Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Περί των Σφαγείων


Ειπώθηκαν πολλά, πάρα πολλά, στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αλλά και στην προηγούμενη.
Κάποια σημεία, ουσιαστικά και επιγραμματικά
Πρώτο. Η ιστορία ξεκίνησε από την παλιά Κοινότητα Διδύμων. Ενώ ήταν στα πρώτα βήματα, ήρθε ο Καποδίστριας, και όλη η ευθύνη ‘πέρασε’ στον Δήμο Κρανιδίου.
ΚαΜίζης δηλαδή για οκτώ χρόνια. Και τέσσερα στην συνέχεια, Σφυρίς.
Που είχαν την ευθύνη για όλα όσα ακούστηκαν και για όσα δεν ακούστηκαν.
Οι κτηνοτρόφοι συμμετείχαν στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, σύμφωνα με το καταστατικό, πάντα με ένα εκπρόσωπο.
Τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. ήταν επιλογή του Δήμου. 
Ξαναδιαβάστε τώρα τις ‘φιλοφρονήσεις’ μεταξύ εμού, Δαμαλίτη και Κατσαϊτη, π.χ. εδώ.
Δεύτερο. Υπήρξε σίγουρα, δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμη, προσπάθεια δημιουργίας άλλων δύο Ιδιωτικών Σφαγείων στον Νομό.
Το ένα στο Αραχναίο, και το άλλο, στο σημείο που ξεκινά ο νέος δρόμος του Λυγουριού. Όταν ερχόμαστε από Ναύπλιον προς Κρανίδι, ένα μεταλλικό κτίριο δεξιά σε ένα λοφάκι.
‘Πλεονέκτημα’ και των δύο ότι βρίσκονται κοντά στο ‘Γεωγραφικό’ κέντρο του Νομού.
Τρίτο. Θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε τους ‘ενδιαφερόμενους’ αυτών των ‘προσπαθειών’ καθώς και την όποια, αν υπάρχει, σχέση τους με τους Κτηνιάτρους.
Τέταρτο. Γνωρίζει κανείς αν είναι ακριβής η πληροφορία ότι επιδότηση από την Ε.Ε. θα έπαιρνε ένα μόνο Σφαγείο στον Νομό,  ιδιωτικό ή Δημοτικό;
Πέμπτο. Μην ξεχνάμε τον ρόλο του τότε Νομάρχη Β. Σωτηρόπουλου. 
Και πόσο ‘κολλητός’ του ΚαΜίζη ήταν κάποια εποχή, π.χ. την εποχή των αποφάσεων για την παράκαμψη.
Και μην ξεχνάμε επίσης ότι σε κάποιες αυτοδιοικητικές εκλογές, πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ψήφιζαν, ανοιχτά, Δ. ΚαΜίζη στις Δημοτικές και Β. Σωτηρόπουλο στις Νομαρχιακές!
Εκτο. Νομίζει κανείς ότι όλοι αυτοί που συζητούσαν και αποφάσιζαν χθες θα κάνουν κάτι;
Δηλαδή, ένα σημαντικό και ποιοτικό προϊόν του τόπου μας, το κρέας, θα καταφέρουν να το αξιοποιήσουν και να το αναδείξουν;
Μετά από αυτά ο αναγνώστης ας ξαναδιαβάσει τις ‘φιλοφρονήσεις’ μεταξύ εμού, Δαμαλίτη, Κατσαϊτη. Και ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Εβδομο. Η μη απάντηση του ΚαΜίζη στο κρίσιμο θέμα των γραμμών σφαγής. Αμαρτία ‘ εκ γενετής’ της επιχείρησης και υπεύθυνη για μεγάλο μέρος της ταλαιπωρίας της.
Και επειδή ο ΚαΜίζης στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου δεν αφήνει τίποτα ‘να πέσει κάτω’, η μη απάντησή του παραπέμπει σε αδυναμία απάντησης.
Κλείνοντας, η Δημοτική Επιχείρηση Σφαγείων Κρανιδίου (ΔΕΣΦΑΚ), δεν είναι ‘η εν πολλές αμαρτίες περιπεσούσα γυνή’, όπως μας ‘πληροφορεί’ ο Δαμαλίτης.
Γιατί απλούστατα δεν ‘περιέπεσε’, την ‘περιέπεσαν’.
Και αυτοί που την ‘περιέπεσαν’ έχουν και ονόματα και επώνυμα, ακούστηκαν χθές.
Και σε καμία περίπτωση δεν ήταν Κτηνοτρόφοι.
Οπως προσπαθούν, ανεπιτυχώς ευτυχώς, να μας πείσουν οι Δαμαλίτης – Κατσαϊτης.

Είναι η σωστή κατεύθυνση. (του Βασίλη Γκάτσου)

Η παραίτηση του κυρίου Βάθη από την αμοιβή του για το έργο του στα Σφαγεία Ερμιονίδας δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι η σωστή κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι αιρετοί, αλλά και όλοι όσοι κληθούν  από τον Δήμο να προσφέρουν συμβουλευτικό έργο, ή όποιο άλλο ειδικό έργο. Ο νέος δήμος είναι χρεωμένος, δεν ξέρει ακόμη τι του γίνεται οικονομικά και οργανωτικά, και η οικοδομή και η αγορά αγροτοτεμαχίων βρίσκονται σε βαθιά ύφεση, δηλαδή απευθύνεται σε απογοητευμένους δημότες, απογοητευμένους και από τα έργα τους, ή μάλλον κυρίως από αυτά. Το τούνελ είναι βαθύ και μακρύ, πολύ μακρύ. 
Ζητείται μπούσουλας. Ο χάρτης είναι γνωστός σε κάθε εχέφρονα.
Επιμένω σε αυτό, γιατί μόνον τότε ο δήμος θα σηκώσει το ανάστημά του προς όλους τους υπαλλήλους του, προς όλες της υπηρεσίες του, προς όλους τους δημότες με αξιώσεις οικονομίας και ανασυγκρότησης. Γιατί το συμμάζεμα, η οικονομία και η ανασυγκρότηση του δήμου Ερμιονίδας ως οργανισμού είναι το ζητούμενο και όχι οι κοκορομαχίες, ούτε οι ατέρμονες συζητήσεις για το ποιος και πότε έφταιξε. Αν δεν ανασυγκροτηθεί ως οργανισμός, δεν πρόκειται να πείσει κανέναν ότι μπορεί να δημιουργήσει το πλαίσιο και την υποδομή για την φυγή προς τα εμπρός της επαρχίας Ερμιονίδας σε όλα τα επίπεδα.
Και ακόμα, μετά από δύο μήνες, δεν μπορεί να δώσει στους δημότες του μια σαφή εικόνα της υφιστάμενης κατάστασής του, ούτε καν πόσους υπαλλήλους έχει δεν ξέρουμε, και δεν γνωρίζουμε αν ξέρει και ο δήμος.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Αναγκαιότητα για την Ερμιονίδα και συμβάλει στην οικονομία της.

(Βασίλης Γκάτσος)
ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΦΑΓΕΙΑ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Δεν θα σταθώ στο πώς και γιατί βάρεσαν φαλιμέντο, γιατί είναι αυτονόητο αφού ήταν δημοτική επιχείρηση που ναι μεν δεν επεδίωκε το κέρδος, αλλά δεν κατάφερε να εξυπηρετήσει ούτε το κοινωνικό σύνολο ούτε τους πελάτες της. Και δεν θα τα ξανακαταφέρει εκτός και αν γίνει κάποιο θαύμα. Αν κάποιος γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας των συγκεκριμένων σφαγείων, το προσωπικό που διαθέτουν, πώς δουλεύουν, πώς πληρώνονται, τον υγειονομικό και κτηνιατρικό έλεγχο, τα οικονομικά τους κ.λ.π. ας γράψει κάτι.
 Το σίγουρο είναι ότι είναι ο μόνος νόμιμος χώρος σφαγής στην Ερμιονίδα. Οποιοσδήποτε άλλος χώρος αλλά και τρόπος είναι παράνομος. Άρα χωρίς τα σφαγεία Ερμιονίδας ο ποιμήν, ο ζωοτρόφος και ο κρεοπώλης πρέπει να βρουν νόμιμο σφαγείο σε άλλη περιοχή. Αυτό προϋποθέτει έξοδα μεταφοράς, χάσιμο χρόνου, εξάρτηση, κ.λ.π. Πληροφορήθηκα ότι για να μεταφέρεις ένα μοσχάρι στα σφαγεία Κορίνθου και να επιστρέψεις με το κρέας του το συνολικό κόστος είναι 300 €. Δηλαδή δεν συμφέρει να τρέφεις στο περιβόλι σου 2-3 μοσχάρια, λόγω και μόνον αυτού του κόστους. Είναι λοιπόν αναγκαιότητα για την Ερμιονίδα και συμβάλει στην οικονομία της.
Δεν ξέρω αν ο σφαγέας είναι μόνιμος ή ο καθένας σφάζει τα ζώα του, ή τα σφάζει κάποιος που ξέρει. Αυτό που ξέρουμε όλοι είναι ότι πρόκειται για πολύ δύσκολη δουλειά. Βαρύ το ψυχικό και σωματικό φορτίο για να λέμε μετά πόσο νόστιμη ήταν η μπριτζόλα και αν ο μάγειρας την έφτιαξε καλά.
Μη νομίζετε ότι και η λειτουργία του αποτεφρωτήρα είναι πιο εύκολη. Υπάρχει συνεχής κίνδυνος καψίματος, όχι μόνον από τις θερμές επιφάνειες και τα εξαρτήματα, αλλά και από τις μικροεκρήξεις στη μετάκαυση των καυσίμων αερίων που παράγονται. Χώρια την αηδία, σαν τα γερμανικά κρεματόρια  μοιάζει η όλη διαδικασία. Συμπτωματικά και προς εξυπηρέτηση και μόνο της δημόσιας υγείας, έχω σχετική εμπειρία περιστροφικού αποτεφρωτήρα. Μετά γίνεσαι χορτοφάγος ή τουλάχιστον αυγουλοφάγος ή ψαροφάγος.
Όσο λοιπόν υπάρχουμε ως κρεατοφάγοι, ο νόμιμος χώρος σφαγής στην Ερμιονίδα, τα σφαγεία Ερμιονίδας, είναι ανάγκη. Το θέμα είναι, γιατί πρέπει να είναι δημοτικά. Ως επένδυση, ως ανάγκη, ως συμβολή στην τοπική οικονομία, για λόγους δημόσιας υγείας, ναι, να είναι δημοτικά τα σφαγεία. Γιατί όμως και ως λειτουργία; Οι πλέον κατάλληλοι και αρμόδιοι να τα λειτουργήσουν είναι οι ζωοτρόφοι και οι κρεοπώλες, που είναι και οι πελάτες των σφαγείων. Γιατί λοιπόν να μην τα νοικιάζει ο δήμος Ερμιονίδας σε κατάλληλα πρόσωπα διατηρώντας έναν ρόλο επόπτη; Άλλωστε το υγειονομικό μέρος το εξασφαλίζει ο κτηνίατρος και οι αρμόδιες υπηρεσίες.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Hackers

Επανέρχομαι μετά από μια, απαραίτητη, διακοπή. Ελπίζω η συνέχεια να είναι χωρίς εκπλήξεις!
Σε ό,τι αφορά στην επίθεση που δέχτηκε γειτονικό blog  ελπίζω να ξεκαθαρίσουν τα πως, τα ποιος και, κυρίως τα γιατί. Είναι εφικτό και εύκολο.
Την ενέργεια αυτή δεν την θεωρώ πλάκα.
Και δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν τυχαία. Και δεν είμαι επίσης σίγουρος ότι ‘δεν υπήρχε πρόθεση’. Θυμάμαι και το άλλο γειτονικό blog, Ερμιονίδα, και σκέπτομαι αν ήταν ιός ή κάτι άλλο. 

Επισημαίνω και την παρατήρηση του Ιχνηλάτη, αλλά και την ευκαιρία του Κατσαϊτη, να αποδώσει ευθύνες. Αλλά σε αυτό θα επανέλθω.
Γιατί η ‘ζημιά’, κατά την εκτίμησή μου, έγινε.
Πρώτο, χάλασε την μεταξύ μας εμπιστοσύνη. Ναι εμπιστοσύνη
Τι εννοώ.
Εβλεπα κάτι στο blog του Δαμαλίτη π.χ. και ήμουν βέβαιος, δεν προβληματιζόμουν, ότι είναι δικό του. Και αντιδρούσα ανάλογα. Το ίδιο και αυτός, και όλοι οι άλλοι.
Τώρα;
Τώρα, αν δω κάτι όχι μόνο στου Δαμαλίτη, αλλά και σε άλλο οποιοδήποτε blog, εννοώ κάτι το ‘μη σύνηθες’, θα προβληματιστώ. Το ίδιο και ο επισκέπτης.
Θα αναρωτηθώ αν το ανάρτησε ο διαχειριστής ή κάποιος άλλος που πήρε τον έλεγχο του blog.
Και καλά αν ο όποιος διαχειριστής βρίσκεται στον υπολογιστή του. Θα αντιδράσει γιατί θα δει αναρτημένο κάτι που ο ίδιος δεν ανάρτησε. Αν απουσιάζει; Εστω και για ώρες; Και αν αντί για ώρες απουσιάζει μέρες;
Και όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό και ποιόν εξυπηρετεί την συγκεκριμένη στιγμή και, ποιες άλλες ενδεχομένως προσπάθειες συμπληρώνει!
Πιθανές συγνώμες κλπ, δεν αλλάζουν τίποτα.
Η ζημιά έγινε.
Γιατί, άντε να πείσουν, όλους, ότι δεν θα το ξανακάνουν.
Ο δρόμος, άνοιξε.
Επομένως ο Εισαγγελέας είναι μονόδρομος.
Παιδιά ‘Της Επαρχίας … ‘ πρέπει. Δεν θα είναι κακία ή εκδίκηση και τέτοια.
Είναι υποχρέωση. Να κοπεί η όρεξη στους επόμενους!
‘Έξυπνους’ ή Επαγγελματίες.
Μαζί σας.

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Ενημερωτικά

Γειτονικό blog δέχθηκε χθες επίθεση από Hacker.
Εναν ή πολλούς, ακόμη δεν ξέρω, ακριβώς, τι έχει συμβεί.
Αυτό σημαίνει, για μένα και αυτή την ώρα, ότι δεν έχω εμπιστοσύνη αν ό,τι βλέπω στα γειτονικά blogs έχουν αναρτηθεί από τους διαχειριστές ή από άλλους.


Και θα περιμένω να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Ωρες ή μέρες.
Σε ό,τι αφορά αυτό το Blog, αυτή την στιγμή έχω τον έλεγχο.
Τελευταία ανάρτηση από μένα, το δελτίου τύπου του Δήμου που υπογράφει ο Σταύρος Κούστας.
Και για την ώρα αναστέλλω όλες τις αναρτήσεις.
Μέχρι ... 'νεωτέρας'.


Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Δήμος Ερμιονίδας

Προς τους Δημότες και Δημότισσές μας,

         Ίσως διαπιστώσετε ότι μερικοί κάδοι ανακλυκλωσης (χρώματος μπλε) έχουν αποσυρθεί. Αυτό γίνεται με πρόγραμμα και ευθύνη του Δήμου μας, ώστε να πλυθούν και καθαροί πλέον να χρησιμοποιηθούν για την "ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ" που άμεσα (μέσα στην βδομάδα που έρχεται) ξεκινά ο Δήμος μας.

        Για το όλο πρόγραμμα και τα "ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ"  όπου θα υπάρχουν οι κάδοι ανακύκλωσης, θα υπάρξει ανακοίνωση και εκτενής ενημέρωση από πλευράς του Δήμου.

        Ζητάμε την κατανόηση, την υπομονή και την συμμετοχή σας.

                                                                                                                  Ο Αντιδήμαρχος

                                                                                                               Σταύρος Κούστας

Τέλος για σήμερα Δαμαλίτη.

Για σήμερα τέλος Δαμαλίτη.
Η όποια συνέχεια, αν κρίνω ότι χρειασθεί, από αύριο.
Εχω και άλλες δουλειές.