Δύο σκέψεις

Και μια τρίτη

Βγάζουμε τρακόσους βουλευτές κατανεμημένους σε κόμματα. Το κάθε κόμμα ανάλογα με τη δύναμη του παίρνει γραφεία και αίθουσες συνεδριάσεων μέσα στο σπίτι του, το κτίριο της Βουλής, ώστε άνετα να επιτελέσει το έργο του.

Σκέψη πρώτη: Η μείζων και ελάσσων αντιπολίτευση του Δήμου μας να έχει τα γραφεία της, όχι κατ' ανάγκη στο δημαρχείο Κρανιδίου, αλλά στης Ερμιόνης που έχει πολύ χώρο. Σε αυτά να οργανώνει τη λειτουργία της, να συσκέπτεται, να δέχεται πολίτες κ.λ.π.

Οι βουλευτές παίρνουν την βουλευτική αποζημίωση για να ζήσουν και να λειτουργήσουν.

Σκέψη δεύτερη: Στον Δήμο τουλάχιστον η θέση του αρχηγού της μείζονος αντιπολίτευσης δεν θα έπρεπε να ήταν με μισθό; Είναι η δεύτερη σημαντική πολιτική θέση μετά τον Δήμαρχο. Είναι λογικό να αμείβονται Αντιδήμαρχοι και πρόεδροι δημοτικών επιχειρήσεων και όχι ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης; Πώς θα ελέγχει αποτελεσματικά της εξουσία;

Η δημοτική κοινότητα είναι σαφώς διαχωρισμένη από την μαθητική κοινότητα. Μαθητές, δάσκαλοι και καθηγητές έχουν τους δικούς τους χώρους, τη δική τους αυτονομία.

Σκέψη τρίτη: Η αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου Κρανιδίου μπορεί να είναι άνετη και κατάλληλη για συνεδριάσεις του ΔΣ Δήμου Ερμιόνης ή για πολιτικοκομματικές συγκεντρώσεις (τελευταία παραχωρήθηκε και σε κόμματα), είναι όμως χώρος ενταγμένος απόλυτα σε αυτό που λέμε μαθητική και διδασκαλική κοινότητα. Πρέπει να επανέλθει πλήρως εκεί που ανήκει. Ο Δήμος Ερμιονίδας έχει τεράστιες κενές και ωραιότατες αίθουσες στο δημαρχείο το παλιό του Δήμου Ερμιόνης. Η δύο αίθουσες που παλιά, όταν ήταν σχολείο, τις λέγαμε πρώτη και δεύτερη τάξη, είναι ενοποιημένες με τεράστια πολύφυλλη πόρτα. Μια χαρά κάνει για αίθουσα συνεδριάσεων.
Μπορεί ο νόμος να ορίζει το δημαρχείο να βρίσκεται στο Κρανίδι, αυτό δεν σημαίνει ότι υποχρεώνει τον δήμο να έχει εκεί όλες τις λειτουργίες του.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Απορία!

Διαβάζω στο Ιστολόγιο του Δήμου:

Σε τραγική κατάσταση οι Δήμοι της χώρας λόγω της αναστολής διαδικασίας προσλήψεων προσωπικού

Και μου γεννήθηκε η απορία.

Οι Δήμοι είναι σε τραγική κατάσταση ή οι Δήμαρχοι;

Καιρός φέρνει τα λάχανα

Καιρός τα παραπούλια

Πριν συνειδητοποιήσουμε ότι ζούσαμε μια φούσκα δανεικών σε μια χώρα που την παραγωγική εργασία και το επιχειρηματικό ρίσκο το θεωρούσαμε αμαρτία και .... αντικοινωνική συμπεριφορά, με κάθε αφορμή, (εννοώ Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο, ονομαστικές εορτές, δημοτικές και βουλευτικές εκλογές, εισαγωγικές εξετάσεις σε ΑΕΙ  κ.λ.π., ανάληψη δημοσιών θέσεων), πλημμύριζε το νέο κόσκινο της δημοσιότητας, τα μπλογκς και ο τοπικός τύπος, με κάθε είδους ευχαριστήρια και ευχές, των μεν προς τους δε. Συγχαίρομε (δημοσίως) τον ανηψιόν ή τον υιόν ή τον γνωστόν για την επιτυχία του, για την εκλογή του, για την ανάληψη καθηκόντων, για τη συμμετοχή του, για.. για.... Ευχαριστούμε για την ψήφο, την στήριξη, τη δωρεά, την υποστήριξη, την ενίσχυση, τη συμμετοχή, την προαγωγή..... Ο τάδε εύχεται Χρόνια Πολλά στον τάδε επ' ευκαιρία......

Βερβερέτζες και κομπλιμενταρούδια, που έλεγε κι ο Μπαρμπαγιώργος.
Στο κορύφωμα της παρακμής, όπου σε λίγο αναμένονταν δημόσια συγχαρητήρια για το αμάξι που αγόρασες, για τα νέα κλιματιστικά που έβαλες, για το κτήμα που πούλησες, για το νέο καταναλωτικό δάνειο, για το ωραίο μαύρισμα στον ήλιο, και για τη νέα οδοντοστοιχία.
Τώρα... σιωπή. Ή κάνω λάθος;
Πάνε και οι αλβανέζες που τις ντύναμε με μια ποδιά, μία στην κουζίνα και μία να σερβίρει κατά τας εορτάς και τας επετείους.
Πάνε και οι τέντες του εμίρη στα κέντρα μας που από τις αραχνοΰφαντες κουρτίνες τους ξεπρόβαλαν οι πατούσες των νέων μας.
Πάνε και τα διπλοτριπλά αμάξια της οικογενείας.
Ολική επαναφορά στα ουσιώδη.
Αμήν!

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος

Το Πλατύ Πηγάδι

Και η σιδερένια αυλόπορτα

Μια φορά και έναν καιρό, στην Ερμιόνη έγινε κατάληψη του κτηρίου της Μέσης Εκπαίδευσης από τους μαθητές του. Είχαν κλείσει λοιπόν τη βαριά σιδερένια αυλόπορτα του σχολείου τους που έγινε σύμβολο της κατάληψης.
Από τους έξω, τους γονείς, άλλοι ήσαν υπέρ άλλοι κατά, τα γνωστά αυτής της εποχής των καταλήψεων.
Την επομένη η πόρτα εξαφανίστηκε! Δεν ήταν δα  ....καρφίτσα. Ασήκωτη ήτανε.

Κάτι γράψαμε για το γεγονός στην τότε τοπική εφημερίδα, τρώμε μήνυση από τον τότε Κοινοτάρχη! Πιστεύω να το έχει μετανιώσει με το πέρασμα του χρόνου.
Την πόρτα βέβαια δεν την σήκωσαν για να την βάλουν στο σπίτι τους, ούτε να την πουλήσουν, αυτοί που την σήκωσαν. Κάθε άλλο παρά κλέφτες ήσαν.
Πέρασαν οι μέρες..... εδώ η πόρτα, εκεί η πόρτα..... πουθενά, ολόκληρη αυλόπορτα!
Μέχρι σήμερα αγνοείται η τύχη της!

Μήπως λοιπόν και η «κλοπή» των ογκολίθων δεν ήταν για το πηγάδι αυτών που τους σήκωσαν, ούτε για πούλημα στην αγορά των ..... πολυτίμων λίθων, αλλά συμβολικός βανδαλισμός επίδειξης και μηνύματος, όπως και η επιστροφή τους και το επιδεικτικό πέταμά τους στο ίδιο ακριβώς σημείο;
Γιατί ο κλέφτης που το μετάνιωσε ή φοβήθηκε, αλλά δεν θέλει να αποκαλυφθεί, τα πετάει σε ένα ασφαλές μέρος μακριά από τα μάτια του κόσμου και με κάποιο τρόπο λέει πηγαίνετε να τα πάρετε. Δεν τα φέρνει στο σημείο κλοπής, σύμφωνα με το εγχειρίδιο του καλού κλέπτη, ότι ο κλέφτης δεν γυρίζει δυο φορές στο ίδιο μέρος.
Αφού έστω και με αυτόν τον τρόπο επιστραφήκανε, ας φτιάξει καλύτερο τον γύρω χώρο και το Πλατύ Πηγάδι ο Δήμος, γιατί είναι μνημείο των παππούδων μας και φυσικά όχι χώρος υποδοχής ανακυκλώσιμων και απορριμμάτων.

Όμως χρόνια τώρα συντελείται απόσπαση λίθων κατάλληλων για οικοδομικές εργασίες, από ξερολιθιές, από παλιά ερειπωμένα κτίσματα, από παρατημένα αγροκτήματα και αρχαιολογικές αφύλακτες θέσεις. Όχι μόνον μεμονωμένων λίθων αλλά και σωρών. Ομοίως κόπτονται ελιές, πεύκα και δέντρα για τα τζάκια και για το εμπόριο, ξηλώνονται παλιές ελιές και μεταφυτεύονται, ώστε δημόσια καταπατημένη γη να παρουσιάζεται ως παλιός ελαιώνας, και αμπέλια στον κάμπο σκάβονται μέχρι το κέντρο της γης για να πουλήσουν κοκκινόχωμα στα εξοχικά.
Σημεία των καιρών. Καλλιεργήσιμης και δημόσιας γης εκπεσούσης, πας ανηρ λιθεύεται, ξυλεύεται, χωματεύεται.
Δήμαρχε και αγαπητέ Αντιδήμαρχε, τάχε αυτά ο Παπανδρεϊκός σοσιαλισμός και είμαι βέβαιος ότι είστε βέβαιοι ότι θα τα έχει και ο Τσιπραϊκός, αν επικρατήσει. Κρατισμός χείρων του πρώτου.
Πάντως ο Καραμανλικός (του θείου βέβαια) και ο Παπανδρεϊκός (του παππού βέβαια) δεν τάχανε αυτά, μάλλον ήταν αδιανόητα όχι μόνον λόγω αστυνομίας και αγροφυλακής αλλά κυρίως λόγω της τότε σχολικής και εξωσχολικής παιδείας και της τότε αιδούς, της ακόμα αγροτικής κοινωνίας μας που αιώνες ζούσε από τα εισοδήματα της μητέρας γης και όχι από την εκποίησή της.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος.

Ας επανορθώσει ο Δήμος

Επικίνδυνη κατασκευή στη μέση του δρόμου.

Κατέβηκα για να ψηφίσω και διαπίστωσα το εξής κατασκευαστικό .....τερατούργημα:

Στη μέση του δρόμου ακριβώς έξω από την αυλόπορτα της πατρικής οικίας του Αντιδημάρχου Σταύρου περνάει ο αγωγός λυμάτων που εξυπηρετεί τα σπίτια μας.


Γνωρίζουμε ότι τα λύματα του κάθε σπιτιού συγκεντρώνονται σε ένα μικρό φρεάτιο που βρίσκεται είτε μέσα στην αυλή του σπιτιού, είτε  ακριβώς απ' έξω στα θεμέλιά του, και ο Δήμος αναλαμβάνει να συνδέσει το μικρό αυτό φρεάτιο με τον διερχόμενο αγωγό λυμάτων του δήμου υπογείως.
Κατά την σύνδεση λοιπόν της οικίας Μαρμαρινού (απέναντι από πατρική οικία Κούστα), το φρεάτιο κατασκευάσθηκε ακριβώς στη μέση του δρόμου. Το σκέπασμά του μετατοπιζόταν εύκολα, (το βρήκα αρκετά εκτός θέσεως) με κίνδυνο:
1.    Να πέσει μέσα άνθρωπος και να σπάσει το πόδι του.
2.    Να περάσει μηχανάκι ή ποδήλατο, να πατήσει το σκέπασμα και να πέσει η ρόδα μέσα.
3.    Να κλαπεί ή μετατοπιστεί το σκέπασμα με κίνδυνο άμεσο για όλους.
4.    Σίγουρα θα μυρίζει απαίσια.
5.    Όταν βρέχει τα νερά πλημμυρίζουν στο σημείο αυτό το δρόμο και θα μπαίνουν μέσα στον αγωγό λυμάτων μεταφέροντας μπάζια και πευκοβελόνες από το παρακείμενο πεύκο. Θα έχουμε φραξίματα.

Η σύνδεση με τον κεντρικό αγωγό γίνεται από τους υδραυλικούς του Δήμου, άρα δικό τους έργο είναι το επικίνδυνο φρεάτιο. Εκτός και αν πήρε την πρωτοβουλία ο επιβλέπον μηχανικός που ανακαίνισε την οικίαν και το κατασκεύασε μόνος του.
Σε κάθε περίπτωση είναι αντικανονική και επικίνδυνη κατασκευή για τους περαστικούς, επικίνδυνη και για το δίκτυο λυμάτων και εστία μόλυνσης και μυρουδιάς.
Φυσικά έχει καθημερινή άμεση αντίληψη ο Αντιδήμαρχος και φυσικά οι υδραυλικοί του Δήμου που κάνανε τη σύνδεση με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο και πρόχειρο τρόπο.

Παρακαλείται ο κύριος Αντιδήμαρχος και ιδιαίτερα ο κύριος Κριτσωτάκης που έχει μεγάλη ευαισθησία με αυτά τα θέματα να μεριμνήσουν, ώστε να μπαζωθεί και τσιμεντοστρωθεί το επικίνδυνο φρεάτιο και να μεταφερθεί στη σωστή του θέση. Άλλωστε εκεί που κατασκευάστηκε δεν έχει και κανένα νόημα.

Με εκτίμηση,
Βασίλης Γκάτσος

Νάτανε το … 81!

Που είναι ρε παιδιά εκείνες οι … συγκεντρώσεις;

Αυτές οι Λαοθάλασσες;

Οι  … μεταφερόμενοι;

Οι υπεύθυνοι συγκεντρώσεων;

Οι  ειδικευμένοι … σκηνοθέτες;

Εκείνοι οι … Ηγέτες;

Και όλα αυτά τα …. Μεγαλεία;

Δέκα κεσεδάκια γιαούρτι και άλλα τόσα ‘γιούχα’ ήταν αρκετά να κλεισθούν όλοι στο καβούκι τους, να ανακαλύψουν την ‘σύγχρονη τεχνολογία’ , που προσφέρει δυνατότητα ‘πολιτικής δράσης’ σε ασφαλείς και ελεγχόμενους χώρους!

Με μια αναιδή συγγνώμη και μια επίσης αναιδή διαπίστωση, δεν είχαμε οικονομολόγους, νομίζουν ότι ‘καθάρισαν’;

Ότι μας ‘έδεσαν’;

Και ακόμη δεν έπεσε για τα καλά η πείνα!

Την Ιδεολογία την πολεμάς!

Η πείνα όμως δεν πολεμιέται με μπούρδες!

Παράνομες συντάξεις και .. ραβασάκια

Μας πληροφορεί, μεταξύ άλλων, ο Ιχνηλάτης:

‘ … Ηδη τα πρώτα ραβασάκια με τους καταλογισμούς φθάνουν.Ποσά απο 12-30000 ευρώ ανα περίπτωση και επιπλεον ποινικές ευθύνες. …’

που φαίνεται να έχει ενημέρωση για το θέμα.

Από την πλευρά μου θα ήθελα να θυμίσω αυτό το σχόλιό μου και να παρατηρήσω ότι τα ‘αγορασμένα κουκιά’ δεν ‘αξιοποιούνταν’ μόνο στις Βουλευτικές εκλογές αλλά και στις Δημοτικές! 

Μην τα ξεχνάμε!

Κα αν δει κανένας τους συνεργάτες πρωτοκλασάτων πολιτικών, π.χ. εδώ, θα καταλάβει ότι οι μηχανισμοί αυτοί έχουν μείνει αλώβητοι.

Ακου 30 άτομα το Γραφείο Υπουργού!

Τι δουλειά κάνουν;

Επί πλέον, με τα νούμερα που αναφέρει ο Ιχνηλάτης, μπαίνει το εξής θέμα:

Μήπως, αν η προσπάθεια αντιμετώπισης του χρέους είχε ξεκινήσει από εκεί, θα είχαμε αυξήσεις αντί για μειώσεις μισθών και συντάξεων;

Επί πλέον οι ηγέτες μας, οι τοπικοί ηγέτες μας, έχουν εκλεγεί και με αγορασμένα με αυτόν τον τρόπο κουκιά!

Μην ξεχνάμε και πάλι!

Γιατί αυτό εξηγεί την ανεπάρκεια και την ανικανότητά τους όχι να χειρισθούν αλλά και να κατανοήσουν τα σημερινά προβλήματα.

Γιατί δεν αναδείχθηκαν στην Πολιτική με το έργο τους αλλά αγοράζοντας ψήφους με κλεμμένα και δανεικά λεφτά!

ΟΝΟΜΑΤΑ θα δούμε;

Δήμαρχε Δ. ΚαΜίζη και Πρόεδρε Πάνο Σερέτη!

Την ανησυχία και τον προβληματισμό που υπάρχουν στα Δίδυμα, τα γνωρίζετε.

Και τις ‘αναλύσεις’ ή αναλύσεις που γίνονται, επίσης.

Εσύ Δ. ΚαΜίζη, ως Γιατρός και ως Δήμαρχος, γνωρίζεις καλλίτερα από τον καθένα τι συμβαίνει, αν συμβαίνει.

Γιατί έχεις πρόσβαση στα ‘χαρτάκια’ του Ληξιαρχείου και, επί πλέον, καταλαβαίνεις απόλυτα τι εννοούν με τις τρεις – πέντε λέξεις που γράφουν.

Επί πλέον, ως μέχρι προ ολίγου Διευθυντής του Κ.Υ. Κρανιδίου έχεις και από εκεί πολύ καλή ενημέρωση.

Ολοι, κάποια στιγμή, πέρασαν και από εκεί.

Δεν γράφω άλλα, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι συνεννοηθήκαμε.

Περιμένω, περιμένουμε, όμως την ‘κίνησή’ σας.

Πολιτική ευθύνη

Ορος που γνωρίσαμε από την μεταπολίτευση και μετά.
Τότε που είχε νόημα γιατί υπήρχε πολιτικό φιλότιμο, πολιτική συνέπεια.
Υπήρχε περιεχόμενο στον όρο.
Όταν τώρα στην πορεία, εδώ και πολλά χρόνια, όλα αυτά έχουν χαθεί, η χρήση του όρου μόνον ως μπούρδα μπορεί να χαρακτηρισθεί.
Και απόπειρα κοροϊδίας.
Γιατί, άντε έριξες σε κάποιον σήμερα ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ.
Και ύστερα;

Παραπονάκια .. με λάσπη.

Μην στεναχωριέσαι αγόρι μου.
Τα πράγματα θα φτιάξουν.
Και αν σε πρόδωσε η άπιστη, πάλι σε σένα θα ξανάρθει.
Οσο για μένα άδικα ανησυχείς, παραποιείς, παραπληροφορείς, λασπολογείς, … και πέφτεις στα μάτια της.
Σε μένα ούτε ήρθε ούτε θα έρθει.

Και να έρθει θα φύγει και μάλιστα γρήγορα.
Βλέπεις εγώ γεννήθηκα σ’ αυτόν τον Τόπο και τον ΑΓΑΠΑΩ με τα όποια καλά και τα όποια στραβά.
Και αυτό η άπιστη το γνωρίζει. Γνωριζόμαστε από παλιά ξέρεις.
Και την ‘πιάνω’ και με ‘πιάνει’ στο … φτερό!
Πως; Δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια, είναι βίωμα.
Επί πλέον γνωρίζει ότι εγώ δεν πρόκειται να ψάξω για άλλο Τόπο και πολύ περισσότερο να προσπαθήσω να φτιάξω έναν Τόπο στα μέτρα μου.
Γνωρίζει ότι είμαι και ΠΙΣΤΟΣ.
Για αυτό λοιπόν μην ανησυχείς.
Αλλωστε ξέρεις εσύ.
Κάτι θα αλλάξεις, κάτι διαφορετικό θα δείξεις, χτένισμα, κούρεμα, μόστρα, θα τα καταφέρεις.
Ελπίζω να σε ‘παρηγόρησα’.

Τα ψάρια βγήκαν στην Στεριά!

Ναι!
Τα πανέξυπνα ψαράκια από την Κοιλάδα, πήραν το ποταμάκι αντίστροφα και έφθασαν στο Λουτρό!
Βρείτε τίποτα πιο έξυπνο και πιο ουσιαστικό.
Και κυρίως κανένα επιχείρημα, αντεπιχείρημα.
Και αφήστε τις προσωπικές επιθέσεις.
Μήπως και βγάλουμε άκρη!

Το απίστευτο και το αληθινό.

Το αληθινό το καταλαβαίνω.
Το απίστευτο όμως, γιατί;
Υποθέτει απυρόβλητο από το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα;
Και γιατί;
Και δεν μάζεψε και τα αποκαλούμενα ‘γραφεία τύπου’!
Που βάζουν ιδέες, πολύ κακές ιδέες, με τις οποίες, όπως είναι γνωστό, δεν συμφωνώ καθόλου.
Βλέπω και πάλι εκείνο το από χωρίου εις χωρίον, όπως ο ‘άλλος’!

‘Παλιός ο χαβάς … ’.

Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης είχαμε τις πορείες στο κέντρο της Αθήνας.
Για το Πολυτεχνείο, για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, …., τρομάρα μας.
Κοντά ένα εκατομμύριο κόσμος την φορά, και ειρηνικές.
Και πανικό στο πολιτικό σύστημα.
Ωσπου εμφανίστηκαν οι …. Δημοκράτες!

Αυτοί που κατά καιρούς τους έχουν αποκαλέσει αναρχικούς, κουκουλοφόρους, γνωστούς άγνωστους, ….
Όπως και αν τους αποκαλούν, όποιοι και αν είναι μία δουλειά κάνουν, διαχρονικά.
Καταστρέφουν αυτό το οποίο, υποτίθεται, υπερασπίζονται!
Παραδείγματα;
Οι πρόσφατες ταραχές στο Κέντρο της Αθήνας.
Αν δεν υπήρχαν π.χ. τα πρόσφατα επεισόδια, η προσέλευση του κόσμου θα ήταν πολλαπλάσια. Και αυτό σημαίνει πολλά!
Το κίνημα των αγανακτισμένων. Και εκεί έκαναν την δουλίτσα τους!
Το Πανεπιστημιακό Ασυλο.
Για την υπεράσπισή του χτίστηκαν γραφεία, έγιναν καταλήψεις, κάηκαν κτίρια, κάηκαν αρχεία, κ.α.  μέχρι Καλάσνικωφ μπήκαν στου Ζωγράφου.
Και έφεραν την Κοινωνία στο σημείο να λέει ‘καταργήστε το να ησυχάσουμε’!
Και αυτό έφερε το πολιτικό επιχείρημα και το γνωστό αποτέλεσμα.
Η Λαθρομετανάστευση. Πολιτικές και Οικονομικές ευαισθησίες, ανθρώπινες ευαισθησίες, και άλλα τέτοια, σοβαρά μεν αλλά χωρίς θέση εδώ.
Γιατί κανένας δεν βλέπει, ούτε μιλά για την ΑΝΘΡΩΠΟΜΗΧΑΝΗ που υπάρχει πίσω από αυτά. Ούτε το εμπόριο ναρκωτικών, ούτε το εμπόριο οργάνων, ούτε την σωματεμπορία πάση μορφής.
Μόνο ευαισθησία, κουλτούρα κ.α. κοινώς λάδι στην ανθρωπομηχανή να δουλεύει καλά.
Η ιστορία αυτή κρατάει χρόνια. Από την μεταπολίτευση.
Οσοι την ξεκίνησαν δεν είναι πια για τέτοια … παιγνίδια.
Δεν αντέχουν, γέρασαν.
Όμως μεροκάματο υπάρχει στην … Επαρχία.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει πάρει τα πάνω της!
Εχει π.χ. τα σκουπίδια. Τα οικονομικά συμφέροντα τεράστια.
Η ανακύκλωση δεν συμφέρει γιατί δεν αφήνει κέρδη.
Και πρέπει να φύγει από την μέση.
Πως όμως;
Με την απαξίωσή της!
Και πως θα γίνει η απαξίωση;
Να μην την εφαρμόσεις σωστά!
Είναι απλό! Πάρα πολύ απλό!
Αντί να ζητηθεί η βοήθεια κάποιων που την έχουν εφαρμόσει με επιτυχία, επικίνδυνα άσχετοι όντες βγαίνουν μπροστά, ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ, ως ειδικότεροι των ειδικών, απαξιώνοντας τους πάντες και τα πάντα, τα κάνουν μαντάρα, και φέρνουν την Κοινωνία σε σημείο να λέει ‘φέρτε την εταιρεία να τελειώνουμε με τα σκουπίδια’!
Και η εταιρεία προσφέρει άλλα, όχι ανακύκλωση!
Εργατοπατέρες!
Πάντα, υποτίθεται, με το δίκιο του εργάτη! Ποτέ με τις υποχρεώσεις!
Το γεγονός ότι ο κάθε εργαζόμενος, οπουδήποτε, σε κακό ιδιώτη, σε Δήμο, σε Δημόσια Υπηρεσία, …. πρέπει, για να πάρει τόσα να αποδίδει τόσα για λειτουργεί σωστά και χωρίς στρεβλώσεις το σύστημα, δεν το έμαθαν ποτέ. Όλα τα άλλα τα έμαθαν!
Αυτός είναι ο ρόλος τους!
Εχουμε όμως και το Νερό.
Πρέπει να μπουν οι ιδιώτες στην διαχείριση.
Εχει λεφτά.
Και έχουν αρχίσει να στρώνουν τον δρόμο.
Μιλάνε, ζητάνε μάλιστα και διάλογο, μιλώντας  ως Γεωλόγοι, Υδρογεωλόγοι, Μετεω-ρολόγοι, Οικονομολόγοι, Αναπτυξιολόγοι, Παπαρολόγοι γενικώς.
Και σε αυτό το θέμα θα συμβάλλουν και αυτοί να έρθει και πάλι η Κοινωνία μας στο σημείο να πει ‘Δώστε το σε μια εταιρεία, να τελειώσουμε’.
Είναι τόσο ικανοί που τα καταφέρνουν;
Όχι βέβαια!
Η πρώτη βοήθεια είναι από τους ΧΑΖΟΒΙΟΛΗΔΕΣ.
Αυτοί που δεν έχουν πέντε δράμια μυαλό στο κεφάλι να σκεφθούν, αυτοί που στο κεφάλι τους είναι όλα λόγκα χωρίς κανένα μισοχώρι, και να δουν που είναι η ΑΠΑΤΗ.
Και ακολουθούν.
Μπας και χαρακτηρισθούν καθυστερημένοι!
Αυτοί που δεν κάνουν την απλή ερώτηση:
Αυτά που λες τα έχεις εφαρμόσει κάπου;
Τα έχει εφαρμόσει κανένας άλλος κάπου;
Πρέπει εμείς να ανακαλύψουμε τον τροχό;
Υπάρχουν όμως και οι ΗΛΙΘΙΟΙ.
Αργυρώνητοι συνήθως, με πενταροδεκάρες, ίσως και με ένα χτύπημα στην πλάτη, εί-ναι οι καλλίτεροι σύμμαχοι στο έργο.
Ηλίθιοι,  γιατί δεν παίρνουν μυρουδιά για το ποιο παιγνίδι παίζεται, δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει όταν ο άλλος παίζει μια στο ζεστό και μια στο κρύο.
Προχωράνε μαζί τους, ως ΗΛΙΘΙΟΙ, και στο τέλος τρώνε όλο το ξύλο.
Πολύ ξύλο.
Και ο άλλος γελά!
Με τον ΗΛΙΘΙΟ!
Που δεν ρωτά: Ποιος είσαι, από πού κρατά η σκούφια σου και γιατί δεν στέριωσες στον Τόπο σου;
Υπάρχουν και τα ‘πολιτικά’ πρόσωπα.
Αυτά που υπηρετούν τον Λαό ‘πλασάροντας’ την πραμάτεια των μεγάλων.
Αυτοί είναι οι άμεσοι συνεργάτες τους.
Λυκοφιλία δηλαδή.
Αν κάποιος χαλάσει κάτι στην συμφωνία, αρχίζει, μια στο ζεστό, μια στο κρύο.
Και πάντα μουλωχτά.
Με χτυπήματα κάτω από την ζώνη.
Γιατί κανένας τους δεν πρόκειται να μιλήσει για την πραγματική ‘διαφωνία’.
Το αφεντικό δεν ανέχεται λάθη.
Εχουμε τέτοια φαινόμενα στον Τόπο μας;
Προφανώς ΟΧΙ.
Γιατί τα γράφω;
Ελα ντε!

Ουδέποτε τινός ...

                                            Σήμερον εμού
                                            Αύριον ετέρου
                                            Ουδέποτε τινός
Το είχα πρωτοδεί σε μαρμάρινη πλάκα σε σπίτι στην Τρίπολη.
Και άκουσα πριν αρκετό καιρό τον υπουργό Δ. Ρέππα να το λέει για το υπουργείο στο οποίο ήταν υπουργός τότε.

Αστυνόμευση της υπαίθρου. Η κοπή δένδρων

Η παρανομία στην Υπαιθρο έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και τείνει να γίνει μάστιγα. Το θέμα απασχόλησε πρόσφατα και το Περιφερειακό μας Συμβούλιο.

Μια πλευρά του, την παράνομη κοπή δένδρων, έθεσε ο Ιχνηλάτης, εδώ και εδώ, και ο Βασίλης Γκάτσος εδώ.

Το ίδιο φαινόμενο οργιάζει και στο Σαλάντι!

Ολόκληρα δένδρα, Ελιές, Χαρουπιές, κ.α., κυρίως μη προστατευόμενα ως Δασικά, κόβονται σύριζα! Μέχρι το χώμα!

Για καυσόξυλα και για εμπόριο!

Το ‘επιχείρημα’ συνήθως είναι ότι το δένδρο βρίσκεται σε οικόπεδο του οποίου ο ιδιοκτήτης εμφανίζεται σπάνια.

Και αυτό, σύμφωνα με τους ‘νοικοκυραίους’ αυτούς,  δημιουργεί το ‘δικαίωμα’ να το ξηλώσουν όλο!

Και μερικοί ‘νοικοκυραίοι’ δεν είναι τυχαίοι!

Εχουν διατελέσει και Τοπικοί Σύμβουλοι, έχουν και άλλες παραβατικές συμπεριφορές, πολιτικοί φίλοι του πολιτικού κόμματος που καταρρέει.

Και της Δημοτικής Παράταξης που διοικεί τον Δήμο αυτόν τον καιρό!

Υπάρχουν και οι άλλοι. Αυτοί που πάνε χαράματα, συνήθως με δύο βενζινοπρίονα και σε ένα τέταρτο το δένδρο έχει φορτωθεί στο αγροτικό. Και άντε να βρεις άκρη!

Για την αποψίλωση της περιοχής φυσικά δεν νοιάζεται κανένας.

Κάποια ‘αυτοσυγκράτηση’ υπάρχει μόνο για τα Δασικού χαρακτήρα δένδρα, γιατί υπάρχει ο φόβος του Δασαρχείου.

Αν δηλαδή το Δασαρχείο σταματήσει ένα Αγροτικό φορτωμένο με ξύλα από Βένιο, Σχίνο, Πουρνάρι, κ.α. τότε οι κυρώσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές.

Αν όμως είναι φορτωμένο με ξύλα από Χαρουπιές, Ελιές κ.α., δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Κανένας δεν ρωτά που τα βρήκες!

Αλλά η ασυδοσία και η παρανομία, δεν σταματά εδώ.

Μαζεύουν και τις Ελιές!  Ναι τις Ελιές οι ‘νοικοκυραίοι!

Με τρόπο που τις καταστρέφουν κυριολεκτικά! Ο καρπός ενδιαφέρει, και μόνο ο καρπός!

Για τα υπόλοιπα  … δεκάρα τσακιστή!

Εχει όμως και άλλα. ….

Αρχίζουμε

Την Κυριακή ... κοντή γιορτή.

Μέχρι σήμερα συσσωρεύτηκε τέτοιος όγκος οπτικού υλικού, τόσες φωτογραφίες και ρεπορτάζ από τη ζωή του τόπου μας που δεν έμεινε ούτε ένα χορτάρι .... αχαρτογράφητο.

Δεν πιστεύω να λείψει η λεπτομερής περιγραφή της προσέλευσης στην κάλπη των τοπικών ιστορικών στελεχών του Πράσινου Ήλιου που έγινε εν μια νυκτί Πρασίνη Οριζοντία Γραμμή, ούτε να μη δουν τη δημοσιότητα οι δηλώσεις τους.

 Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Περί βλακείας

Στο μπλογκ «Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης» αναδημοσιεύτηκε ένα εξαιρετικό κείμενο περί βλακείας. Χρησιμότατη η ανάγνωσή του από όλους μας και κυρίως από τα άτομα που ασκούν εξουσία (κάθε είδους).

Παρατήρησα ότι μιλάει συνεχώς για βλάκες, με την έννοια: Ο βλάκας. Και στη γλώσσα μας πολύ δύσκολα χρησιμοποιούμε το: Η βλάκας. Μας φαίνεται αταίριαστο ηχητικά και προτιμούμε να λέμε η βλαξ. Το ότι δεν συνηθίζουνε να λέμε η βλάκας είναι γιατί η βλακεία είναι πράγματι ανδρικό χαρακτηριστικό και όχι γυναικείο. Η βλακεία στον ανδρικό φύλλο είναι ο κανόνας, ενώ στο γυναικείο η εξαίρεση.

Στα μέρη μας χρησιμοποιούμε για τον βλάκα και τα παρακάτω:

Βλακέντιος.

Βλάκας με πατέντο.

Βλάκας μέχρι τα μπούνια.

Βλάκας με κεφαλαία.

Βλάκας με περικεφαλαία.

Βλάκας αθεράπευτος.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Προσυπογράφω!

Διαβάζω, μεταξύ άλλων: ´´ … Εμείς τους καλούς τους σταυρώνουμε και τους άχρηστους τους υψώνουμέ … ´´.

Συμφωνώ και προσυπογράφω.

Με την διευκρίνιση ότι δεν θεωρώ ότι ανήκω ούτε στους καλούς ούτε στους άχρηστους.

Κατά Ματθαίον κεφάλαιο 6

Μιας και μπλέξαμε με τις παροιμίες

1 Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶὑμῶν τῷἐν τοῖς οὐρανοῖς. 2 ῞Οταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶἐν ταῖς ρύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. 3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡἀριστερά σου τί ποιεῖἡ δεξιά σου, 4 ὅπως ᾖ σου ἡἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

Το ανωτέρω οι παλαιοί το είχαν συμπυκνώσει στο παρακάτω γνωμικό που τηρούσαν ευλαβώς:

Να μη γνωρίζει η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου.

Καλόν είναι να τα ξαναθυμηθούμε αυτά, γιατί τα τελευταία χρόνια είχαμε στο τόπο μας μεγάλη έκρηξη φιλανθρωπικών αισθημάτων και προσφοράς, όπου το μελάνι για την παρουσίασή της από τον τοπικό τύπο και τις μπλοκότρυπες έκανε πολύ περισσότερο από το προσφερόμενο.

Και πέραν αυτού, τι δημόσιοι έπαινοι προς παιδιά που μπήκαν σε σχολή ή βγήκαν, τι δημόσιοι έπαινοι και ευχαριστίες για επιτυχόντες σε εκλογές, τι δημόσιες ευχές πολιτικών και άλλων για Χριστούγεννα και Πάσχα, τι δημόσια συγχαρητήρια πολιτών προς διοικούντες και κρατούντες.

Και πέραν αυτών τι δημόσια παρουσίαση εθελοντικού έργου, τι αυτοβραβεύσεις, τι αυτοέπαινοι, τι αυτοφωτογραφήσεις. Μεγαλοεθελοντής στη μπλογκότρυπά του διεμήνυε ότι  παίρνει το χορτάρι από τον καθαρισμό ερμιονίτικου παρκιδίου 5 τ.μ. να το κομποστοποιήσει στο σπίτι του και να μας το φέρει έτοιμο κομπόστ! Που και τελικά δεν μας το έφερε. Πάει το χορτάρι μας!

Και δάκρυα, δημόσια δάκρυα για το περιβάλλον, για τη μικροκοινωνία μας, τη μεγαλοκοινωνία μας, παρ’ ολίγο να γεμίσουν τις μπλοκότρυπες, να μη χωράνε άλλο. Τα κροκοδείλια.

Στο τσακ φτάσαμε να δίνουμε δημόσια συγχαρητήρια στο παιδί μας που πούλησε το κτήμα του πατέρα του.

Στο τέλος εποχής, στο κάθε τέλος εποχής, έρχεται μια γενική γελοιοποίηση όπως στο τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι η έναρξη της αυτογνωσίας ενός λαού, είναι οι Απόκριες που αμέσως την επομένη, ως τομή, φέρνουν την Καθαρή Δευτέρα που οδηγεί στο Άγιο Πάσχα, την αυτογνωσία μας.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος

Και λίγο πολιτική

Εισπήδηση  = η τέλεση λατρευτικών πράξεων ή η συμμετοχή σε αυτές κληρικών σε άλλη μητρόπολη ή ενορία χωρίς προηγούμενη έγκριση της επιχώριας εκκλησιαστικής αρχής. (Λεξικό Μπαμπινιώτη).

Η αρχική ‘μητρόπολη’ Κουβέλη – Τσίπρα είχε περίπου 3% των ψήφων. Κόπηκε σε δύο μητροπόλεις, και λογικά η κάθε μία πήρε το 1.5% των ψήφων.

Υπάρχει και το προηγούμενο: οι δημοσκοπήσεις έδιναν μια περίοδο στη κοινή μητρόπολη γύρω στο 18%, αλλά η ψήφος του λαού μόνο το 3%.

Ξαφνικά πάλι έχουμε τα ίδια. Στη μητρόπολη Κουβέλη εισέρχονται κατά τις δημοσκοπήσεις γύρω στο 13% ψηφοφόροι από τη μητρόπολη του ΠΑΣΟΚ και 10% στην μητρόπολη Τσίπρα, πάλι από την μητρόπολη ΠΑΣΟΚ. Είσοδος ψηφοφόρων και στελεχών, τα οποία προφανώς δεν θα πάνε για να παρακολουθούν την θεία λειτουργία αλλά για να τελέσουν λατρευτικές πράξεις. Διότι είναι ακατανόητο έτσι ξαφνικά να αλλαξοπιστήσει ένα ποσοστό της τάξης του 13% και να αφομοιωθεί από το 1.5%.

Πρόκειται λοιπόν για εισπήδηση, και λογικά το 1.5% που θα είναι και η συντριπτική μειοψηφία θα εισπηδήσει στο 13% των εκ του ΠΑΣΟΚ που θα είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Άρα μια τέτοια μετατόπιση θα δημιουργήσει δύο νέα μορφώματα εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενα τα οποία θα ενσωματώσουν και τις δυνάμεις του 1.5% των αυτοχθόνων.

Άρα θα έχουμε το ΠΑΣΟΚ το εκ του ΠΑΣΟΚ, ως Φως εκ Φωτός, και δύο άλλα ΠΑΣΟΚογενή μορφώματα που θα εισπηδήσουν στις μητροπόλεις Κουβέλη και Τσίπρα και θα τις καταλάβουν.

Θυμάμαι και μια άλλη τέτοια μεγέθυνση στις δεύτερες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση με τη ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Γυρίζαμε με τις ντουντούκες όλη την Αργολίδα, γεμίσαμε με προεκλογικό υλικό όλους τους δρόμους και τα στενά, τόσο πολύ που ο αείμνηστος Λούης είχε πει: Αν τα λεφτά δεν τα πετάγαμε στο δρόμο και αγοράζαμε ψήφους θα ερχόμαστε πρώτοι στην Ερμιονίδα! Τόσα πολύ υλικό είχαμε τυπώσει.

Ήρθε λοιπόν η μέρα των εκλογών και η νύχτα των αποτελεσμάτων. Αναμενόμενο ποσοστό γύρω στο 18%. Το πίστευαν και όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη κυρίως του ΚΚΕ – Εσωτερικού που ήταν και η κύρια πολιτική δύναμη της Συμμαχίας. Συγκεντρωθήκαμε λοιπόν για τα αποτελέσματα και ερωτήσαμε τον Σταύρο: Πώς πάνε στα Γιάννινα; Είμαστε γύρω στο 12%, αλλά με μια γύρα ομιλιών που κάνει ο Σκοπούλης (ιατρός, υποψήφιος της Συμμαχίας στον νομό Ιωαννίνων) θα πιάσουμε το 18%.

Άρχισαν λοιπόν τα αποτελέσματα και, όπως πάντα, πρώτα μικρά χωριά Αρκαδίας, Ηπείρου κ.λ.π. Άντε να έπαιρνε η Συμμαχία ένα με δύο ψήφους. Με γέλιο λοιπόν λέγαμε: Πού να φτάσουν τα μηνύματα της Συμμαχίας εκεί πάνω!

Μετά όμως άρχισαν και τα συγκεντρωτικά των νομών, αλλά το ποσοστό ήταν πολύ χαμηλό γύρω στο 2%. Έεε, μόλις αρχίσουν να έρχονται τα αποτελέσματα από τις εργατικές περιοχές της πρωτεύουσας που πάντα αργούσαν, θα πάρουμε τα πάνω!

Άρχισαν να έρχονται κι’ αυτά, αλλά τζίφος!

Τότε σηκώνεται ο Λούης, παίρνει το μπλε καπέλο που φορούσε στις πολιτικές εκστρατείες της Συμμαχίας το χώνει με τα δύο χέρια στο κεφάλι μέχρι που σκέπασε και τα μάτια και φωνάζει: Δεν είναι οι βάσεις ραπανάκια να τις ξεριζώσουμε μία μία. Χάνα μούνε, ρόμπα γίναμε. Καληνυχτίζει και φεύγει. Τελικό αποτέλεσμα κάπου 2.5%.

Έρρωσθε,

Βασίλης Γκάτσος