τον κίνδυνο. Και οι οποίοι, από όσο γνωρίζω, δεν είχαν σχέση με αντίσταση και τέτοια.

Δεν ήταν όμως όλα έτσι.

Στα θύματα υπήρχαν και άνθρωποι της αντίστασης, άνθρωποι που οι Γερμανοί τους έψαξαν συγκεκριμένα, είτε γιατί είχαν πληροφορία πριν έλθουν είτε γιατί βρήκαν στα Δίδυμα.

Για αυτά όμως δεν θέλω να γράψω. Τουλάχιστον τώρα. Εχω στα χέρια μου κείμενα του πατέρα μου, και φωτογραφίες μερικών από τα θύματα. Αλλά και μαρτυρίες τρίτων. Ίσως  κάποια άλλη φορά.

Με το σχόλιο αυτό μια ελάχιστη τιμή στην μνήμη των 21 αυτών θυμάτων, που το χωριό πάει να ξεχάσει.

Αλλά και μια γνωστοποίηση αυτής της θυσίας του Διδύμου στον υπόλοιπο Δήμο. Που μπορεί να μην είναι Δίστομο και Καλάβρυτα αλλά, είκοσι και ένας νεκροί, είναι είκοσι και ένας νεκροί. Δεν είναι κάτι το λίγο. Το αντίθετο.

Τα υπόλοιπα είναι δουλειά του χωριού, όχι μόνο δική μου.

Να κλείσω με την αναφορά ότι το ξωκλήσι της Τριάδας φτιάχτηκε για αυτόν τον λόγο, ήταν της Αγίας Τριάδας τότε. Είχα και έχω την απορία γιατί δεν φτιάχτηκε στο σημείο της συνάντησης αλλά αλλού, σημείο 2 της εικόνας.

Στο σημείο που οι συγχωριανοί συνάντησαν τους Γερμανούς, θεωρώ επιβεβλημένο η Τοπική μας Κοινότητα να τοποθετήσει κάτι που να θυμίζει στους νεώτερους το γεγονός αυτό. Και μαζί με κάτι άλλο, ίσως μια αναμνηστική στήλη στην Τριάδα, να θυμίζουν την θυσία αυτή του χωριού.

Και μια φωτογραφία από το Μνημείο των Ηρώων του χωριού με τα ονόματα των θυμάτων.

Θέλω να ελπίζω ότι το χωριό θα ‘αφυπνισθεί’ και θα πράξει τα δέοντα τόσο για τους Αγωνιστές του 1821 όσο και για τα Θύματα των Γερμανών.

Επιλογή δεύτερης ξένης γλώσσας στα Δημοτικά Σχολεία.

 Ενημέρωση από την κ. Ε. Στογιάννου, Καθηγήτρια Γαλλικών, Υποδιευθύντρια Γυμνασίου Κρανιδίου.

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

Όπως γνωρίζετε, στην Ε΄ και Στ΄τάξη το παιδί σας θα διδαχθεί και μια δεύτερη ξένη γλώσσα την οποία καλείστε τώρα να επιλέξετε. Ως Σχολική Σύμβουλος Γαλλικής θα επιθυμούσα να σας παραθέσω κάποια πληροφοριακά στοιχεία που ενδεχομένως θα σας βοηθήσουν να πάρετε μια απόφαση:

Η γνώση της γαλλικής είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα για να επιτύχει κανείς στη σύγχρονη εποχή διότι γνωρίζοντας κανείς γαλλικά, μπορεί :

·        

Να επικοινωνήσει με περισσότερους από 300 εκατομμύρια ανθρώπους σε 45 χώρες, σε 5 ηπείρους, από τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο μέχρι τον Ειρηνικό ωκεανό, την Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και την Αμερικανική ήπειρο.

Να εργαστεί, αυξάνοντας τις επαγγελματικές του ευκαιρίες.

·        
Στην Ελλάδα, η Γαλλία είναι από τις πρώτες επενδύτριες χώρες, περισσότερες από 100 θυγατρικές εταιρίες γαλλικών επιχειρήσεων απασχολούν 30 000 άτομα: Εμπορική Τράπεζα–Crédit Agricole, Γενική Τράπεζα–Société Générale, Air Liquide Hellas, Bull Hellas, Carrefour, Fnac, Thalès, Ηρακλής–Lafarge, Accor (ξενοδοχειακές επιχειρήσεις-τουρισμός), Henninger Hellas – Kronenbourg, ABB Alstom, Renault, Peugeot, Citroën...

·        
Σχεδόν 15% των Ελλήνων καλείται να χρησιμοποιεί τη γαλλική γλώσσα καθημερινά!

Σε όλο τον κόσμο, η Γαλλία είναι η 5η οικονομική δύναμη και τα γαλλικά διεθνής γλώσσα: τα γαλλικά ομιλούνται στις τρεις διοικητικές πρωτεύουσες της Ευρώπης : τις Βρυξέλλες, το Λουξεμβούργο και το Στρασβούργο και είναι μία από τις επίσημες γλώσσες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Τα γαλλικά είναι μία από τις δύο επίσημες γλώσσες των Ολυμπιακών Αγώνων και των διεθνών και πολυμερών οργανισμών : Ηνωμένα Έθνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ΟΥΝΕΣΚΟ, ΝΑΤΟ, Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, Ερυθρός Σταυρός, Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση, Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού ...

·        
Να σπουδάσει στη Γαλλία, τον Καναδά, το Βέλγιο, την Ελβετία... ...
Τα Γαλλικά πανεπιστήμια και οι Ανώτατες Σχολές προσφέρουν στους σπουδαστές περισσότερες από 6 942 ειδικότητες. Τα Γαλλικά πανεπιστήμια είναι δημόσια ιδρύματα και η φοίτηση σε αυτά είναι δωρεάν (πλην των εξόδων εγγραφής).
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα έξι από τα δέκα καλύτερα πανεπιστήμια της Ευρώπης στις σπουδές Διοίκησης, Οικονομικών και Μάρκετιγκ, είναι γαλλικά (πηγή Financial Times master management).

·        
Να έχει πρόσβαση στις επιστήμες και την τεχνολογία. Πολλές γαλλόφωνες χώρες βρίσκονται στην κορυφή της διεθνούς έρευνας και των τεχνολογικών καινοτομιών : ιατρική έρευνα, τρένα μεγάλης ταχύτητας (ΤGV), Αεροναυτική και διαστημική έρευνα (CNES, Airbus, πύραυλος Ariane, δορυφόρος επικοινωνίας), νανοτεχνολογία, βιοτεχνολογία, γονιδιακή έρευνα, νέες τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας, πυρηνικό πρόγραμμα για την παραγωγή ενέργειας.
Στη Γαλλία (Τουλούζη) βρίσκεται το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστήματος.

·        
Να μάθει πολύ εύκολα άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες (Ιταλικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά, κ.τ.λ.).

Η Ελλάδα, από το 2004, είναι χώρα-μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης της Γαλλοφωνίας (OIF), μαζί με άλλες 70 χώρες από όλο τον κόσμο, έπειτα από αίτημα της Ελληνικής Κυβέρνησης
Για όλους αυτούς τους λόγους, η γαλλική γλώσσα έχει τη θέση της στην εκπαίδευση των Ελλήνων, από το Δημοτικό σχολείο μέχρι το Πανεπιστήμιο. Αλλά και στη Γαλλία σχεδόν 35 000 μαθητές διδάσκονται τα Αρχαία ή Νέα Ελληνικά, αριθμός ρεκόρ στην Ευρώπη !



Χρυσάνθη Ινάχογλου
Σχολική Σύμβουλος Γαλλικής της Κεντρικής Μακεδονίας



Τα παραπάνω στοιχεία βασίζονται σε επίσημα δεδομένα Διεθνών Οργανισμών καθώς και σε αποτελέσματα πανεπιστημιακών ερευνών

Σχετικό:  http://www.youtube.com/watch?v=U06FdLEY8qs 

ΠΑΡΑΓΩΓΗ (4)

Το παραγωγικό πρότυπο της Ερμιονίδας.

Προεπαναστατικά οι κάτοικοι της Ερμιονίδας χρησιμοποιούνται ως πληρώματα στα πλοία κυρίως των Υδραίων. Η Ερμιονίδα παρέμεινε στη δικαιοδοσία του πασά της Τρίπολης και έτσι δεν ακολούθησε το οικονομικό θαύμα των νησιών της.

Όμως μετά το 1828 ο Καποδίστριας μοιράζει γη, παρακινεί για εκχερσώσεις και δενδροφυτεύσεις, και σύντομα οι κάτοικοι της Ερμιονίδας γίνονται κύριοι και καλλιεργητές των ιδιόκτητων κτημάτων τους.

Όμως όλα στην Ερμιονίδα είναι όμορφα, αλλά μικρά και λιγοστά. Μικρός οικογενειακός κλήρος, λιγοστό νερό, μεγάλη απόσταση από τα αστικά κέντρα. Οικονομικά σημαντικοί είναι λίγοι που έχουν αλώνια, μύλο, λιοτρίβι, ιστιοφόρο. Γεννιέται λοιπόν ένα παραγωγικό πρότυπο «πολυπραγμοσύνης». Το καλοκαίρι στη θάλασσα και στη Μπαρμπαριά, το φθινόπωρο στο αμπέλι, στις ελιές, στο περιβόλι, στα οργώματα, μετά κλαδέματα και πάλι στη θάλασσα, και το μπαρμπέρικο ανοικτό, και η ταβέρνα και το μπακάλικο. Σπανίζει η οικογένεια που έχει μία και μόνη δραστηριότητα. Και η μετανάστευση και το μπάρκο, μέσα στο πρόγραμμα. Αυτό το παραγωγικό πρότυπο λειτουργεί θαυμάσια και προάγει τις παραγωγικές και ανταλλακτικές σχέσεις γιατί ο ένας έχει ανάγκη τον άλλο.

Συντηρείται από έναν ανάλογο παραγωγικό μύθο. Η παιδεία η σχολική, η οικογενειακή, η κοινωνική, η θρησκευτική προτρέπει και ενθουσιάζει τα παιδιά να ασχοληθούν με όλα χωρίς ντροπή και ενοχές. Ντροπή είναι το να κάθεσαι άεργος. Είναι απόλυτα φυσικό ο δάσκαλος να έχει αμπέλι, περιβόλι και ελιές, ο σφουγγαράς, ο καταστηματάρχης, ο ψαράς, ελιές κι αμπέλι. Φυσικά και ο παπάς ο οποίος ζούσε από τη δουλειά του στα κτήματα και δευτερευόντως από τα διάφορα δοσίματα. Ακόμη και ο λιτριβιάρης και ο μεγαλοαγρότης, έλιωνε ολημερίς στα κτήματά του. Το πρότυπο δεν προέβλεπε επιχειρηματία που απλά επιβλέπει, ή εισοδηματία που απλά εισπράττει. Έπρεπε και αυτοί να κουνάνε παραγωγικά τα χέρια τους, αλλιώς η τοπική κοινωνία τους κατέγραφε ως πλούσιους μεν αλλά τεμπέληδες και καθόλου ως επιτυχημένους ή φτασμένους.

Διαταραχή επήλθε με τις νέες τεχνολογίες, τις γεωτρήσεις, τις μηχανές θαλάσσης και τα νάιλον δίκτυα. Οι παλιές τεχνολογίες, μαγγανοπήγαδο πανί – κουπί δεν ήταν σε θέση να διαταράξουν τη φυσική ισορροπία. Οι νέες τεχνολογίες όμως έδωσαν περίπου για 20 χρόνια 1965 – 1985 την δυνατότητα για εντατικές καλλιέργειες με εξάντληση του νερού και επέκταση της εντατικής αλιείας σε μεγάλες αποστάσεις και σε μεγάλα βάθη. Αυτό θεωρήθηκε δυστυχώς ‘επιτυχία’ και πρόοδος. Την ίδια περίοδο αρχίζει και η τουριστική ανάπτυξη της Ερμιονίδας που ξεκίνησε μεν με μεγάλα και ελπιδοφόρα ξενοδοχειακά συγκροτήματα αλλά γρήγορα επικεντρώθηκε στην ‘αξιοποίηση’ της καλλιεργήσιμης γης, δηλαδή την πούληση για εξοχική κατοικία, αφού πλέον με την έλλειψη του νερού (κατά τη γνώμη μου μάλλον ως πρόσχημα) τα περισσότερα κτήματα έμεναν ακαλλιέργητα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα και την μεγέθυνση της οικοδομικής δραστηριότητας. Σε αυτά προστέθηκε και η γιγάντωση του Δημόσιου τομέα, γιγάντωση που δεν θα ήταν πρόβλημα, αν είχε παρόμοια παραγωγικότητα με τον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς για τη χώρα μας.

Το παλιό παραγωγικό πρότυπο πήγε περίπατο και είναι φυσικό ο τόπος μας να αναζητά νέο μαζί με έναν παραγωγικό μύθο που να το στηρίζει.

Γνώμη μου είναι ότι το πρότυπο της «πολυπραγμοσύνης» μπορεί να επανέλθει δυναμικά μέσα στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται για το περιβάλλον, την ενέργεια και τον τουρισμό. Μοιάζει με της Κρήτης, αλλά η Κρήτη είναι μεγάλο νησί με πολύ τουρισμό και μεγάλη αγορά. Μπορεί να σταθεί ένας παραγωγός ντομάτας, ή τυριού, ή άλλου προϊόντος, αλλά στην Ερμιονίδα είναι λίγο δύσκολο, πρέπει να έχει συγχρόνως συμπληρωματική εργασία. Τουριστικό μαγαζί το καλοκαίρι, ταιριάζει με ελαιώνα. Δηλαδή ένας συνδυασμός τουρισμού, καλλιέργειας εξαιρετικών προϊόντων αλλά και μεταποίηση αυτών, πράσινη ενέργεια από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, φρέσκο ψάρι και θαλασσινά με ειδικά προγράμματα αλιείας και προστασίας της θάλασσας, ιχθυοκαλλιέργεια υπό έλεγχο, και ό,τι άλλο. Και όλα αυτά να στοχεύουν πρώτα τους ξένους που μας έρχονται και στη συνέχεια τις ντόπιες και ξένες αγορές.

Δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα χωρίς δημιουργία ανάλογου υποστηρικτικού παραγωγικού μύθου. Αν το σχολείο, η οικογένεια, η τοπική κοινωνία ωθούν τα παιδιά από μικρά να περάσουν κάπου ‘για μια δουλειά καθαρή γραφείου’ τότε πάει περίπατο το πρότυπο της «πολυπραγμοσύνης». Και στο τόπο τους να κάτσουν θα ονειρεύονται μια θέση στον Δήμο ή στο Δημόσιο και όταν την αποκτήσουν δεν θα θέλουν να ασχολούνται παράλληλα με καλλιέργειες κ.λ.π.

Τώρα τελευταία έχουν δημοσιευτεί ορισμένες πολύ ωραίες παλιές φωτογραφίες. Θα σταθώ σε δύο που δείχνουν τον Νίκο Δέδε να πρωτοστατεί σε αγροτικές κοινές προσπάθειες και συνεταιρισμούς. Διετέλεσε και Πρόεδρος της Κοινότητας Ερμιόνης, αλλά, το και κυριότερο, ήταν για πολλά χρόνια διευθυντής, ως Χημικός που ήταν, των Μεταλλείων Μποδοσάκη στη Ντάρδιζα. Και τότε το να έχεις μόρφωση και καλό μισθό σε χωριό ήταν σπανιότατο και κοινωνικά σου έδινε κύρος και θέση. Δηλαδή σήμερα θα λέγαμε ότι «η επαγγελματική και κοινωνική του θέση δεν του επιτρέπουν να ασχοληθεί με τα χώματα και τους αγρότες». Και όμως η σχολική, οικογενειακή και κοινωνική παιδεία της εποχής του όχι μόνον δεν τον απέτρεπαν αλλά τον ωθούσαν. Το ίδιο και ο Σοφοκλής Χατζησωκράτης και ο Σταμάτης Σταματίου. Ήσαν και αυτοί καλά αμειβόμενοι μισθωτοί στα Μεταλλεία, αλλά περίμεναν πώς και πώς να έλθει η ευλογημένη στιγμή του ελαιώνα και έκαναν το μάζεμα της ελιάς ένα ολοήμερο τραγούδι και χαρά. Το ίδιο και ο δάσκαλός μας, ο κύριος Δουρούκος, είχε και περιβόλι και λιοτρίβι. Μόνο και μόνο ότι τάχε και τον βλέπαμε να μοχθεί και στα δύο, ήταν το «χωρίς άλλα λόγια» παράδειγμα, για όλους μας, ήταν ολοζώντανος ο παραγωγικός μύθος, ότι ό,τι και νάμαστε η δουλειά στη γη, στη θάλασσα και στη βιοτεχνία είναι ευλογημένη και για όλους μας. Φέρνω αυτά τα παραδείγματα από αγαπητούς ανθρώπους που τους θυμόμαστε ως μικρά τότε παιδιά του δημοτικού σχολείου.

Σημείωση αμπελοφιλοσοφίας: Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ είναι θρησκευτική πράξη. Οι πρώτοι καρποί της μάνας γης, οι «απαρχές» πηγαίνουν στον ναό να ευλογηθούν από τους ιερείς αλλά συγχρόνως είναι και μια συμβολική πράξη  - προσφορά στην κοινότητα. Ότι η ευλογημένη παραγωγή είναι το θεμέλιο της ευλογημένης κοινότητας. Το ίδιο και στην θάλασσα. Δεν ξεκινούσε μεγάλο ταξίδι χωρίς την ευλογία του ιερέα και την εορταστική παρουσία της κοινότητας. Πιστεύω ότι αν δημιουργήσουμε νέο παραγωγικό πρότυπο και μύθο θα επανέλθει η ιερή ευλογία της παραγωγής και η κοινοτική εορταστική και ευχαριστιακή παρουσία, όχι ως αναβίωση εθίμου, αλλά ως ουσία. Είναι συμβολικό ότι η εγκατάλειψη του προτύπου της πολυπραγμοσύνης συμπίπτει με τη μετατροπή του ιερέα σε δημόσιο υπάλληλο, η πλήρης αποκοπή του από την παραγωγική προσπάθεια της κοινότητας και η προσήλωσή του, ή αν θέλετε ο περιορισμός του στα ιερατικά καθήκοντα τα περί τον ναόν. Απογυμνώθηκε έτσι η παραγωγή από την ιερότητά της. Γιατί είναι η πρώτη εντολή του Θεού προς το ανθρώπινο γένος, με τον ιδρώτα του προσώπου του να τρώει τον άρτο του.

Ανάγκη πάσα και στον τόπο μας να επιστρέψουμε στην ευλογημένη παραγωγή, στην οικονομία για να επενδύσουμε και στη με μέτρο και φρόνηση κατανάλωση.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος